1. εἰμί δέ αὐτός ἐγγίζω πᾶς ὁ τελώνης καί ὁ ἁμαρτωλός ἀκούω αὐτός
2. καί διαγογγύζω ὁ τέ Φαρισαῖος καί ὁ γραμματεύς λέγω ὅτι οὗτος ἁμαρτωλός προσδέχομαι καί συνεσθίω αὐτός
3. λέγω δέ πρός αὐτός ὁ παραβολή οὗτος λέγω
4. τίς ἄνθρωπος ἐκ σύ ἔχω ἑκατόν πρόβατον καί ἀπόλλυμι ἐκ αὐτός εἷς οὐ καταλείπω ὁ ἐνενήκοντα ἐννέα ἐν ὁ ἔρημος καί πορεύομαι ἐπί ὁ ἀπόλλυμι ἕως εὑρίσκω αὐτός
5. καί εὑρίσκω ἐπιτίθημι ἐπί ὁ ὦμος αὐτός χαίρω
6. καί ἔρχομαι εἰς ὁ οἶκος συγκαλέω ὁ φίλος καί ὁ γείτων λέγω αὐτός συγχαίρω ἐγώ ὅτι εὑρίσκω ὁ πρόβατον ἐγώ ὁ ἀπόλλυμι
7. λέγω σύ ὅτι οὕτω χαρά ἐν ὁ οὐρανός εἰμί ἐπί εἷς ἁμαρτωλός μετανοέω ἤ ἐπί ἐνενήκοντα ἐννέα δίκαιος ὅστις οὐ χρεία ἔχω μετάνοια
8. ἤ τίς γυνή δραχμή ἔχω δέκα ἐάν ἀπόλλυμι δραχμή εἷς οὐχί ἅπτω λύχνος καί σαρόω ὁ οἰκία καί ζητέω ἐπιμελῶς ἕως ὅς εὑρίσκω
9. καί εὑρίσκω συγκαλέω ὁ φίλος καί γείτων λέγω συγχαίρω ἐγώ ὅτι εὑρίσκω ὁ δραχμή ὅς ἀπόλλυμι
10. οὕτω λέγω σύ γίνομαι χαρά ἐνώπιον ὁ ἄγγελος ὁ θεός ἐπί εἷς ἁμαρτωλός μετανοέω
11. λέγω δέ ἄνθρωπος τὶς ἔχω δύο υἱός
12. καί λέγω ὁ νέος αὐτός ὁ πατήρ πατήρ δίδωμι ἐγώ ὁ ἐπιβάλλω μέρος ὁ οὐσία ὁ δέ διαιρέω αὐτός ὁ βίος
13. καί μετά οὐ πολύς ἡμέρα συνάγω πᾶς ὁ νέος υἱός ἀποδημέω εἰς χώρα μακρός καί ἐκεῖ διασκορπίζω ὁ οὐσία αὐτός ζάω ἀσώτως
14. δαπανάω δέ αὐτός πᾶς γίνομαι λιμός ἰσχυρός κατά ὁ χώρα ἐκεῖνος καί αὐτός ἄρχω ὑστερέω
15. καί πορεύομαι κολλάω εἷς ὁ πολίτης ὁ χώρα ἐκεῖνος καί πέμπω αὐτός εἰς ὁ ἀγρός αὐτός βόσκω χοῖρος
16. καί ἐπιθυμέω χορτάζω ἐκ ὁ κεράτιον ὅς ἐσθίω ὁ χοῖρος καί οὐδείς δίδωμι αὐτός
17. εἰς ἑαυτοῦ δέ ἔρχομαι φημί πόσος μίσθιος ὁ πατήρ ἐγώ περισσεύω ἄρτος ἐγώ δέ λιμός ὧδε ἀπόλλυμι
18. ἀνίστημι πορεύομαι πρός ὁ πατήρ ἐγώ καί λέγω αὐτός πατήρ ἁμαρτάνω εἰς ὁ οὐρανός καί ἐνώπιον σύ
19. οὐκέτι εἰμί ἄξιος καλέω υἱός σύ ποιέω ἐγώ ὡς εἷς ὁ μίσθιος σύ
20. καί ἀνίστημι ἔρχομαι πρός ὁ πατήρ ἑαυτοῦ ἔτι δέ αὐτός μακράν ἀπέχω ὁράω αὐτός ὁ πατήρ αὐτός καί σπλαγχνίζομαι καί τρέχω ἐπιπίπτω ἐπί ὁ τράχηλος αὐτός καί καταφιλέω αὐτός
21. λέγω δέ ὁ υἱός αὐτός πατήρ ἁμαρτάνω εἰς ὁ οὐρανός καί ἐνώπιον σύ οὐκέτι εἰμί ἄξιος καλέω υἱός σύ
22. λέγω δέ ὁ πατήρ πρός ὁ δοῦλος αὐτός ταχύς ἐκφέρω στολή ὁ πρῶτος καί ἐνδύω αὐτός καί δίδωμι δακτύλιος εἰς ὁ χείρ αὐτός καί ὑπόδημα εἰς ὁ πούς
23. καί φέρω ὁ μόσχος ὁ σιτευτός θύω καί ἐσθίω εὐφραίνω
24. ὅτι οὗτος ὁ υἱός ἐγώ νεκρός εἰμί καί ἀναζάω εἰμί ἀπόλλυμι καί εὑρίσκω καί ἄρχω εὐφραίνω
25. εἰμί δέ ὁ υἱός αὐτός ὁ πρεσβύτερος ἐν ἀγρός καί ὡς ἔρχομαι ἐγγίζω ὁ οἰκία ἀκούω συμφωνία καί χορός
26. καί προσκαλέομαι εἷς ὁ παῖς πυνθάνομαι τίς ἄν εἰμί οὗτος
27. ὁ δέ λέγω αὐτός ὅτι ὁ ἀδελφός σύ ἥκω καί θύω ὁ πατήρ σύ ὁ μόσχος ὁ σιτευτός ὅτι ὑγιαίνω αὐτός ἀπολαμβάνω
28. ὀργίζω δέ καί οὐ θέλω εἰσέρχομαι ὁ δέ πατήρ αὐτός ἐξέρχομαι παρακαλέω αὐτός
29. ὁ δέ ἀποκρίνομαι λέγω ὁ πατήρ αὐτός ἰδού τοσοῦτος ἔτος δουλεύω σύ καί οὐδέποτε ἐντολή σύ παρέρχομαι καί ἐγώ οὐδέποτε δίδωμι ἔριφος ἵνα μετά ὁ φίλος ἐγώ εὐφραίνω
30. ὅτε δέ ὁ υἱός σύ οὗτος ὁ κατεσθίω σύ ