1. καί γίνομαι ἐν ὁ ἔρχομαι αὐτός εἰς οἶκος τὶς ὁ ἄρχων ὁ Φαρισαῖος σάββατον ἐσθίω ἄρτος καί αὐτός εἰμί παρατηρέω αὐτός
2. καί ἰδού ἄνθρωπος τὶς εἰμί ὑδρωπικός ἔμπροσθεν αὐτός
3. καί ἀποκρίνομαι ὁ Ἰησοῦς λέγω πρός ὁ νομικός καί Φαρισαῖος λέγω ἔξειμι ὁ σάββατον θεραπεύω ἤ οὐ
4. ὁ δέ ἡσυχάζω καί ἐπιλαμβάνω ἰάομαι αὐτός καί ἀπολύω
5. καί πρός αὐτός λέγω τίς σύ υἱός ἤ βοῦς εἰς φρέαρ πίπτω καί οὐ εὐθέως ἀνασπάω αὐτός ἐν ἡμέρα ὁ σάββατον
6. καί οὐ ἰσχύω ἀνταποκρίνομαι πρός οὗτος
7. λέγω δέ πρός ὁ καλέω παραβολή ἐπέχω πῶς ὁ πρωτοκλισία ἐκλέγω λέγω πρός αὐτός
8. ὅταν καλέω ὑπό τὶς εἰς γάμος μή κατακλίνω εἰς ὁ πρωτοκλισία μήποτε ἔντιμος σύ εἰμί καλέω ὑπό αὐτός
9. καί ἔρχομαι ὁ σύ καί αὐτός καλέω λέγω σύ δίδωμι οὗτος τόπος καί τότε ἄρχω μετά αἰσχύνη ὁ ἔσχατος τόπος κατέχω
10. ἀλλά ὅταν καλέω πορεύομαι ἀναπίπτω εἰς ὁ ἔσχατος τόπος ἵνα ὅταν ἔρχομαι ὁ καλέω σύ λέγω σύ φίλος προσαναβαίνω ἀνώτερος τότε εἰμί σύ δόξα ἐνώπιον πᾶς ὁ συνανάκειμαι σύ
11. ὅτι πᾶς ὁ ὑψόω ἑαυτοῦ ταπεινόω καί ὁ ταπεινόω ἑαυτοῦ ὑψόω
12. λέγω δέ καί ὁ καλέω αὐτός ὅταν ποιέω ἄριστον ἤ δεῖπνον μή φωνέω ὁ φίλος σύ μηδέ ὁ ἀδελφός σύ μηδέ ὁ συγγενής σύ μηδέ γείτων πλούσιος μήποτε καί αὐτός ἀντικαλέω σύ καί γίνομαι ἀνταπόδομα σύ
13. ἀλλά ὅταν δοχή ποιέω καλέω πτωχός ἀνάπειρος χωλός τυφλός
14. καί μακάριος εἰμί ὅτι οὐ ἔχω ἀνταποδίδωμι σύ ἀνταποδίδωμι γάρ σύ ἐν ὁ ἀνάστασις ὁ δίκαιος
15. ἀκούω δέ τὶς ὁ συνανάκειμαι οὗτος λέγω αὐτός μακάριος ὅστις ἐσθίω ἄρτος ἐν ὁ βασιλεία ὁ θεός
16. ὁ δέ λέγω αὐτός ἄνθρωπος τὶς ποιέω δεῖπνον μέγας καί καλέω πολύς
17. καί ἀποστέλλω ὁ δοῦλος αὐτός ὁ ὥρα ὁ δεῖπνον λέγω ὁ καλέω ἔρχομαι ὅτι ἤδη ἕτοιμος εἰμί
18. καί ἄρχω ἀπό εἷς πᾶς παραιτέομαι ὁ πρῶτος λέγω αὐτός ἀγρός ἀγοράζω καί ἔχω ἀνάγκη ἐξέρχομαι ὁράω αὐτός ἐρωτάω σύ ἔχω ἐγώ παραιτέομαι
