1. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
2. υἱός ἄνθρωπος λαλέω ὁ υἱός ὁ λαός σύ καί λέγω πρός αὐτός γῆ ἐπί ὅς ἄν ἐπάγω ῥομφαία καί λαμβάνω ὁ λαός ὁ γῆ ἄνθρωπος εἷς ἐκ αὐτός καί δίδωμι αὐτός ἑαυτοῦ εἰς σκοπός
3. καί ὁράω ὁ ῥομφαία ἔρχομαι ἐπί ὁ γῆ καί σαλπίζω ὁ σάλπιγξ καί σημαίνω ὁ λαός
4. καί ἀκούω ὁ ἀκούω ὁ φωνή ὁ σάλπιγξ καί μή φυλάσσω καί ἐπέρχομαι ὁ ῥομφαία καί καταλαμβάνω αὐτός ὁ αἷμα αὐτός ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός εἰμί
5. ὅτι ὁ φωνή ὁ σάλπιγξ ἀκούω οὐ φυλάσσω ὁ αἷμα αὐτός ἐπί αὐτός εἰμί καί οὗτος ὅτι φυλάσσω ὁ ψυχή αὐτός ἐξαιρέω
6. καί ὁ σκοπός ἐάν ὁράω ὁ ῥομφαία ἔρχομαι καί μή σημαίνω ὁ σάλπιγξ καί ὁ λαός μή φυλάσσω καί ἔρχομαι ὁ ῥομφαία λαμβάνω ἐκ αὐτός ψυχή οὗτος διά ὁ ἑαυτοῦ ἀνομία λαμβάνω καί ὁ αἷμα ἐκ ὁ χείρ ὁ σκοπός ἐκζητέω
7. καί σύ υἱός ἄνθρωπος σκοπός δίδωμι σύ ὁ οἶκος Ἰσραήλ καί ἀκούω ἐκ στόμα ἐγώ λόγος
8. ἐν ὁ λέγω ἐγώ ὁ ἁμαρτωλός θάνατος θανατόω καί μή λαλέω ὁ φυλάσσω ὁ ἀσεβής ἀπό ὁ ὁδός αὐτός αὐτός ὁ ἄνομος ὁ ἀνομία αὐτός ἀποθνῄσκω ὁ δέ αἷμα αὐτός ἐκ ὁ χείρ σύ ἐκζητέω
9. σύ δέ ἐάν προαπαγγέλλω ὁ ἀσεβής ὁ ὁδός αὐτός ὁ ἀποστρέφω ἀπό αὐτός καί μή ἀποστρέφω ἀπό ὁ ὁδός αὐτός οὗτος ὁ ἀσέβεια αὐτός ἀποθνῄσκω καί σύ ὁ ψυχή σεαυτοῦ ἐξαιρέω
10. καί σύ υἱός ἄνθρωπος λέγω ὁ οἶκος Ἰσραήλ οὕτω λαλέω λέγω ὁ πλάνη ἐγώ καί ὁ ἀνομία ἐγώ ἐπί ἐγώ εἰμί καί ἐν αὐτός ἐγώ τήκω καί πῶς ζάω
11. λέγω αὐτός ζάω ἐγώ ὅδε λέγω κύριος οὐ βούλομαι ὁ θάνατος ὁ ἀσεβής ὡς ὁ ἀποστρέφω ὁ ἀσεβής ἀπό ὁ ὁδός αὐτός καί ζάω αὐτός ἀποστροφή ἀποστρέφω ἀπό ὁ ὁδός σύ καί ἵνα τίς ἀποθνῄσκω οἶκος Ἰσραήλ
12. λέγω πρός ὁ υἱός ὁ λαός σύ δικαιοσύνη δίκαιος οὐ μή ἐξαιρέω αὐτός ἐν ὅς ἄν ἡμέρα πλανάω καί ἀνομία ἀσεβής οὐ μή κακόω αὐτός ἐν ὅς ἄν ἡμέρα ἀποστρέφω ἀπό ὁ ἀνομία αὐτός καί δίκαιος οὐ μή δύναμαι σῴζω
13. ἐν ὁ λέγω ἐγώ ὁ δίκαιος οὗτος πείθω ἐπί ὁ δικαιοσύνη αὐτός καί ποιέω ἀνομία πᾶς ὁ δικαιοσύνη αὐτός οὐ μή ἀναμιμνῄσκω ἐν ὁ ἀδικία αὐτός ὅς ποιέω ἐν αὐτός ἀποθνῄσκω
14. καί ἐν ὁ λέγω ἐγώ ὁ ἀσεβής θάνατος θανατόω καί ἀποστρέφω ἀπό ὁ ἁμαρτία αὐτός καί ποιέω κρίμα καί δικαιοσύνη
