1. ὑπολαμβάνω δέ Ἰώβ λέγω
2. ἀκούω ἀκούω ἐγώ ὁ λόγος ἵνα μή εἰμί ἐγώ παρά σύ οὗτος ὁ παράκλησις
3. αἴρω ἐγώ ἐγώ δέ λαλέω εἶτα οὐ καταγελάω ἐγώ
4. τίς γάρ μή ἄνθρωπος ἐγώ ὁ ἔλεγξις ἤ διά τίς οὐ θυμόω
5. εἰσβλέπω εἰς ἐγώ θαυμάζω χείρ τίθημι ἐπί σιαγών
6. ἐάν τέ γάρ μιμνῄσκομαι σπουδάζω ἔχω δέ ἐγώ ὁ σάρξ ὀδύνη
7. διά τίς ἀσεβής ζάω παλαιόω δέ καί ἐν πλοῦτος
8. ὁ σπόρος αὐτός κατά ψυχή ὁ δέ τέκνον αὐτός ἐν ὀφθαλμός
9. ὁ οἶκος αὐτός εὐθηνέω φόβος δέ οὐδαμοῦ μάστιξ δέ παρά κύριος οὐ εἰμί ἐπί αὐτός
10. ὁ βοῦς αὐτός οὐ ὠμοτοκέω διασῴζω δέ αὐτός ἐν γαστήρ ἔχω καί οὐ σφάλλω
11. μένω δέ ὡς πρόβατον αἰώνιος ὁ δέ παιδίον αὐτός προσπαίζω
12. ἀναλαμβάνω ψαλτήριον καί κιθάρα καί εὐφραίνω φωνή ψαλμός
13. συντελέω δέ ἐν ἀγαθός ὁ βίος αὐτός ἐν δέ ἀνάπαυσις ᾅδης κοιμάομαι
14. λέγω δέ κύριος ἀφίστημι ἀπό ἐγώ ὁδός σύ οἶδα οὐ βούλομαι
15. τίς ἱκανός ὅτι δουλεύω αὐτός καί τίς ὠφέλεια ὅτι ἀπαντάω αὐτός
16. ἐν χείρ γάρ εἰμί αὐτός ὁ ἀγαθός ἔργον δέ ἀσεβής οὐ ἐφοράω
17. οὐ μήν δέ ἀλλά καί ἀσεβής λύχνος σβέννυμι ἐπέρχομαι δέ αὐτός ὁ καταστροφή ὠδίν δέ αὐτός ἔχω ἀπό ὀργή
18. εἰμί δέ ὥσπερ ἄχυρον πρό ἄνεμος ἤ ὥσπερ κονιορτός ὅς ὑφαιρέω λαῖλαψ
19. ἐκλείπω υἱός ὁ ὑπάρχω αὐτός ἀνταποδίδωμι πρός αὐτός καί γινώσκω
20. ὁράω ὁ ὀφθαλμός αὐτός ὁ ἑαυτοῦ σφαγή ἀπό δέ κύριος μή διασῴζω
21. ὅτι τίς θέλημα αὐτός ἐν οἶκος αὐτός μετά αὐτός καί ἀριθμός μήν αὐτός διαιρέω
22. πότερον οὐχί ὁ κύριος εἰμί ὁ διδάσκω σύνεσις καί ἐπιστήμη αὐτός δέ φόνος διακρίνω
23. οὗτος ἀποθνῄσκω ἐν κράτος ἁπλοσύνη αὐτός ὅλος δέ εὐπαθέω καί εὐθηνέω
24. ὁ δέ ἔγκατα αὐτός πλήρης στέαρ μυελός δέ αὐτός διαχέω
25. ὁ δέ τελευτάω ὑπό πικρία ψυχή οὐ ἐσθίω οὐδείς ἀγαθός
26. ὁμοθυμαδόν δέ ἐπί γῆ κοιμάομαι σαπρία δέ αὐτός καλύπτω
27. ὥστε οἶδα σύ ὅτι τόλμα ἐπίκειμαι ἐγώ
28. ὅτι λέγω ποῦ εἰμί οἶκος ἄρχων καί ποῦ εἰμί ὁ σκέπη ὁ σκήνωμα ὁ ἀσεβής
29. ἐρωτάω παραπορεύομαι ὁδός καί ὁ σημεῖον αὐτός οὐ ἀπαλλοτριόω
30. ὅτι εἰς ἡμέρα ἀπώλεια κουφίζω ὁ πονηρός εἰς ἡμέρα ὀργή αὐτός ἀπάγω
31. τίς ἀπαγγέλλω ἐπί πρόσωπον αὐτός ὁ ὁδός αὐτός καί αὐτός ποιέω τίς ἀνταποδίδωμι αὐτός
32. καί αὐτός εἰς τάφος ἀποφέρω καί ἐπί σορός ἀγρυπνέω
33. γλυκαίνω αὐτός χάλιξ χείμαρρος καί ὀπίσω αὐτός πᾶς ἄνθρωπος ἀπέρχομαι καί ἔμπροσθεν αὐτός ἀναρίθμητος
34. πῶς δέ παρακαλέω ἐγώ κενός ὁ δέ ἐγώ καταπαύω ἀπό σύ οὐδείς
| 
