1. ὦ ὁ ποιμήν ὁ διασκορπίζω καί ἀπόλλυμι ὁ πρόβατον ὁ νομή ἐγώ
2. διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος ἐπί ὁ ποιμαίνω ὁ λαός ἐγώ σύ διασκορπίζω ὁ πρόβατον ἐγώ καί ἐξωθέω αὐτός καί οὐ ἐπισκέπτομαι αὐτός ἰδού ἐγώ ἐκδικέω ἐπί σύ κατά ὁ πονηρός ἐπιτήδευμα σύ
3. καί ἐγώ εἰσδέχομαι ὁ κατάλοιπος ὁ λαός ἐγώ ἀπό πᾶς ὁ γῆ ὅς ἐξωθέω αὐτός ἐκεῖ καί καθίστημι αὐτός εἰς ὁ νομή αὐτός καί αὐξάνω καί πληθύνω
4. καί ἀνίστημι αὐτός ποιμήν ὅς ποιμαίνω αὐτός καί οὐ φοβέω ἔτι οὐδέ πτοέω λέγω κύριος
5. ἰδού ἡμέρα ἔρχομαι λέγω κύριος καί ἀνίστημι ὁ Δαυίδ ἀνατολή δίκαιος καί βασιλεύω βασιλεύς καί συνίημι καί ποιέω κρίμα καί δικαιοσύνη ἐπί ὁ γῆ
6. ἐν ὁ ἡμέρα αὐτός σῴζω Ἰούδας καί Ἰσραήλ κατασκηνόω πείθω καί οὗτος ὁ ὄνομα αὐτός ὅς καλέω αὐτός κύριος Ιωσεδεκ
7. διά οὗτος ἰδού ἡμέρα ἔρχομαι λέγω κύριος καί οὐ λέγω ἔτι ζάω κύριος ὅς ἀνάγω ὁ οἶκος Ἰσραήλ ἐκ γῆ Αἴγυπτος
8. ἀλλά ζάω κύριος ὅς συνάγω ἅπας ὁ σπέρμα Ἰσραήλ ἀπό γῆ βορέας καί ἀπό πᾶς ὁ χώρα ὅς ἐξωθέω αὐτός ἐκεῖ καί ἀποκαθιστάνω αὐτός εἰς ὁ γῆ αὐτός
9. ἐν ὁ προφήτης συντρίβω ὁ καρδία ἐγώ ἐν ἐγώ σαλεύω πᾶς ὁ ὀστέον ἐγώ γίνομαι ὡς ἀνήρ συντρίβω καί ὡς ἄνθρωπος συνέχω ἀπό οἶνος ἀπό πρόσωπον κύριος καί ἀπό πρόσωπον εὐπρέπεια δόξα αὐτός
10. ὅτι ἀπό πρόσωπον οὗτος πενθέω ὁ γῆ ξηραίνω ὁ νομή ὁ ἔρημος καί γίνομαι ὁ δρόμος αὐτός πονηρός καί ὁ ἰσχύς αὐτός οὐ οὕτω
11. ὅτι ἱερεύς καί προφήτης μολύνω καί ἐν ὁ οἶκος ἐγώ ὁράω πονηρία αὐτός
12. διά οὗτος γίνομαι ὁ ὁδός αὐτός αὐτός εἰς ὀλίσθημα ἐν γνόφος καί ὑποσκελίζω καί πίπτω ἐν αὐτός διότι ἐπάγω ἐπί αὐτός κακός ἐν ἐνιαυτός ἐπίσκεψις αὐτός φημί κύριος
13. καί ἐν ὁ προφήτης Σαμάρεια ὁράω ἀνόμημα προφητεύω διά ὁ Βάαλ καί πλανάω ὁ λαός ἐγώ Ἰσραήλ
14. καί ἐν ὁ προφήτης Ἰερουσαλήμ ὁράω φρικτός μοιχάομαι καί πορεύομαι ἐν ψεῦδος καί ἀντιλαμβάνομαι χείρ πονηρός ὁ μή ἀποστρέφω ἕκαστος ἀπό ὁ ὁδός αὐτός ὁ πονηρός γίνομαι ἐγώ πᾶς ὡς Σόδομα καί ὁ κατοικέω αὐτός ὥσπερ Γόμορρα
15. διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος ἰδού ἐγώ ψωμίζω αὐτός ὀδύνη καί ποτίζω αὐτός ὕδωρ πικρός ὅτι ἀπό ὁ προφήτης Ἰερουσαλήμ ἐξέρχομαι μολυσμός πᾶς ὁ γῆ
16. οὕτω λέγω κύριος παντοκράτωρ μή ἀκούω ὁ λόγος ὁ προφήτης ὅτι ματαιόω ἑαυτοῦ ὅρασις ἀπό καρδία αὐτός λαλέω καί οὐ ἀπό στόμα κύριος
17. λέγω ὁ ἀπωθέω ὁ λόγος κύριος εἰρήνη εἰμί σύ καί πᾶς ὁ πορεύομαι ὁ θέλημα αὐτός πᾶς ὁ πορεύομαι πλάνη καρδία αὐτός λέγω οὐ ἥκω ἐπί σύ κακός
18. ὅτι τίς ἵστημι ἐν ὑπόστημα κύριος καί ὁράω ὁ λόγος αὐτός τίς ἐνωτίζομαι καί ἀκούω
19. ἰδού σεισμός παρά κύριος καί ὀργή ἐκπορεύομαι εἰς συσσεισμός συστρέφω ἐπί ὁ ἀσεβής ἥκω
