1. καί συντελέω ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ καί πᾶς ὁ κόσμος αὐτός
2. καί συντελέω ὁ θεός ἐν ὁ ἡμέρα ὁ ἕκτος ὁ ἔργον αὐτός ὅς ποιέω καί καταπαύω ὁ ἡμέρα ὁ ἕβδομος ἀπό πᾶς ὁ ἔργον αὐτός ὅς ποιέω
3. καί εὐλογέω ὁ θεός ὁ ἡμέρα ὁ ἕβδομος καί ἁγιάζω αὐτός ὅτι ἐν αὐτός καταπαύω ἀπό πᾶς ὁ ἔργον αὐτός ὅς ἄρχω ὁ θεός ποιέω
4. οὗτος ὁ βίβλος γένεσις οὐρανός καί γῆ ὅτε γίνομαι ὅς ἡμέρα ποιέω ὁ θεός ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ
5. καί πᾶς χλωρός ἀγρός πρό ὁ γίνομαι ἐπί ὁ γῆ καί πᾶς χόρτος ἀγρός πρό ὁ ἀνατέλλω οὐ γάρ βρέχω ὁ θεός ἐπί ὁ γῆ καί ἄνθρωπος οὐ εἰμί ἐργάζομαι ὁ γῆ
6. πηγή δέ ἀναβαίνω ἐκ ὁ γῆ καί ποτίζω πᾶς ὁ πρόσωπον ὁ γῆ
7. καί πλάσσω ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος χοῦς ἀπό ὁ γῆ καί ἐμφυσάω εἰς ὁ πρόσωπον αὐτός πνοή ζωή καί γίνομαι ὁ ἄνθρωπος εἰς ψυχή ζάω
8. καί φυτεύω κύριος ὁ θεός παράδεισος ἐν Εδεμ κατά ἀνατολή καί τίθημι ἐκεῖ ὁ ἄνθρωπος ὅς πλάσσω
9. καί ἐξανατέλλω ὁ θεός ἔτι ἐκ ὁ γῆ πᾶς ξύλον ὡραῖος εἰς ὅρασις καί καλός εἰς βρῶσις καί ὁ ξύλον ὁ ζωή ἐν μέσος ὁ παράδεισος καί ὁ ξύλον ὁ οἶδα γνωστός καλός καί πονηρός
10. ποταμός δέ ἐκπορεύομαι ἐκ Εδεμ ποτίζω ὁ παράδεισος ἐκεῖθεν ἀφορίζω εἰς τέσσαρες ἀρχή
11. ὄνομα ὁ εἷς Φισων οὗτος ὁ κυκλόω πᾶς ὁ γῆ Ευιλατ ἐκεῖ ὅς εἰμί ὁ χρυσίον
12. ὁ δέ χρυσίον ὁ γῆ ἐκεῖνος καλός καί ἐκεῖ εἰμί ὁ ἄνθραξ καί ὁ λίθος ὁ πράσινος
13. καί ὄνομα ὁ ποταμός ὁ δεύτερος Γηων οὗτος ὁ κυκλόω πᾶς ὁ γῆ Αἰθιοπία
14. καί ὁ ποταμός ὁ τρίτος Τίγρις οὗτος ὁ πορεύομαι κατέναντι Ἀσσύριος ὁ δέ ποταμός ὁ τέταρτος οὗτος Εὐφράτης
15. καί λαμβάνω κύριος ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος ὅς πλάσσω καί τίθημι αὐτός ἐν ὁ παράδεισος ἐργάζομαι αὐτός καί φυλάσσω
16. καί ἐντέλλομαι κύριος ὁ θεός ὁ Ἀδάμ λέγω ἀπό πᾶς ξύλον ὁ ἐν ὁ παράδεισος βρῶσις ἐσθίω
17. ἀπό δέ ὁ ξύλον ὁ γινώσκω καλός καί πονηρός οὐ ἐσθίω ἀπό αὐτός ὅς δέ ἄν ἡμέρα ἐσθίω ἀπό αὐτός θάνατος ἀποθνῄσκω
18. καί λέγω κύριος ὁ θεός οὐ καλός εἰμί ὁ ἄνθρωπος μόνος ποιέω αὐτός βοηθός κατά αὐτός
19. καί πλάσσω ὁ θεός ἔτι ἐκ ὁ γῆ πᾶς ὁ θηρίον ὁ ἀγρός καί πᾶς ὁ πετεινός ὁ οὐρανός καί ἄγω αὐτός πρός ὁ Ἀδάμ ὁράω τίς καλέω αὐτός καί πᾶς ὅς ἐάν καλέω αὐτός Ἀδάμ ψυχή ζάω οὗτος ὄνομα αὐτός
20. καί καλέω Ἀδάμ ὄνομα πᾶς ὁ κτῆνος καί πᾶς ὁ πετεινός ὁ οὐρανός καί πᾶς ὁ θηρίον ὁ ἀγρός ὁ δέ Ἀδάμ οὐ εὑρίσκω βοηθός ὅμοιος αὐτός
21. καί ἐπιβάλλω ὁ θεός ἔκστασις ἐπί ὁ Ἀδάμ καί ὑπνόω καί λαμβάνω εἷς ὁ πλευρά αὐτός καί ἀναπληρόω σάρξ ἀντί αὐτός
22. καί οἰκοδομέω κύριος ὁ θεός ὁ πλευρά ὅς λαμβάνω ἀπό ὁ Ἀδάμ εἰς γυνή καί ἄγω αὐτός πρός ὁ Ἀδάμ
23. καί λέγω Ἀδάμ οὗτος νῦν ὀστέον ἐκ ὁ ὀστέον ἐγώ καί σάρξ ἐκ ὁ σάρξ ἐγώ οὗτος καλέω γυνή ὅτι ἐκ ὁ ἀνήρ αὐτός λαμβάνω οὗτος
24. ἕνεκα οὗτος καταλείπω ἄνθρωπος ὁ πατήρ αὐτός καί ὁ μήτηρ αὐτός καί προσκολλάω πρός ὁ γυνή αὐτός καί εἰμί ὁ δύο εἰς σάρξ εἷς
25. καί εἰμί ὁ δύο γυμνός ὁ τέ Ἀδάμ καί ὁ γυνή αὐτός καί οὐ αἰσχύνω
| 
