Ιώβ, Chapter 20

1. ὑπολαμβάνω δέ Σωφαρ ὁ Μιναῖος λέγω    2. οὐ οὕτω ὑπολαμβάνω ἀντιλέγω σύ οὗτος καί οὐχί συνίημι μᾶλλον ἤ καί ἐγώ    3. παιδεία ἐντροπή ἐγώ ἀκούω καί πνεῦμα ἐκ ὁ σύνεσις ἀποκρίνομαι ἐγώ    4. μή οὗτος γινώσκω ἀπό ὁ ἔτι ἀπό ὅς τίθημι ἄνθρωπος ἐπί ὁ γῆ    5. εὐφροσύνη γάρ ἀσεβής πτῶμα ἐξαίσιος χαρμονή δέ παράνομος ἀπώλεια    6. ἐάν ἀναβαίνω εἰς οὐρανός αὐτός ὁ δῶρον ὁ δέ θυσία αὐτός νέφος ἅπτω    7. ὅταν γάρ δοκέω ἤδη καταστηρίζω τότε εἰς τέλος ἀπόλλυμι ὁ δέ ὁράω αὐτός λέγω ποῦ εἰμί    8. ὥσπερ ἐνύπνιον ἐκπετάννυμι οὐ μή εὑρίσκω πέτομαι δέ ὥσπερ φάσμα νυκτερινός    9. ὀφθαλμός παραβλέπω καί οὐ προστίθημι καί οὐκέτι προσνοέω αὐτός ὁ τόπος αὐτός    10. ὁ υἱός αὐτός ὄλλυμι ἥσσων ὁ δέ χείρ αὐτός πυρσεύω ὀδύνη    11. ὀστέον αὐτός ἐμπίπλημι νεότης αὐτός καί μετά αὐτός ἐπί χῶμα κοιμάομαι    12. ἐάν γλυκαίνω ἐν στόμα αὐτός κακία κρύπτω αὐτός ὑπό ὁ γλῶσσα αὐτός    13. οὐ φείδομαι αὐτός καί οὐ ἐγκαταλείπω αὐτός καί συνέχω αὐτός ἐν μέσος ὁ λάρυγξ αὐτός    14. καί οὐ μή δύναμαι βοηθέω ἑαυτοῦ χολή ἀσπίς ἐν γαστήρ αὐτός    15. πλοῦτος ἀδίκως συνάγω ἐξεμέω ἐκ οἰκία αὐτός ἐξέλκω αὐτός ἄγγελος    16. θυμός δέ δράκων θηλάζω ἀναιρέω δέ αὐτός γλῶσσα ὄφις    17. μή ὁράω ἄμελξις νομάς μηδέ νομή μέλι καί βούτυρον    18. εἰς κενός καί μάταιος κοπιάω πλοῦτος ἐκ ὅς οὐ γεύω ὥσπερ στρίφνος ἀμάσητος ἀκατάποτος    19. πολύς γάρ ἀδύνατος οἶκος θλάω δίαιτα δέ ἁρπάζω καί οὐ ἵστημι    20. οὐ εἰμί αὐτός σωτηρία ὁ ὑπάρχω ἐν ἐπιθυμία αὐτός οὐ σῴζω    21. οὐ εἰμί ὑπόλειμμα ὁ βρῶμα αὐτός διά οὗτος οὐ ἀνθέω αὐτός ὁ ἀγαθός    22. ὅταν δέ δοκέω ἤδη πληρόω θλίβω πᾶς δέ ἀνάγκη ἐπί αὐτός ἐπέρχομαι    23. εἰ πώς πληρόω γαστήρ αὐτός ἐπαποστέλλω ἐπί αὐτός θυμός ὀργή νίπτω ἐπί αὐτός ὀδύνη    24. καί οὐ μή σῴζω ἐκ χείρ σίδηρος τιτρώσκω αὐτός τόξον χαλκεῖον    25. διεξέρχομαι δέ διά σῶμα αὐτός βέλος ἀστραπή δέ ἐν δίαιτα αὐτός περιπατέω ἐπί αὐτός φόβος    26. πᾶς δέ σκότος αὐτός ὑπομένω κατεσθίω αὐτός πῦρ ἄκαυστος κακόω δέ αὐτός ἐπήλυτος ὁ οἶκος    27. ἀνακαλύπτω δέ αὐτός ὁ οὐρανός ὁ ἀνομία γῆ δέ ἐπανίστημι αὐτός    28. ἕλκω ὁ οἶκος αὐτός ἀπώλεια εἰς τέλος ἡμέρα ὀργή ἐπέρχομαι αὐτός    29. οὗτος ὁ μερίς ἄνθρωπος ἀσεβής παρά κύριος καί κτῆμα ὑπάρχω αὐτός παρά ὁ ἐπίσκοπος