20. καί οὐκέτι ἀποστρέφω ὁ θυμός κύριος ἕως ἄν ποιέω αὐτός καί ἕως ἄν ἀνίστημι αὐτός ἀπό ἐγχείρημα καρδία αὐτός ἐπί ἔσχατος ὁ ἡμέρα νοέω αὐτός
21. οὐ ἀποστέλλω ὁ προφήτης καί αὐτός τρέχω οὐ λαλέω πρός αὐτός καί αὐτός προφητεύω
22. καί εἰ ἵστημι ἐν ὁ ὑπόστασις ἐγώ καί εἰσακούω ὁ λόγος ἐγώ καί ὁ λαός ἐγώ ἄν ἀποστρέφω αὐτός ἀπό ὁ πονηρός ἐπιτήδευμα αὐτός
23. θεός ἐγγίζω ἐγώ εἰμί λέγω κύριος καί οὐχί θεός πόρρωθεν
24. εἰ κρύπτω ἄνθρωπος ἐν κρυφαῖος καί ἐγώ οὐ ὁράω αὐτός μή οὐχί ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ ἐγώ πληρόω λέγω κύριος
25. ἀκούω ὅς λαλέω ὁ προφήτης ὅς προφητεύω ἐπί ὁ ὄνομα ἐγώ ψευδής λέγω ἐνυπνιάζομαι ἐνύπνιον
26. ἕως πότε εἰμί ἐν καρδία ὁ προφήτης ὁ προφητεύω ψευδής καί ἐν ὁ προφητεύω αὐτός ὁ θέλημα καρδία αὐτός
27. ὁ λογίζομαι ὁ ἐπιλανθάνομαι ὁ νόμος ἐγώ ἐν ὁ ἐνύπνιον αὐτός ὅς διηγέομαι ἕκαστος ὁ πλησίον αὐτός καθάπερ ἐπιλανθάνομαι ὁ πατήρ αὐτός ὁ ὄνομα ἐγώ ἐν ὁ Βάαλ
28. ὁ προφήτης ἐν ὅς ὁ ἐνύπνιον εἰμί διηγέομαι ὁ ἐνύπνιον αὐτός καί ἐν ὅς ὁ λόγος ἐγώ πρός αὐτός διηγέομαι ὁ λόγος ἐγώ ἐπί ἀλήθεια τίς ὁ ἄχυρον πρός ὁ σῖτος οὕτω ὁ λόγος ἐγώ λέγω κύριος
29. οὐχί ὁ λόγος ἐγώ ὥσπερ πῦρ φλέγω λέγω κύριος καί ὡς πέλυξ κόπτω πέτρα
30. διά οὗτος ἰδού ἐγώ πρός ὁ προφήτης λέγω κύριος ὁ θεός ὁ κλέπτω ὁ λόγος ἐγώ ἕκαστος παρά ὁ πλησίον αὐτός
31. ἰδού ἐγώ πρός ὁ προφήτης ὁ ἐκβάλλω προφητεία γλῶσσα καί νυστάζω νυσταγμός ἑαυτοῦ
32. ἰδού ἐγώ πρός ὁ προφήτης ὁ προφητεύω ἐνύπνιον ψευδής καί διηγέομαι αὐτός καί πλανάω ὁ λαός ἐγώ ἐν ὁ ψεῦδος αὐτός καί ἐν ὁ πλάνος αὐτός καί ἐγώ οὐ ἀποστέλλω αὐτός καί οὐ ἐντέλλομαι αὐτός καί ὠφέλεια οὐ ὠφελέω ὁ λαός οὗτος
33. καί ἐάν ἐρωτάω σύ ὁ λαός οὗτος ἤ ἱερεύς ἤ προφήτης λέγω τίς ὁ λῆμμα κύριος καί λέγω αὐτός σύ εἰμί ὁ λῆμμα καί ῥάσσω σύ λέγω κύριος
34. καί ὁ προφήτης καί ὁ ἱερεύς καί ὁ λαός ὅς ἄν λέγω λῆμμα κύριος καί ἐκδικέω ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος καί ὁ οἶκος αὐτός
35. ὅτι οὕτω λέγω ἕκαστος πρός ὁ πλησίον αὐτός καί ἕκαστος πρός ὁ ἀδελφός αὐτός τίς ἀποκρίνομαι κύριος καί τίς λαλέω κύριος
36. καί λῆμμα κύριος μή ὀνομάζω ἔτι ὅτι ὁ λῆμμα ὁ ἄνθρωπος εἰμί ὁ λόγος αὐτός
37. καί διά τίς λαλέω κύριος ὁ θεός ἐγώ
38. διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος ὁ θεός ἀντί ὅς λέγω ὁ λόγος οὗτος λῆμμα κύριος καί ἀποστέλλω πρός σύ λέγω οὐ λέγω λῆμμα κύριος
39. διά οὗτος ἰδού ἐγώ λαμβάνω καί ῥάσσω σύ καί ὁ πόλις ὅς δίδωμι σύ καί ὁ πατήρ σύ
40. καί δίδωμι ἐπί σύ ὀνειδισμός αἰώνιος καί ἀτιμία αἰώνιος ὅστις οὐ ἐπιλανθάνομαι
| 
