1. καί γίνομαι λόγος κύριος πρός ἐγώ λέγω
2. υἱός ἄνθρωπος προφητεύω ἐπί ὁ ποιμήν ὁ Ἰσραήλ προφητεύω καί λέγω ὁ ποιμήν ὅδε λέγω κύριος κύριος ὦ ποιμήν Ἰσραήλ μή βόσκω ποιμήν ἑαυτοῦ οὐ ὁ πρόβατον βόσκω ὁ ποιμήν
3. ἰδού ὁ γάλα κατέσθω καί ὁ ἔριον περιβάλλω καί ὁ παχύς σφάζω καί ὁ πρόβατον ἐγώ οὐ βόσκω
4. ὁ ἀσθενέω οὐ ἐνισχύω καί ὁ κακῶς ἔχω οὐ σωματοποιέω καί ὁ συντρίβω οὐ καταδέω καί ὁ πλανάω οὐ ἐπιστρέφω καί ὁ ἀπόλλυμι οὐ ζητέω καί ὁ ἰσχυρός κατεργάζομαι μόχθος
5. καί διασπείρω ὁ πρόβατον ἐγώ διά ὁ μή εἰμί ποιμήν καί γίνομαι εἰς κατάβρωμα πᾶς ὁ θηρίον ὁ ἀγρός
6. καί διασπείρω ἐγώ ὁ πρόβατον ἐν πᾶς ὄρος καί ἐπί πᾶς βουνός ὑψηλός καί ἐπί πρόσωπον πᾶς ὁ γῆ διασπείρω καί οὐ εἰμί ὁ ἐκζητέω οὐδέ ὁ ἀποστρέφω
7. διά οὗτος ποιμήν ἀκούω λόγος κύριος
8. ζάω ἐγώ λέγω κύριος κύριος εἰ μήν ἀντί ὁ γίνομαι ὁ πρόβατον ἐγώ εἰς προνομή καί γίνομαι ὁ πρόβατον ἐγώ εἰς κατάβρωμα πᾶς ὁ θηρίον ὁ πεδίον παρά ὁ μή εἰμί ποιμήν καί οὐ ἐκζητέω ὁ ποιμήν ὁ πρόβατον ἐγώ καί βόσκω ὁ ποιμήν ἑαυτοῦ ὁ δέ πρόβατον ἐγώ οὐ βόσκω
10. ὅδε λέγω κύριος κύριος ἰδού ἐγώ ἐπί ὁ ποιμήν καί ἐκζητέω ὁ πρόβατον ἐγώ ἐκ ὁ χείρ αὐτός καί ἀποστρέφω αὐτός ὁ μή ποιμαίνω ὁ πρόβατον ἐγώ καί οὐ βόσκω ἔτι ὁ ποιμήν αὐτός καί ἐξαιρέω ὁ πρόβατον ἐγώ ἐκ ὁ στόμα αὐτός καί οὐ εἰμί αὐτός ἔτι εἰς κατάβρωμα
11. διότι ὅδε λέγω κύριος ἰδού ἐγώ ἐκζητέω ὁ πρόβατον ἐγώ καί ἐπισκέπτομαι αὐτός
12. ὥσπερ ζητέω ὁ ποιμήν ὁ ποίμνιον αὐτός ἐν ἡμέρα ὅταν εἰμί γνόφος καί νεφέλη ἐν μέσος πρόβατον διαχωρίζω οὕτω ἐκζητέω ὁ πρόβατον ἐγώ καί ἀπελαύνω αὐτός ἀπό πᾶς τόπος ὅς διασπείρω ἐκεῖ ἐν ἡμέρα νεφέλη καί γνόφος
13. καί ἐξάγω αὐτός ἐκ ὁ ἔθνος καί συνάγω αὐτός ἀπό ὁ χώρα καί εἰσάγω αὐτός εἰς ὁ γῆ αὐτός καί βόσκω αὐτός ἐπί ὁ ὄρος Ἰσραήλ καί ἐν ὁ φάραγξ καί ἐν πᾶς κατοικία ὁ γῆ
14. ἐν νομή ἀγαθός βόσκω αὐτός καί ἐν ὁ ὄρος ὁ ὑψηλός Ἰσραήλ εἰμί ὁ μάνδρα αὐτός ἐκεῖ κοιμάομαι καί ἐκεῖ ἀναπαύω ἐν τρυφή ἀγαθός καί ἐν νομή πίων βόσκω ἐπί ὁ ὄρος Ἰσραήλ
