1. ὁ δέ ὄφις εἰμί φρόνιμος πᾶς ὁ θηρίον ὁ ἐπί ὁ γῆ ὅς ποιέω κύριος ὁ θεός καί λέγω ὁ ὄφις ὁ γυνή τίς ὅτι λέγω ὁ θεός οὐ μή ἐσθίω ἀπό πᾶς ξύλον ὁ ἐν ὁ παράδεισος
2. καί λέγω ὁ γυνή ὁ ὄφις ἀπό καρπός ξύλον ὁ παράδεισος ἐσθίω
3. ἀπό δέ καρπός ὁ ξύλον ὅς εἰμί ἐν μέσος ὁ παράδεισος λέγω ὁ θεός οὐ ἐσθίω ἀπό αὐτός οὐδέ μή ἅπτω αὐτός ἵνα μή ἀποθνῄσκω
4. καί λέγω ὁ ὄφις ὁ γυνή οὐ θάνατος ἀποθνῄσκω
5. οἶδα γάρ ὁ θεός ὅτι ἐν ὅς ἄν ἡμέρα ἐσθίω ἀπό αὐτός διανοίγω σύ ὁ ὀφθαλμός καί εἰμί ὡς θεός γινώσκω καλός καί πονηρός
6. καί ὁράω ὁ γυνή ὅτι καλός ὁ ξύλον εἰς βρῶσις καί ὅτι ἀρεστός ὁ ὀφθαλμός ὁράω καί ὡραῖος εἰμί ὁ κατανοέω καί λαμβάνω ὁ καρπός αὐτός ἐσθίω καί δίδωμι καί ὁ ἀνήρ αὐτός μετά αὐτός καί ἐσθίω
7. καί διανοίγω ὁ ὀφθαλμός ὁ δύο καί γινώσκω ὅτι γυμνός εἰμί καί ῥάπτω φύλλον συκῆ καί ποιέω ἑαυτοῦ περίζωμα
8. καί ἀκούω ὁ φωνή κύριος ὁ θεός περιπατέω ἐν ὁ παράδεισος ὁ δειλινός καί κρύπτω ὁ τέ Ἀδάμ καί ὁ γυνή αὐτός ἀπό πρόσωπον κύριος ὁ θεός ἐν μέσος ὁ ξύλον ὁ παράδεισος
9. καί καλέω κύριος ὁ θεός ὁ Ἀδάμ καί λέγω αὐτός Ἀδάμ ποῦ εἰμί
10. καί λέγω αὐτός ὁ φωνή σύ ἀκούω περιπατέω ἐν ὁ παράδεισος καί φοβέω ὅτι γυμνός εἰμί καί κρύπτω
11. καί λέγω αὐτός τίς ἀναγγέλλω σύ ὅτι γυμνός εἰμί μή ἀπό ὁ ξύλον ὅς ἐντέλλομαι σύ οὗτος μόνος μή ἐσθίω ἀπό αὐτός ἐσθίω
12. καί λέγω ὁ Ἀδάμ ὁ γυνή ὅς δίδωμι μετά ἐγώ οὗτος ἐγώ δίδωμι ἀπό ὁ ξύλον καί ἐσθίω
13. καί λέγω κύριος ὁ θεός ὁ γυνή τίς οὗτος ποιέω καί λέγω ὁ γυνή ὁ ὄφις ἀπατάω ἐγώ καί ἐσθίω
14. καί λέγω κύριος ὁ θεός ὁ ὄφις ὅτι ποιέω οὗτος ἐπικατάρατος σύ ἀπό πᾶς ὁ κτῆνος καί ἀπό πᾶς ὁ θηρίον ὁ γῆ ἐπί ὁ στῆθος σύ καί ὁ κοιλία πορεύομαι καί γῆ ἐσθίω πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ ζωή σύ
15. καί ἔχθρα τίθημι ἀνά μέσος σύ καί ἀνά μέσος ὁ γυνή καί ἀνά μέσος ὁ σπέρμα σύ καί ἀνά μέσος ὁ σπέρμα αὐτός αὐτός σύ τηρέω κεφαλή καί σύ τηρέω αὐτός πτέρνα
16. καί ὁ γυνή λέγω πληθύνω πληθύνω ὁ λύπη σύ καί ὁ στεναγμός σύ ἐν λύπη τίκτω τέκνον καί πρός ὁ ἀνήρ σύ ὁ ἀποστροφή σύ καί αὐτός σύ κυριεύω
17. ὁ δέ Ἀδάμ λέγω ὅτι ἀκούω ὁ φωνή ὁ γυνή σύ καί ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλον ὅς ἐντέλλομαι σύ οὗτος μόνος μή ἐσθίω ἀπό αὐτός ἐπικατάρατος ὁ γῆ ἐν ὁ ἔργον σύ ἐν λύπη ἐσθίω αὐτός πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ ζωή σύ
18. ἄκανθα καί τρίβολος ἀνατέλλω σύ καί ἐσθίω ὁ χόρτος ὁ ἀγρός
19. ἐν ἱδρώς ὁ πρόσωπον σύ ἐσθίω ὁ ἄρτος σύ ἕως ὁ ἀποστρέφω σύ εἰς ὁ γῆ ἐκ ὅς λαμβάνω ὅτι γῆ εἰμί καί εἰς γῆ ἀπέρχομαι
20. καί καλέω Ἀδάμ ὁ ὄνομα ὁ γυνή αὐτός ζωή ὅτι οὗτος μήτηρ πᾶς ὁ ζάω
21. καί ποιέω κύριος ὁ θεός ὁ Ἀδάμ καί ὁ γυνή αὐτός χιτών δερμάτινος καί ἐνδύω αὐτός
22. καί λέγω ὁ θεός ἰδού Ἀδάμ γίνομαι ὡς εἷς ἐκ ἐγώ ὁ γινώσκω καλός καί πονηρός καί νῦν μήποτε ἐκτείνω ὁ χείρ καί λαμβάνω ὁ ξύλον ὁ ζωή καί ἐσθίω καί ζάω εἰς ὁ αἰών
23. καί ἐξαποστέλλω αὐτός κύριος ὁ θεός ἐκ ὁ παράδεισος ὁ τρυφή ἐργάζομαι ὁ γῆ ἐκ ὅς λαμβάνω
24. καί ἐκβάλλω ὁ Ἀδάμ καί κατοικίζω αὐτός ἀπέναντι ὁ παράδεισος ὁ τρυφή καί τάσσω ὁ χερούβ καί ὁ φλόγινος ῥομφαία ὁ στρέφω φυλάσσω ὁ ὁδός ὁ ξύλον ὁ ζωή
| 