15. καί ἐνεχύρασμα ἀποδίδωμι καί ἅρπαγμα ἀποτίνω ἐν πρόσταγμα ζωή διαπορεύομαι ὁ μή ποιέω ἄδικος ζωή ζάω καί οὐ μή ἀποθνῄσκω
16. πᾶς ὁ ἁμαρτία αὐτός ὅς ἁμαρτάνω οὐ μή ἀναμιμνῄσκω ὅτι κρίμα καί δικαιοσύνη ποιέω ἐν αὐτός ζάω
17. καί λέγω ὁ υἱός ὁ λαός σύ οὐ εὐθύς ὁ ὁδός ὁ κύριος καί οὗτος ὁ ὁδός αὐτός οὐ εὐθύς
18. ἐν ὁ ἀποστρέφω δίκαιος ἀπό ὁ δικαιοσύνη αὐτός καί ποιέω ἀνομία καί ἀποθνῄσκω ἐν αὐτός
19. καί ἐν ὁ ἀποστρέφω ὁ ἁμαρτωλός ἀπό ὁ ἀνομία αὐτός καί ποιέω κρίμα καί δικαιοσύνη ἐν αὐτός αὐτός ζάω
20. καί οὗτος εἰμί ὅς λέγω οὐ εὐθύς ὁ ὁδός κύριος ἕκαστος ἐν ὁ ὁδός αὐτός κρίνω σύ οἶκος Ἰσραήλ
21. καί γίνομαι ἐν ὁ δωδέκατος ἔτος ἐν ὁ δωδέκατος μήν πέμπτος ὁ μήν ὁ αἰχμαλωσία ἐγώ ἔρχομαι ὁ ἀνασῴζω πρός ἐγώ ἀπό Ἰερουσαλήμ λέγω ἁλίσκομαι ὁ πόλις
22. καί γίνομαι ἐπί ἐγώ χείρ κύριος ἑσπέρα πρίν ἔρχομαι αὐτός καί ἀνοίγω ἐγώ ὁ στόμα ἕως ἔρχομαι πρός ἐγώ ὁ πρωΐ καί ἀνοίγω ἐγώ ὁ στόμα οὐ συνέχω ἔτι
23. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
24. υἱός ἄνθρωπος ὁ κατοικέω ὁ ἐρημόω ἐπί ὁ γῆ ὁ Ἰσραήλ λέγω εἷς εἰμί Ἀβραάμ καί κατέχω ὁ γῆ καί ἐγώ πολύς εἰμί ἐγώ δίδωμι ὁ γῆ εἰς κατάσχεσις
25. διά οὗτος λέγω αὐτός ὅδε λέγω κύριος κύριος
27. ζάω ἐγώ εἰ μήν ὁ ἐν ὁ ἐρημόω μάχαιρα πίπτω καί ὁ ἐπί πρόσωπον ὁ πεδίον ὁ θηρίον ὁ ἀγρός δίδωμι εἰς κατάβρωμα καί ὁ ἐν ὁ τειχίζω καί ὁ ἐν ὁ σπήλαιον θάνατος ἀποκτείνω
28. καί δίδωμι ὁ γῆ ἔρημος καί ἀπόλλυμι ὁ ὕβρις ὁ ἰσχύς αὐτός καί ἐρημόω ὁ ὄρος ὁ Ἰσραήλ διά ὁ μή εἰμί διαπορεύομαι
29. καί γινώσκω ὅτι ἐγώ εἰμί κύριος καί ποιέω ὁ γῆ αὐτός ἔρημος καί ἐρημόω διά πᾶς ὁ βδέλυγμα αὐτός ὅς ποιέω
30. καί σύ υἱός ἄνθρωπος ὁ υἱός ὁ λαός σύ ὁ λαλέω περί σύ παρά ὁ τεῖχος καί ἐν ὁ πυλών ὁ οἰκία καί λαλέω ἄνθρωπος ὁ ἀδελφός αὐτός λέγω συνέρχομαι καί ἀκούω ὁ ἐκπορεύομαι παρά κύριος
31. ἔρχομαι πρός σύ ὡς συμπορεύομαι λαός καί κάθημαι ἐναντίον σύ καί ἀκούω ὁ ῥῆμα σύ καί αὐτός οὐ μή ποιέω ὅτι ψεῦδος ἐν ὁ στόμα αὐτός καί ὀπίσω ὁ μίασμα ὁ καρδία αὐτός
32. καί γίνομαι αὐτός ὡς φωνή ψαλτήριον ἡδύφωνος εὐάρμοστος καί ἀκούω σύ ὁ ῥῆμα καί οὐ μή ποιέω αὐτός
33. καί ἡνίκα ἄν ἔρχομαι λέγω ἰδού ἥκω καί γινώσκω ὅτι προφήτης εἰμί ἐν μέσος αὐτός
| 