15. ἐγώ βόσκω ὁ πρόβατον ἐγώ καί ἐγώ ἀναπαύω αὐτός καί γινώσκω ὅτι ἐγώ εἰμί κύριος ὅδε λέγω κύριος κύριος
16. ὁ ἀπόλλυμι ζητέω καί ὁ πλανάω ἐπιστρέφω καί ὁ συντρίβω καταδέω καί ὁ ἐκλείπω ἐνισχύω καί ὁ ἰσχυρός φυλάσσω καί βόσκω αὐτός μετά κρίμα
17. καί σύ πρόβατον ὅδε λέγω κύριος κύριος ἰδού ἐγώ διακρίνω ἀνά μέσος πρόβατον καί πρόβατον κριός καί τράγος
18. καί οὐ ἱκανός σύ ὅτι ὁ καλός νομή νέμω καί ὁ κατάλοιπος ὁ νομή σύ καταπατέω ὁ πούς σύ καί ὁ καθίστημι ὕδωρ πίνω καί ὁ λοιπός ὁ πούς σύ ταράσσω
19. καί ὁ πρόβατον ἐγώ ὁ πάτημα ὁ πούς σύ νέμω καί ὁ ταράσσω ὕδωρ ὑπό ὁ πούς σύ πίνω
20. διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος κύριος ἰδού ἐγώ διακρίνω ἀνά μέσος πρόβατον ἰσχυρός καί ἀνά μέσος πρόβατον ἀσθενής
21. ἐπί ὁ πλευρά καί ὁ ὦμος σύ διωθέω καί ὁ κέρας σύ κερατίζω καί πᾶς ὁ ἐκλείπω ἐκθλίβω
22. καί σῴζω ὁ πρόβατον ἐγώ καί οὐ μή εἰμί ἔτι εἰς προνομή καί κρίνω ἀνά μέσος κριός πρός κριός
23. καί ἀνίστημι ἐπί αὐτός ποιμήν εἷς καί ποιμαίνω αὐτός ὁ δοῦλος ἐγώ Δαυίδ καί εἰμί αὐτός ποιμήν
24. καί ἐγώ κύριος εἰμί αὐτός εἰς θεός καί Δαυίδ ἐν μέσος αὐτός ἄρχων ἐγώ κύριος λαλέω
25. καί διατίθημι ὁ Δαυίδ διαθήκη εἰρήνη καί ἀφανίζω θηρίον πονηρός ἀπό ὁ γῆ καί κατοικέω ἐν ὁ ἔρημος καί ὑπνόω ἐν ὁ δρυμός
26. καί δίδωμι αὐτός περικύκλῳ ὁ ὄρος ἐγώ καί δίδωμι ὁ ὑετός σύ ὑετός εὐλογία
27. καί ὁ ξύλον ὁ ἐν ὁ πεδίον δίδωμι ὁ καρπός αὐτός καί ὁ γῆ δίδωμι ὁ ἰσχύς αὐτός καί κατοικέω ἐπί ὁ γῆ αὐτός ἐν ἐλπίς εἰρήνη καί γινώσκω ὅτι ἐγώ εἰμί κύριος ἐν ὁ συντρίβω ἐγώ ὁ ζυγός αὐτός καί ἐξαιρέω αὐτός ἐκ χείρ ὁ καταδουλόω αὐτός
28. καί οὐ εἰμί ἔτι ἐν προνομή ὁ ἔθνος καί ὁ θηρίον ὁ γῆ οὐκέτι μή ἐσθίω αὐτός καί κατοικέω ἐν ἐλπίς καί οὐ εἰμί ὁ ἐκφοβέω αὐτός
29. καί ἀνίστημι αὐτός φυτόν εἰρήνη καί οὐκέτι εἰμί ἀπόλλυμι λιμός ἐπί ὁ γῆ καί οὐ μή φέρω ἔτι ὀνειδισμός ἔθνος
30. καί γινώσκω ὅτι ἐγώ εἰμί κύριος ὁ θεός αὐτός καί αὐτός λαός ἐγώ οἶκος Ἰσραήλ λέγω κύριος
31. πρόβατον ἐγώ καί πρόβατον ποίμνιον ἐγώ εἰμί καί ἐγώ κύριος ὁ θεός σύ λέγω κύριος κύριος
| 
