1. ὅδε λέγω κύριος πορεύομαι καί καταβαίνω εἰς ὁ οἶκος ὁ βασιλεύς Ἰούδας καί λαλέω ἐκεῖ ὁ λόγος οὗτος
2. καί λέγω ἀκούω λόγος κύριος βασιλεύς Ἰούδας ὁ κάθημαι ἐπί θρόνος Δαυίδ σύ καί ὁ οἶκος σύ καί ὁ λαός σύ καί ὁ εἰσπορεύομαι ὁ πύλη οὗτος
3. ὅδε λέγω κύριος ποιέω κρίσις καί δικαιοσύνη καί ἐξαιρέω διαρπάζω ἐκ χείρ ἀδικέω αὐτός καί προσήλυτος καί ὀρφανός καί χήρα μή καταδυναστεύω καί μή ἀσεβέω καί αἷμα ἀθῷος μή ἐκχέω ἐν ὁ τόπος οὗτος
4. διότι ἐάν ποιέω ποιέω ὁ λόγος οὗτος καί εἰσέρχομαι ἐν ὁ πύλη ὁ οἶκος οὗτος βασιλεύς κάθημαι ἐπί θρόνος Δαυίδ καί ἐπιβαίνω ἐπί ἅρμα καί ἵππος αὐτός καί ὁ παῖς αὐτός καί ὁ λαός αὐτός
5. ἐάν δέ μή ποιέω ὁ λόγος οὗτος κατά ἐμαυτοῦ ὄμνυμι λέγω κύριος ὅτι εἰς ἐρήμωσις εἰμί ὁ οἶκος οὗτος
6. ὅτι ὅδε λέγω κύριος κατά ὁ οἶκος βασιλεύς Ἰούδας Γαλαάδ σύ ἐγώ ἀρχή ὁ Λίβανος ἐάν μή τίθημι σύ εἰς ἔρημος πόλις μή κατοικέω
7. καί ἐπάγω ἐπί σύ ἀνήρ ὀλεθρεύω καί ὁ πέλεκυς αὐτός καί ἐκκόπτω ὁ ἐκλεκτός κέδρος σύ καί ἐμβάλλω εἰς ὁ πῦρ
8. καί διέρχομαι ἔθνος διά ὁ πόλις οὗτος καί λέγω ἕκαστος πρός ὁ πλησίον αὐτός διά τίς ποιέω κύριος οὕτω ὁ πόλις ὁ μέγας οὗτος
9. καί λέγω ἀντί ὅς ἐγκαταλείπω ὁ διαθήκη κύριος θεός αὐτός καί προσκυνέω θεός ἀλλότριος καί δουλεύω αὐτός
10. μή κλαίω ὁ θνῄσκω μηδέ θρηνέω αὐτός κλαίω κλαυθμός ὁ ἐκπορεύομαι ὅτι οὐ ἐπιστρέφω ἔτι καί οὐ μή ὁράω ὁ γῆ πατρίς αὐτός
11. διότι ὅδε λέγω κύριος ἐπί Σελλημ υἱός Ιωσια ὁ βασιλεύω ἀντί Ιωσια ὁ πατήρ αὐτός ὅς ἐξέρχομαι ἐκ ὁ τόπος οὗτος οὐ ἀναστρέφω ἐκεῖ οὐκέτι
12. ἀλλά ἤ ἐν ὁ τόπος ὅς μετοικίζω αὐτός ἐκεῖ ἀποθνῄσκω καί ὁ γῆ οὗτος οὐ ὁράω ἔτι
13. ὦ ὁ οἰκοδομέω οἰκία αὐτός οὐ μετά δικαιοσύνη καί ὁ ὑπερῷον αὐτός οὐ ἐν κρίμα παρά ὁ πλησίον αὐτός ἐργάζομαι δωρεάν καί ὁ μισθός αὐτός οὐ μή ἀποδίδωμι αὐτός
14. οἰκοδομέω σεαυτοῦ οἶκος σύμμετρος ὑπερῷον ῥιπιστός διαστέλλω θυρίς καί ξυλόω ἐν κέδρος καί χρίω ἐν μίλτος
