Ιώβ, Chapter 22

1. ὑπολαμβάνω δέ Ελιφας ὁ Θαιμανίτης λέγω    2. πότερον οὐχί ὁ κύριος εἰμί ὁ διδάσκω σύνεσις καί ἐπιστήμη    3. τίς γάρ μέλω ὁ κύριος ἐάν σύ εἰμί ὁ ἔργον ἄμεμπτος ἤ ὠφέλεια ὅτι ἁπλόω ὁ ὁδός σύ    4. ἦ λόγος σύ ποιέω ἐλέγχω σύ καί συνεισέρχομαι σύ εἰς κρίσις    5. πότερον οὐ ὁ κακία σύ εἰμί πολύς ἀναρίθμητος δέ σύ εἰμί ὁ ἁμαρτία    6. ἐνεχυράζω δέ ὁ ἀδελφός σύ διά κενός ἀμφίασις δέ γυμνός ἀφαιρέω    7. οὐδέ ὕδωρ διψάω ποτίζω ἀλλά πεινάω στερέω ψωμός    8. θαυμάζω δέ τὶς πρόσωπον οἰκίζω δέ ὁ ἐπί ὁ γῆ    9. χήρα δέ ἐξαποστέλλω κενός ὀρφανός δέ κακόω    10. τοιγαροῦν κυκλόω σύ παγίς καί σπουδάζω σύ πόλεμος ἐξαίσιος    11. ὁ φῶς σύ σκότος ἀποβαίνω κοιμάομαι δέ ὕδωρ σύ καλύπτω    12. μή οὐχί ὁ ὁ ὑψηλός ναίω ἐφοράω ὁ δέ ὕβρις φέρω ταπεινόω    13. καί λέγω τίς γινώσκω ὁ ἰσχυρός ἦ κατά ὁ γνόφος κρίνω    14. νέφος ἀποκρυφή αὐτός καί οὐ ὁράω καί γῦρος οὐρανός διαπορεύομαι    15. μή τρίβος αἰώνιος φυλάσσω ὅς πατέω ἀνήρ ἄδικος    16. ὅς συλλαμβάνω ἄωρος ποταμός ἐπιρρέω ὁ θεμέλιος αὐτός    17. ὁ λέγω κύριος τίς ποιέω ἐγώ ἤ τίς ἐπάγω ἐγώ ὁ παντοκράτωρ    18. ὅς δέ ἐμπίπλημι ὁ οἶκος αὐτός ἀγαθός βουλή δέ ἀσεβής πόρρω ἀπό αὐτός    19. ὁράω δίκαιος γελάω ἄμεμπτος δέ μυκτηρίζω    20. εἰ μή ἀφανίζω ὁ ὑπόστασις αὐτός καί ὁ κατάλειμμα αὐτός κατεσθίω πῦρ    21. γίνομαι δή σκληρός ἐάν ὑπομένω εἶτα ὁ καρπός σύ εἰμί ἐν ἀγαθός    22. ἐκλαμβάνω δέ ἐκ στόμα αὐτός ἐξηγορία καί ἀναλαμβάνω ὁ ῥῆμα αὐτός ἐν καρδία σύ    23. ἐάν δέ ἐπιστρέφω καί ταπεινόω σεαυτοῦ ἔναντι κύριος πόρρω ποιέω ἀπό δίαιτα σύ ὁ ἄδικος    24. τίθημι ἐπί χῶμα ἐν πέτρα καί ὡς πέτρα χείμαρρος Ωφιρ    25. εἰμί οὖν σύ ὁ παντοκράτωρ βοηθός ἀπό ἐχθρός καθαρός δέ ἀποδίδωμι σύ ὥσπερ ἀργύριον πυρόω    26. εἶτα παρρησιάζομαι ἔναντι κύριος ἀναβλέπω εἰς ὁ οὐρανός ἱλαρῶς    27. εὔχομαι δέ σύ πρός αὐτός εἰσακούω σύ δίδωμι δέ σύ ἀποδίδωμι ὁ εὐχή    28. ἀποκαθιστάνω δέ σύ δίαιτα δικαιοσύνη ἐπί δέ ὁδός σύ εἰμί φέγγος    29. ὅτι ταπεινόω αὐτός καί λέγω ὑπερηφανεύω καί κύφω ὀφθαλμός σῴζω    30. ῥύομαι ἀθῷος καί διασῴζω ἐν καθαρός χείρ σύ