Ιώβ, Chapter 34

1. ὑπολαμβάνω δέ Ελιους λέγω    2. ἀκούω ἐγώ σοφός ἐφίστημι ἐνωτίζομαι ὁ καλός    3. ὅτι οὖς λόγος δοκιμάζω καί λάρυγξ γεύω βρῶσις    4. κρίσις αἱρέω ἑαυτοῦ γινώσκω ἀνά μέσος ἑαυτοῦ ὅς τὶς καλός    5. ὅτι λέγω Ἰώβ δίκαιος εἰμί ὁ κύριος ἀπαλλάσσω ἐγώ ὁ κρίμα    6. ψεύδομαι δέ ὁ κρίμα ἐγώ βίαιος ὁ βέλος ἐγώ ἄνευ ἀδικία    7. τίς ἀνήρ ὥσπερ Ἰώβ πίνω μυκτηρισμός ὥσπερ ὕδωρ    8. οὐ ἁμαρτάνω οὐδέ ἀσεβέω ἤ ὁδός κοινωνέω μετά ποιέω ὁ ἄνομος ὁ πορεύομαι μετά ἀσεβής    9. μή γάρ λέγω ὅτι οὐ εἰμί ἐπισκοπή ἀνήρ καί ἐπισκοπή αὐτός παρά κύριος    10. διό συνετός καρδία ἀκούω ἐγώ μή ἐγώ εἰμί ἔναντι κύριος ἀσεβέω καί ἔναντι παντοκράτωρ ταράσσω ὁ δίκαιος    11. ἀλλά ἀποδίδωμι ἄνθρωπος καθά ποιέω ἕκαστος αὐτός καί ἐν τρίβος ἀνήρ εὑρίσκω αὐτός    12. οἴομαι δέ ὁ κύριος ἄτοπος ποιέω ἤ ὁ παντοκράτωρ ταράσσω κρίσις    13. ὅς ποιέω ὁ γῆ τίς δέ εἰμί ὁ ποιέω ὁ ὑπό οὐρανός καί ὁ ἔνειμι πᾶς    14. εἰ γάρ βούλομαι συνέχω καί ὁ πνεῦμα παρά αὐτός κατέχω    15. τελευτάω πᾶς σάρξ ὁμοθυμαδόν πᾶς δέ βροτός εἰς γῆ ἀπέρχομαι ὅθεν καί πλάσσω    16. εἰ δέ μή νουθετέω ἀκούω οὗτος ἐνωτίζομαι φωνή ῥῆμα    17. ὁράω σύ ὁ μισέω ἄνομος καί ὁ ὄλλυμι ὁ πονηρός εἰμί αἰώνιος δίκαιος    18. ἀσεβής ὁ λέγω βασιλεύς παρανομέω ἀσεβής ὁ ἄρχων    19. ὅς οὐ ἐπαισχύνομαι πρόσωπον ἔντιμος οὐδέ οἶδα τιμή τίθημι ἁδρός θαυμάζω πρόσωπον αὐτός    20. κενός δέ αὐτός ἀποβαίνω ὁ κράζω καί δέομαι ἀνήρ χράω γάρ παρανόμως ἐκκλίνω ἀδύνατος    21. αὐτός γάρ ὁρατής εἰμί ἔργον ἄνθρωπος λανθάνω δέ αὐτός οὐδείς ὅς πράσσω    22. οὐδέ εἰμί τόπος ὁ κρύπτω ὁ ποιέω ὁ ἄνομος    23. ὅτι οὐ ἐπί ἀνήρ τίθημι ἔτι ὁ γάρ κύριος πᾶς ἐφοράω    24. ὁ καταλαμβάνω ἀνεξιχνίαστος ἔνδοξος τέ καί ἐξαίσιος ὅς οὐ εἰμί ἀριθμός    25. ὁ γνωρίζω αὐτός ὁ ἔργον καί στρέφω νύξ καί ταπεινόω    26. σβέννυμι δέ ἀσεβής ὁρατός δέ ἐναντίον αὐτός    27. ὅτι ἐκκλίνω ἐκ νόμος θεός δικαίωμα δέ αὐτός οὐ ἐπιγινώσκω    28. ὁ ἐπάγω ἐπί αὐτός κραυγή πένης καί κραυγή πτωχός εἰσακούω    29. καί αὐτός ἡσυχία παρέχω καί τίς καταδικάζω καί κρύπτω πρόσωπον καί τίς ὁράω αὐτός καί κατά ἔθνος καί κατά ἄνθρωπος ὁμός    30. βασιλεύω ἄνθρωπος ὑποκριτής ἀπό δυσκολία λαός    31. ὅτι πρός ὁ ἰσχυρός ὁ λέγω λαμβάνω οὐ ἐνεχυράζω    32. ἄνευ ἐμαυτοῦ ὁράω σύ δείκνυμι ἐγώ εἰ ἀδικία ἐργάζομαι οὐ μή προστίθημι    33. μή παρά σύ ἀποτίνω αὐτός ὅτι ἀπωθέω ὅτι σύ ἐκλέγω καί οὐ ἐγώ καί τίς γινώσκω λαλέω    34. διό συνετός καρδία λέγω οὗτος ἀνήρ δέ σοφός ἀκούω ἐγώ ὁ ῥῆμα    35. Ἰώβ δέ οὐ ἐν σύνεσις λαλέω ὁ δέ ῥῆμα αὐτός οὐ ἐν ἐπιστήμη    36. οὐ μήν δέ ἀλλά μανθάνω Ἰώβ μή δίδωμι ἔτι ἀνταπόκρισις ὥσπερ ὁ ἄφρων    37. ἵνα μή προστίθημι ἐπί ἁμαρτία ἐγώ ἀνομία δέ ἐπί ἐγώ λογίζομαι πολύς λαλέω ῥῆμα ἐναντίον ὁ κύριος