15. μή βασιλεύω ὅτι σύ παροξύνω ἐν Ἀχάζ ὁ πατήρ σύ οὐ ἐσθίω καί οὐ πίνω ἀγαθός εἰμί σύ ποιέω κρίμα καί δικαιοσύνη καλός
16. οὐ γινώσκω οὐ κρίνω κρίσις ταπεινός οὐδέ κρίσις πένης οὐ οὗτος εἰμί ὁ μή γινώσκω σύ ἐγώ λέγω κύριος
17. ἰδού οὐ εἰμί ὁ ὀφθαλμός σύ οὐδέ ὁ καρδία σύ καλός ἀλλά εἰς ὁ πλεονεξία σύ καί εἰς ὁ αἷμα ὁ ἀθῷος ὁ ἐκχέω αὐτός καί εἰς ἀδίκημα καί εἰς φόνος ὁ ποιέω
18. διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος ἐπί Ἰωακίμ υἱός Ιωσια βασιλεύς Ἰούδας οὐαί ἐπί ὁ ἀνήρ οὗτος οὐ μή κόπτω αὐτός ὦ ἀδελφός οὐδέ μή κλαίω αὐτός οἴμμοι κύριος
19. ταφή ὄνος θάπτω συμψάω ῥίπτω ἐπέκεινα ὁ πύλη Ἰερουσαλήμ
20. ἀναβαίνω εἰς ὁ Λίβανος καί κράζω καί εἰς ὁ Βασαν δίδωμι ὁ φωνή σύ καί βοάω εἰς ὁ πέραν ὁ θάλασσα ὅτι συντρίβω πᾶς ὁ ἐραστής σύ
21. λαλέω πρός σύ ἐν ὁ παράπτωσις σύ καί λέγω οὐ ἀκούω οὗτος ὁ ὁδός σύ ἐκ νεότης σύ οὐ ἀκούω ὁ φωνή ἐγώ
22. πᾶς ὁ ποιμήν σύ ποιμαίνω ἄνεμος καί ὁ ἐραστής σύ ἐν αἰχμαλωσία ἐξέρχομαι ὅτι τότε αἰσχύνω καί ἀτιμόω ἀπό πᾶς ὁ φιλέω σύ
23. κατοικέω ἐν ὁ Λίβανος ἐννοσσεύω ἐν ὁ κέδρος καταστενάζω ἐν ὁ ἔρχομαι σύ ὠδίν ὡς τίκτω
24. ζάω ἐγώ λέγω κύριος ἐάν γίνομαι γίνομαι Ιεχονιας υἱός Ἰωακίμ βασιλεύς Ἰούδας ἀποσφράγισμα ἐπί ὁ χείρ ὁ δεξιός ἐγώ ἐκεῖθεν ἐκσπάω σύ
25. καί παραδίδωμι σύ εἰς χείρ ὁ ζητέω ὁ ψυχή σύ ὅς σύ εὐλαβέομαι ἀπό πρόσωπον αὐτός εἰς χείρ ὁ Χαλδαῖος
26. καί ἀπορίπτω σύ καί ὁ μήτηρ σύ ὁ τίκτω σύ εἰς γῆ ὅς οὐ τίκτω ἐκεῖ καί ἐκεῖ ἀποθνῄσκω
27. εἰς δέ ὁ γῆ ὅς αὐτός εὔχομαι ὁ ψυχή αὐτός οὐ μή ἀποστρέφω
28. ἀτιμόω Ιεχονιας ὡς σκεῦος ὅς οὐ εἰμί χρεία αὐτός ὅτι ἐκρίπτω καί ἐκβάλλω εἰς γῆ ὅς οὐ οἶδα
29. γῆ γῆ ἀκούω λόγος κύριος
30. γράφω ὁ ἀνήρ οὗτος ἐκκήρυκτος ἄνθρωπος ὅτι οὐ μή αὐξάνω ἐκ ὁ σπέρμα αὐτός ἀνήρ κάθημαι ἐπί θρόνος Δαυίδ ἄρχων ἔτι ἐν ὁ Ἰούδας
| 
