1. ἐν ὁ καιρός ἐκεῖνος λέγω κύριος ἐκφέρω ὁ ὀστέον ὁ βασιλεύς Ἰούδας καί ὁ ὀστέον ὁ ἄρχων αὐτός καί ὁ ὀστέον ὁ ἱερεύς καί ὁ ὀστέον ὁ προφήτης καί ὁ ὀστέον ὁ κατοικέω Ἰερουσαλήμ ἐκ ὁ τάφος αὐτός
2. καί ψύχω αὐτός πρός ὁ ἥλιος καί ὁ σελήνη καί πρός πᾶς ὁ ἀστήρ καί πρός πᾶς ὁ στρατιά ὁ οὐρανός ὅς ἀγαπάω καί ὅς δουλεύω καί ὅς πορεύομαι ὀπίσω αὐτός καί ὅς ἀντέχω καί ὅς προσκυνέω αὐτός οὐ κόπτω καί οὐ θάπτω καί εἰμί εἰς παράδειγμα ἐπί πρόσωπον ὁ γῆ
3. ὅτι αἱρέω ὁ θάνατος ἤ ὁ ζωή καί πᾶς ὁ κατάλοιπος ὁ καταλείπω ἀπό ὁ γενεά ἐκεῖνος ἐν πᾶς τόπος ὅς ἐάν ἐξωθέω αὐτός ἐκεῖ
4. ὅτι ὅδε λέγω κύριος μή ὁ πίπτω οὐ ἀνίστημι ἤ ὁ ἀποστρέφω οὐ ἐπιστρέφω
5. διά τίς ἀποστρέφω ὁ λαός ἐγώ οὗτος ἀποστροφή ἀναιδής καί κατακρατέω ἐν ὁ προαίρεσις αὐτός καί οὐ θέλω ὁ ἐπιστρέφω
6. ἐνωτίζομαι δή καί ἀκούω οὐ οὕτω λαλέω οὐ εἰμί ἄνθρωπος μετανοέω ἀπό ὁ κακία αὐτός λέγω τίς ποιέω διαλείπω ὁ τρέχω ἀπό ὁ δρόμος αὐτός ὡς ἵππος κάθιδρος ἐν χρεμετισμός αὐτός
7. καί ὁ ασιδα ἐν ὁ οὐρανός γινώσκω ὁ καιρός αὐτός τρυγών καί χελιδών ἀγρός στρουθίον φυλάσσω καιρός εἴσοδος αὐτός ὁ δέ λαός ἐγώ οὐ γινώσκω ὁ κρίμα κύριος
8. πῶς λέγω ὅτι σοφός εἰμί ἐγώ καί νόμος κύριος εἰμί μετά ἐγώ εἰς μάτην γίνομαι σχοῖνος ψευδής γραμματεύς
9. αἰσχύνω σοφός καί πτοέω καί ἁλίσκομαι ὅτι ὁ λόγος κύριος ἀποδοκιμάζω σοφία τίς εἰμί ἐν αὐτός
10. διά οὗτος δίδωμι ὁ γυνή αὐτός ἕτερος καί ὁ ἀγρός αὐτός ὁ κληρονόμος
13. καί συνάγω ὁ γένημα αὐτός λέγω κύριος οὐ εἰμί σταφυλή ἐν ὁ ἄμπελος καί οὐ εἰμί σῦκον ἐν ὁ συκῆ καί ὁ φύλλον καταρρέω
14. ἐπί τίς ἐγώ κάθημαι συνάγω καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ πόλις ὁ ὀχυρός καί ἀπορίπτω ὅτι ὁ θεός ἀπορίπτω ἐγώ καί ποτίζω ἐγώ ὕδωρ χολή ὅτι ἁμαρτάνω ἐναντίον αὐτός
15. συνάγω εἰς εἰρήνη καί οὐ εἰμί ἀγαθός εἰς καιρός ἴασις καί ἰδού σπουδή
16. ἐκ Δάν ἀκούω φωνή ὀξύτης ἵππος αὐτός ἀπό φωνή χρεμετισμός ἱππασία ἵππος αὐτός σείω πᾶς ὁ γῆ καί ἥκω καί κατεσθίω ὁ γῆ καί ὁ πλήρωμα αὐτός πόλις καί ὁ κατοικέω ἐν αὐτός
17. διότι ἰδού ἐγώ ἐξαποστέλλω εἰς σύ ὄφις θανατόω ὅς οὐ εἰμί ἐπαείδω καί δάκνω σύ
18. ἀνίατος μετά ὀδύνη καρδία σύ ἀπορέω
19. ἰδού φωνή κραυγή θυγάτηρ λαός ἐγώ ἀπό γῆ μακρόθεν μή κύριος οὐ εἰμί ἐν Σιών ἤ βασιλεύς οὐ εἰμί ἐκεῖ διά τίς παροργίζω ἐγώ ἐν ὁ γλυπτός αὐτός καί ἐν μάταιος ἀλλότριος
20. διέρχομαι θέρος παρέρχομαι ἄμητος καί ἐγώ οὐ διασῴζω
21. ἐπί σύντριμμα θυγάτηρ λαός ἐγώ σκοτόω ἀπορία κατισχύω ἐγώ ὠδίν ὡς τίκτω
22. μή ῥητίνη οὐ εἰμί ἐν Γαλαάδ ἤ ἰατρός οὐ εἰμί ἐκεῖ διά τίς οὐ ἀναβαίνω ἴασις θυγάτηρ λαός ἐγώ
23. τίς δίδωμι κεφαλή ἐγώ ὕδωρ καί ὀφθαλμός ἐγώ πηγή δάκρυον καί κλαίω ὁ λαός ἐγώ οὗτος ἡμέρα καί νύξ ὁ τραυματίζω θυγάτηρ λαός ἐγώ
| 
