1. τίς δίδωμι ἐγώ ἐν ὁ ἔρημος σταθμός ἔσχατος καί καταλείπω ὁ λαός ἐγώ καί ἀπέρχομαι ἀπό αὐτός ὅτι πᾶς μοιχάομαι σύνοδος ἀθετέω
2. καί ἐντείνω ὁ γλῶσσα αὐτός ὡς τόξον ψεῦδος καί οὐ πίστις ἐνισχύω ἐπί ὁ γῆ ὅτι ἐκ κακός εἰς κακός ἐξέρχομαι καί ἐγώ οὐ γινώσκω
3. ἕκαστος ἀπό ὁ πλησίον αὐτός φυλάσσω καί ἐπί ἀδελφός αὐτός μή πείθω ὅτι πᾶς ἀδελφός πτέρνα πτερνίζω καί πᾶς φίλος δολίως πορεύομαι
4. ἕκαστος κατά ὁ φίλος αὐτός καταπαίζω ἀλήθεια οὐ μή λαλέω μανθάνω ὁ γλῶσσα αὐτός λαλέω ψευδής ἀδικέω καί οὐ διαλείπω ὁ ἐπιστρέφω
5. τόκος ἐπί τόκος δόλος ἐπί δόλος οὐ θέλω οἶδα ἐγώ
6. διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος ἰδού ἐγώ πυρόω αὐτός καί δοκιμάζω αὐτός ὅτι ποιέω ἀπό πρόσωπον πονηρία θυγάτηρ λαός ἐγώ
7. βολίς τιτρώσκω ὁ γλῶσσα αὐτός δόλιος ὁ ῥῆμα ὁ στόμα αὐτός ὁ πλησίον αὐτός λαλέω εἰρηνικός καί ἐν ἑαυτοῦ ἔχω ὁ ἔχθρα
8. μή ἐπί οὗτος οὐ ἐπισκέπτομαι λέγω κύριος ἤ ἐν λαός ὁ τοιοῦτος οὐ ἐκδικέω ὁ ψυχή ἐγώ
9. ἐπί ὁ ὄρος λαμβάνω κοπετός καί ἐπί ὁ τρίβος ὁ ἔρημος θρῆνος ὅτι ἐκλείπω παρά ὁ μή εἰμί ἄνθρωπος οὐ ἀκούω φωνή ὕπαρξις ἀπό πετεινός ὁ οὐρανός καί ἕως κτῆνος ἐξίστημι οἴχομαι
10. καί δίδωμι ὁ Ἰερουσαλήμ εἰς μετοικία καί εἰς κατοικητήριον δράκων καί ὁ πόλις Ἰούδας εἰς ἀφανισμός τίθημι παρά ὁ μή κατοικέω
11. τίς ὁ ἄνθρωπος ὁ συνετός καί συνίημι οὗτος καί ὅς λόγος στόμα κύριος πρός αὐτός ἀναγγέλλω σύ ἕνεκα τίς ἀπόλλυμι ὁ γῆ ἀνάπτω ὡς ἔρημος παρά ὁ μή διοδεύω αὐτός
12. καί λέγω κύριος πρός ἐγώ διά ὁ ἐγκαταλείπω αὐτός ὁ νόμος ἐγώ ὅς δίδωμι πρό πρόσωπον αὐτός καί οὐ ἀκούω ὁ φωνή ἐγώ
13. ἀλλά πορεύομαι ὀπίσω ὁ ἀρεστός ὁ καρδία αὐτός ὁ κακός καί ὀπίσω ὁ εἴδωλον ὅς διδάσκω αὐτός ὁ πατήρ αὐτός
14. διά οὗτος ὅδε λέγω κύριος ὁ θεός Ἰσραήλ ἰδού ἐγώ ψωμίζω αὐτός ἀνάγκη καί ποτίζω αὐτός ὕδωρ χολή
15. καί διασκορπίζω αὐτός ἐν ὁ ἔθνος εἰς ὅς οὐ γινώσκω αὐτός καί ὁ πατήρ αὐτός καί ἐπαποστέλλω ἐπί αὐτός ὁ μάχαιρα ἕως ὁ ἐξαναλίσκω αὐτός ἐν αὐτός
16. ὅδε λέγω κύριος καλέω ὁ θρηνέω καί ἔρχομαι καί πρός ὁ σοφός ἀποστέλλω καί φθέγγομαι
17. καί λαμβάνω ἐπί σύ θρῆνος καί κατάγω ὁ ὀφθαλμός σύ δάκρυον καί ὁ βλέφαρον σύ ῥέω ὕδωρ
18. ὅτι φωνή οἶκτος ἀκούω ἐν Σιών πῶς ταλαιπωρέω καταισχύνω σφόδρα ὅτι ἐγκαταλείπω ὁ γῆ καί ἀπορίπτω ὁ σκήνωμα ἐγώ
19. ἀκούω δή γυνή λόγος θεός καί δέχομαι ὁ οὖς σύ λόγος στόμα αὐτός καί διδάσκω ὁ θυγάτηρ σύ οἶκτος καί γυνή ὁ πλησίον αὐτός θρῆνος
20. ὅτι ἀναβαίνω θάνατος διά ὁ θυρίς σύ εἰσέρχομαι εἰς ὁ γῆ σύ ὁ ἐκτρίβω νήπιος ἔξωθεν καί νεανίσκος ἀπό ὁ πλατύς
21. καί εἰμί ὁ νεκρός ὁ ἄνθρωπος εἰς παράδειγμα ἐπί πρόσωπον ὁ πεδίον ὁ γῆ σύ καί ὡς χόρτος ὀπίσω θερίζω καί οὐ εἰμί ὁ συνάγω
22. ὅδε λέγω κύριος μή καυχάομαι ὁ σοφός ἐν ὁ σοφία αὐτός καί μή καυχάομαι ὁ ἰσχυρός ἐν ὁ ἰσχύς αὐτός καί μή καυχάομαι ὁ πλούσιος ἐν ὁ πλοῦτος αὐτός
23. ἀλλά ἤ ἐν οὗτος καυχάομαι ὁ καυχάομαι συνίημι καί γινώσκω ὅτι ἐγώ εἰμί κύριος ποιέω ἔλεος καί κρίμα καί δικαιοσύνη ἐπί ὁ γῆ ὅτι ἐν οὗτος ὁ θέλημα ἐγώ λέγω κύριος
24. ἰδού ἡμέρα ἔρχομαι λέγω κύριος καί ἐπισκέπτομαι ἐπί πᾶς περιτέμνω ἀκροβυστία αὐτός
25. ἐπί Αἴγυπτος καί ἐπί ὁ Ἰουδαία καί ἐπί Εδωμ καί ἐπί υἱός Αμμων καί ἐπί υἱός Μωαβ καί ἐπί πᾶς περικείρω ὁ κατά πρόσωπον αὐτός ὁ κατοικέω ἐν ὁ ἔρημος ὅτι πᾶς ὁ ἔθνος ἀπερίτμητος σάρξ καί πᾶς οἶκος Ἰσραήλ ἀπερίτμητος καρδία αὐτός
| 
