Ιώβ, Chapter 32

1. ἡσυχάζω δέ καί ὁ τρεῖς φίλος αὐτός ἔτι ἀντιλέγω Ἰώβ εἰμί γάρ Ἰώβ δίκαιος ἐναντίον αὐτός    2. ὀργίζω δέ Ελιους ὁ ὁ Βαραχιηλ ὁ Βουζίτης ἐκ ὁ συγγένεια Ραμ ὁ Αυσίτις χώρα ὀργίζω δέ ὁ Ἰώβ σφόδρα διότι ἀποφαίνω ἑαυτοῦ δίκαιος ἐναντίον κύριος    3. καί κατά ὁ τρεῖς δέ φίλος ὀργίζω σφόδρα διότι οὐ δύναμαι ἀποκρίνομαι ἀντίθετος Ἰώβ καί τίθημι αὐτός εἰμί ἀσεβής    4. Ελιους δέ ὑπομένω δίδωμι ἀπόκρισις Ἰώβ ὅτι πρεσβύτερος αὐτός εἰμί ἡμέρα    5. καί ὁράω Ελιους ὅτι οὐ εἰμί ἀπόκρισις ἐν στόμα ὁ τρεῖς ἀνήρ καί θυμόω ὀργή αὐτός    6. ὑπολαμβάνω δέ Ελιους ὁ ὁ Βαραχιηλ ὁ Βουζίτης λέγω νέος μέν εἰμί ὁ χρόνος σύ δέ εἰμί πρεσβύτερος διό ἡσυχάζω φοβέω ὁ σύ ἀναγγέλλω ὁ ἐμαυτοῦ ἐπιστήμη    7. λέγω δέ ὅτι ὁ χρόνος εἰμί ὁ λαλέω ἐν πολύς δέ ἔτος οἶδα σοφία    8. ἀλλά πνεῦμα εἰμί ἐν βροτός πνοή δέ παντοκράτωρ εἰμί ὁ διδάσκω    9. οὐ ὁ πολυχρόνιος εἰμί σοφός οὐδέ ὁ γέρων οἶδα κρίμα    10. διό λέγω ἀκούω ἐγώ καί ἀναγγέλλω σύ ὅς οἶδα    11. ἐνωτίζομαι ἐγώ ὁ ῥῆμα λέγω γάρ σύ ἀκούω ἄχρι ὅς ἐτάζω λόγος    12. καί μέχρι σύ συνίημι καί ἰδού οὐ εἰμί ὁ Ἰώβ ἐλέγχω ἀνταποκρίνομαι ῥῆμα αὐτός ἐκ σύ    13. ἵνα μή λέγω εὑρίσκω σοφία κύριος προστίθημι    14. ἄνθρωπος δέ ἐπιτρέπω λαλέω τοιοῦτος ῥῆμα    15. πτοέω οὐ ἀποκρίνομαι ἔτι παλαιόω ἐκ αὐτός λόγος    16. ὑπομένω οὐ γάρ λαλέω ὅτι ἵστημι οὐ ἀποκρίνομαι    17. ὑπολαμβάνω δέ Ελιους λέγω    18. πάλιν λαλέω πλήρης γάρ εἰμί ῥῆμα ὀλέκω γάρ ἐγώ ὁ πνεῦμα ὁ γαστήρ    19. ὁ δέ γαστήρ ἐγώ ὥσπερ ἀσκός γλεῦκος ζέω δέω ἤ ὥσπερ φυσητήρ χαλκεύς ῥήγνυμι    20. λαλέω ἵνα ἀναπαύω ἀνοίγω ὁ χεῖλος    21. ἄνθρωπος γάρ οὐ μή αἰσχύνω ἀλλά μήν οὐδέ βροτός οὐ μή ἐντρέπω    22. οὐ γάρ ἐπίσταμαι θαυμάζω πρόσωπον εἰ δέ μή καί ἐγώ σής ἐσθίω