1. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
2. υἱός ἄνθρωπος διηγέομαι διήγημα καί λέγω παραβολή πρός ὁ οἶκος ὁ Ἰσραήλ
3. καί λέγω ὅδε λέγω κύριος ὁ ἀετός ὁ μέγας ὁ μεγαλοπτέρυγος ὁ μακρός ὁ ἔκτασις πλήρης ὄνυξ ὅς ἔχω ὁ ἥγημα εἰσέρχομαι εἰς ὁ Λίβανος καί λαμβάνω ὁ ἐπίλεκτος ὁ κέδρος
4. ὁ ἄκρος ὁ ἁπαλότης ἀποκνίζω καί φέρω αὐτός εἰς γῆ Χανάαν εἰς πόλις τειχίζω τίθημι αὐτός
5. καί λαμβάνω ἀπό ὁ σπέρμα ὁ γῆ καί δίδωμι αὐτός εἰς ὁ πεδίον φυτόν ἐπί ὕδωρ πολύς ἐπιβλέπω τάσσω αὐτός
6. καί ἀνατέλλω καί γίνομαι εἰς ἄμπελος ἀσθενέω καί μικρός ὁ μέγεθος ὁ ἐπιφαίνω αὐτός ὁ κλῆμα αὐτός ἐπί αὐτός καί ὁ ῥίζα αὐτός ὑποκάτω αὐτός εἰμί καί γίνομαι εἰς ἄμπελος καί ποιέω ἀπῶρυξ καί ἐκτείνω ὁ ἀναδενδράς αὐτός
7. καί γίνομαι ἀετός ἕτερος μέγας μεγαλοπτέρυγος πολύς ὄνυξ καί ἰδού ὁ ἄμπελος οὗτος περιπλέκω πρός αὐτός καί ὁ ῥίζα αὐτός πρός αὐτός καί ὁ κλῆμα αὐτός ἐξαποστέλλω αὐτός ὁ ποτίζω αὐτός σύν ὁ βῶλος ὁ φυτεία αὐτός
8. εἰς πεδίον καλός ἐπί ὕδωρ πολύς οὗτος πιαίνω ὁ ποιέω βλαστός καί φέρω καρπός ὁ εἰμί εἰς ἄμπελος μέγας
9. διά οὗτος λέγω ὅδε λέγω κύριος εἰ κατευθύνω οὐχί ὁ ῥίζα ὁ ἁπαλότης αὐτός καί ὁ καρπός σήπω καί ξηραίνω πᾶς ὁ προανατέλλω αὐτός καί οὐ ἐν βραχίων μέγας οὐδέ ἐν λαός πολύς ὁ ἐκσπάω αὐτός ἐκ ῥίζα αὐτός
10. καί ἰδού πιαίνω μή κατευθύνω οὐ ἅμα ὁ ἅπτω αὐτός ἄνεμος ὁ καύσων ξηραίνω ξηρασία σύν ὁ βῶλος ἀνατολή αὐτός ξηραίνω
11. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
12. υἱός ἄνθρωπος λέγω δή πρός ὁ οἶκος ὁ παραπικραίνω οὐ ἐπίσταμαι τίς εἰμί οὗτος λέγω ὅταν ἔρχομαι βασιλεύς Βαβυλών ἐπί Ἰερουσαλήμ καί λαμβάνω ὁ βασιλεύς αὐτός καί ὁ ἄρχων αὐτός καί ἄγω αὐτός πρός ἑαυτοῦ εἰς Βαβυλών
13. καί λαμβάνω ἐκ ὁ σπέρμα ὁ βασιλεία καί διατίθημι πρός αὐτός διαθήκη καί εἰσάγω αὐτός ἐν ἀρά καί ὁ ἡγέομαι ὁ γῆ λαμβάνω
14. ὁ γίνομαι εἰς βασιλεία ἀσθενής ὁ καθόλου μή ἐπαίρω ὁ φυλάσσω ὁ διαθήκη αὐτός καί ἵστημι αὐτός
15. καί ἀφίστημι ἀπό αὐτός ὁ ἐξαποστέλλω ἄγγελος ἑαυτοῦ εἰς Αἴγυπτος ὁ δίδωμι αὐτός ἵππος καί λαός πολύς εἰ κατευθύνω εἰ διασῴζω ὁ ποιέω ἐναντίος καί παραβαίνω διαθήκη εἰ σῴζω
16. ζάω ἐγώ λέγω κύριος ἐάν μή ἐν ὅς τόπος ὁ βασιλεύς ὁ βασιλεύω αὐτός ὅς ἀτιμόω ὁ ἀρά ἐγώ καί ὅς παραβαίνω ὁ διαθήκη ἐγώ μετά αὐτός ἐν μέσος Βαβυλών τελευτάω
17. καί οὐ ἐν δύναμις μέγας οὐδέ ἐν ὄχλος πολύς ποιέω πρός αὐτός Φαραώ πόλεμος ἐν χαρακοβολία καί ἐν οἰκοδομή βελόστασις ὁ ἐξαίρω ψυχή
18. καί ἀτιμόω ὁρκωμοσία ὁ παραβαίνω διαθήκη καί ἰδού δίδωμι ὁ χείρ αὐτός καί πᾶς οὗτος ποιέω αὐτός μή σῴζω
19. διά οὗτος λέγω ὅδε λέγω κύριος ζάω ἐγώ ἐάν μή ὁ διαθήκη ἐγώ ὅς παραβαίνω καί ὁ ὁρκωμοσία ἐγώ ὅς ἀτιμόω καί δίδωμι αὐτός εἰς κεφαλή αὐτός
20. καί ἐκπετάννυμι ἐπί αὐτός ὁ δίκτυον ἐγώ καί ἁλίσκομαι ἐν ὁ περιοχή αὐτός
21. ἐν πᾶς παράταξις αὐτός ἐν ῥομφαία πίπτω καί ὁ κατάλοιπος εἰς πᾶς ἄνεμος διασπείρω καί ἐπιγινώσκω διότι ἐγώ κύριος λαλέω
22. διότι ὅδε λέγω κύριος καί λαμβάνω ἐγώ ἐκ ὁ ἐπίλεκτος ὁ κέδρος ἐκ κορυφή καρδία αὐτός ἀποκνίζω καί καταφυτεύω ἐγώ ἐπί ὄρος ὑψηλός καί κρεμάννυμι αὐτός
23. ἐν ὄρος μετέωρος ὁ Ἰσραήλ καί καταφυτεύω καί ἐκφέρω βλαστός καί ποιέω καρπός καί εἰμί εἰς κέδρος μέγας καί ἀναπαύω ὑποκάτω αὐτός πᾶς θηρίον καί πᾶς πετεινός ὑπό ὁ σκιά αὐτός ἀναπαύω ὁ κλῆμα αὐτός ἀποκαθιστάνω
24. καί γινώσκω πᾶς ὁ ξύλον ὁ πεδίον διότι ἐγώ κύριος ὁ ταπεινόω ξύλον ὑψηλός καί ὑψόω ξύλον ταπεινός καί ξηραίνω ξύλον χλωρός καί ἀναθάλλω ξύλον ξηρός ἐγώ κύριος λαλέω καί ποιέω
| 
