1. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
2. υἱός ἄνθρωπος τίς σύ ὁ παραβολή οὗτος ἐν ὁ υἱός Ἰσραήλ λέγω ὁ πατήρ ἐσθίω ὄμφαξ καί ὁ ὀδούς ὁ τέκνον γομφιάζω
3. ζάω ἐγώ λέγω κύριος ἐάν γίνομαι ἔτι λέγω ὁ παραβολή οὗτος ἐν ὁ Ἰσραήλ
4. ὅτι πᾶς ὁ ψυχή ἐμός εἰμί ὅς τρόπος ὁ ψυχή ὁ πατήρ οὕτω καί ὁ ψυχή ὁ υἱός ἐμός εἰμί ὁ ψυχή ὁ ἁμαρτάνω οὗτος ἀποθνῄσκω
5. ὁ δέ ἄνθρωπος ὅς εἰμί δίκαιος ὁ ποιέω κρίμα καί δικαιοσύνη
6. ἐπί ὁ ὄρος οὐ ἐσθίω καί ὁ ὀφθαλμός αὐτός οὐ μή ἐπαίρω πρός ὁ ἐνθύμημα οἶκος Ἰσραήλ καί ὁ γυνή ὁ πλησίον αὐτός οὐ μή μιαίνω καί πρός γυνή ἐν ἄφεδρος εἰμί οὐ προσεγγίζω
7. καί ἄνθρωπος οὐ μή καταδυναστεύω ἐνεχυρασμός ὀφείλω ἀποδίδωμι καί ἅρπαγμα οὐ ἁρπάζω ὁ ἄρτος αὐτός ὁ πεινάω δίδωμι καί γυμνός περιβάλλω
8. καί ὁ ἀργύριον αὐτός ἐπί τόκος οὐ δίδωμι καί πλεονασμός οὐ λαμβάνω καί ἐκ ἀδικία ἀποστρέφω ὁ χείρ αὐτός κρίμα δίκαιος ποιέω ἀνά μέσος ἀνήρ καί ἀνά μέσος ὁ πλησίον αὐτός
9. καί ὁ πρόσταγμα ἐγώ πορεύομαι καί ὁ δικαίωμα ἐγώ φυλάσσω ὁ ποιέω αὐτός δίκαιος οὗτος εἰμί ζωή ζάω λέγω κύριος
10. καί ἐάν γεννάω υἱός λοιμός ἐκχέω αἷμα καί ποιέω ἁμάρτημα
11. ἐν ὁ ὁδός ὁ πατήρ αὐτός ὁ δίκαιος οὐ πορεύομαι ἀλλά καί ἐπί ὁ ὄρος ἐσθίω καί ὁ γυνή ὁ πλησίον αὐτός μιαίνω
12. καί πτωχός καί πένης καταδυναστεύω καί ἅρπαγμα ἁρπάζω καί ἐνεχυρασμός οὐ ἀποδίδωμι καί εἰς ὁ εἴδωλον τίθημι ὁ ὀφθαλμός αὐτός ἀνομία ποιέω
13. μετά τόκος δίδωμι καί πλεονασμός λαμβάνω οὗτος ζωή οὐ ζάω πᾶς ὁ ἀνομία οὗτος ποιέω θάνατος θανατόω ὁ αἷμα αὐτός ἐπί αὐτός εἰμί
14. ἐάν δέ γεννάω υἱός καί ὁράω πᾶς ὁ ἁμαρτία ὁ πατήρ αὐτός ὅς ποιέω καί φοβέω καί μή ποιέω κατά οὗτος
15. ἐπί ὁ ὄρος οὐ βιβρώσκω καί ὁ ὀφθαλμός αὐτός οὐ τίθημι εἰς ὁ ἐνθύμημα οἶκος Ἰσραήλ καί ὁ γυνή ὁ πλησίον αὐτός οὐ μιαίνω
16. καί ἄνθρωπος οὐ καταδυναστεύω καί ἐνεχυρασμός οὐ ἐνεχυράζω καί ἅρπαγμα οὐ ἁρπάζω ὁ ἄρτος αὐτός ὁ πεινάω δίδωμι καί γυμνός περιβάλλω
17. καί ἀπό ἀδικία ἀποστρέφω ὁ χείρ αὐτός τόκος οὐδέ πλεονασμός οὐ λαμβάνω δικαιοσύνη ποιέω καί ἐν ὁ πρόσταγμα ἐγώ πορεύομαι οὐ τελευτάω ἐν ἀδικία πατήρ αὐτός ζωή ζάω