19. καί ἕτερος λέγω ζεῦγος βοῦς ἀγοράζω πέντε καί πορεύομαι δοκιμάζω αὐτός ἐρωτάω σύ ἔχω ἐγώ παραιτέομαι
20. καί ἕτερος λέγω γυνή γαμέω καί διά οὗτος οὐ δύναμαι ἔρχομαι
21. καί παραγίνομαι ὁ δοῦλος ἀπαγγέλλω ὁ κύριος αὐτός οὗτος τότε ὀργίζω ὁ οἰκοδεσπότης λέγω ὁ δοῦλος αὐτός ἐξέρχομαι ταχέως εἰς ὁ πλατύς καί ῥύμη ὁ πόλις καί ὁ πτωχός καί ἀνάπειρος καί τυφλός καί χωλός εἰσάγω ὧδε
22. καί λέγω ὁ δοῦλος κύριος γίνομαι ὅς ἐπιτάσσω καί ἔτι τόπος εἰμί
23. καί λέγω ὁ κύριος πρός ὁ δοῦλος ἐξέρχομαι εἰς ὁ ὁδός καί φραγμός καί ἀναγκάζω εἰσέρχομαι ἵνα γεμίζω ἐγώ ὁ οἶκος
24. λέγω γάρ σύ ὅτι οὐδείς ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος ὁ καλέω γεύω ἐγώ ὁ δεῖπνον
25. συμπορεύομαι δέ αὐτός ὄχλος πολύς καί στρέφω λέγω πρός αὐτός
26. εἰ τὶς ἔρχομαι πρός ἐγώ καί οὐ μισέω ὁ πατήρ ἑαυτοῦ καί ὁ μήτηρ καί ὁ γυνή καί ὁ τέκνον καί ὁ ἀδελφός καί ὁ ἀδελφή ἔτι τέ καί ὁ ψυχή ἑαυτοῦ οὐ δύναμαι εἰμί ἐγώ μαθητής
27. ὅστις οὐ βαστάζω ὁ σταυρός ἑαυτοῦ καί ἔρχομαι ὀπίσω ἐγώ οὐ δύναμαι εἰμί ἐγώ μαθητής
28. τίς γάρ ἐκ σύ θέλω πύργος οἰκοδομέω οὐχί πρῶτος καθίζω ψηφίζω ὁ δαπάνη εἰ ἔχω εἰς ἀπαρτισμός
29. ἵνα μήποτε τίθημι αὐτός θεμέλιος καί μή ἰσχύω ἐκτελέω πᾶς ὁ θεωρέω ἄρχω αὐτός ἐμπαίζω
30. λέγω ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος ἄρχω οἰκοδομέω καί οὐ ἰσχύω ἐκτελέω
31. ἤ τίς βασιλεύς πορεύομαι ἕτερος βασιλεύς συμβάλλω εἰς πόλεμος οὐχί καθίζω πρῶτος βουλεύω εἰ δυνατός εἰμί ἐν δέκα χιλιάς ὑπαντάω ὁ μετά εἴκοσι χιλιάς ἔρχομαι ἐπί αὐτός
32. εἰ δέ μή γέ ἔτι αὐτός πόρρω εἰμί πρεσβεία ἀποστέλλω ἐρωτάω ὁ πρός εἰρήνη
33. οὕτω οὖν πᾶς ἐκ σύ ὅς οὐ ἀποτάσσω πᾶς ὁ ἑαυτοῦ ὑπάρχω οὐ δύναμαι εἰμί ἐγώ μαθητής
34. καλός οὖν ὁ ἅλας ἐάν δέ καί ὁ ἅλας μωραίνω ἐν τίς ἀρτύω
35. οὔτε εἰς γῆ οὔτε εἰς κοπρία εὔθετος εἰμί ἔξω βάλλω αὐτός ὁ ἔχω οὖς ἀκούω ἀκούω
| 