18. ὁ δέ πατήρ αὐτός ἐάν θλῖψις θλίβω καί ἁρπάζω ἅρπαγμα ἐναντίος ποιέω ἐν μέσος ὁ λαός ἐγώ καί ἀποθνῄσκω ἐν ὁ ἀδικία αὐτός
19. καί λέγω τίς ὅτι οὐ λαμβάνω ὁ ἀδικία ὁ υἱός ὁ πατήρ αὐτός ὅτι ὁ υἱός δικαιοσύνη καί ἔλεος ποιέω πᾶς ὁ νόμιμος ἐγώ συντηρέω καί ποιέω αὐτός ζωή ζάω
20. ὁ δέ ψυχή ὁ ἁμαρτάνω ἀποθνῄσκω ὁ δέ υἱός οὐ λαμβάνω ὁ ἀδικία ὁ πατήρ αὐτός οὐδέ ὁ πατήρ λαμβάνω ὁ ἀδικία ὁ υἱός αὐτός δικαιοσύνη δίκαιος ἐπί αὐτός εἰμί καί ἀνομία ἄνομος ἐπί αὐτός εἰμί
21. καί ὁ ἄνομος ἐάν ἀποστρέφω ἐκ πᾶς ὁ ἀνομία αὐτός ὅς ποιέω καί φυλάσσω πᾶς ὁ ἐντολή ἐγώ καί ποιέω δικαιοσύνη καί ἔλεος ζωή ζάω οὐ μή ἀποθνῄσκω
22. πᾶς ὁ παράπτωμα αὐτός ὅσος ποιέω οὐ μιμνῄσκομαι ἐν ὁ δικαιοσύνη αὐτός ὅς ποιέω ζάω
23. μή θέλησις θέλω ὁ θάνατος ὁ ἄνομος λέγω κύριος ὡς ὁ ἀποστρέφω αὐτός ἐκ ὁ ὁδός ὁ πονηρός καί ζάω αὐτός
24. ἐν δέ ὁ ἀποστρέφω δίκαιος ἐκ ὁ δικαιοσύνη αὐτός καί ποιέω ἀδικία κατά πᾶς ὁ ἀνομία ὅς ποιέω ὁ ἄνομος πᾶς ὁ δικαιοσύνη αὐτός ὅς ποιέω οὐ μή μιμνῄσκομαι ἐν ὁ παράπτωμα αὐτός ὅς παραπίπτω καί ἐν ὁ ἁμαρτία αὐτός ὅς ἁμαρτάνω ἐν αὐτός ἀποθνῄσκω
25. καί λέγω οὐ κατευθύνω ὁ ὁδός κύριος ἀκούω δή πᾶς οἶκος Ἰσραήλ μή ὁ ὁδός ἐγώ οὐ κατευθύνω οὐχί ὁ ὁδός σύ οὐ κατευθύνω
26. ἐν ὁ ἀποστρέφω ὁ δίκαιος ἐκ ὁ δικαιοσύνη αὐτός καί ποιέω παράπτωμα καί ἀποθνῄσκω ἐν ὁ παράπτωμα ὅς ποιέω ἐν αὐτός ἀποθνῄσκω
27. καί ἐν ὁ ἀποστρέφω ἄνομος ἀπό ὁ ἀνομία αὐτός ὅς ποιέω καί ποιέω κρίμα καί δικαιοσύνη οὗτος ὁ ψυχή αὐτός φυλάσσω
28. καί ἀποστρέφω ἐκ πᾶς ὁ ἀσέβεια αὐτός ὅς ποιέω ζωή ζάω οὐ μή ἀποθνῄσκω
29. καί λέγω ὁ οἶκος ὁ Ἰσραήλ οὐ κατορθόω ὁ ὁδός κύριος μή ὁ ὁδός ἐγώ οὐ κατορθόω οἶκος Ἰσραήλ οὐχί ὁ ὁδός σύ οὐ κατορθόω
30. ἕκαστος κατά ὁ ὁδός αὐτός κρίνω σύ οἶκος Ἰσραήλ λέγω κύριος ἐπιστρέφω καί ἀποστρέφω ἐκ πᾶς ὁ ἀσέβεια σύ καί οὐ εἰμί σύ εἰς κόλασις ἀδικία
31. ἀπορίπτω ἀπό ἑαυτοῦ πᾶς ὁ ἀσέβεια σύ ὅς ἀσεβέω εἰς ἐγώ καί ποιέω ἑαυτοῦ καρδία καινός καί πνεῦμα καινός καί ἵνα τίς ἀποθνῄσκω οἶκος Ἰσραήλ
32. διότι οὐ θέλω ὁ θάνατος ὁ ἀποθνῄσκω λέγω κύριος
| 
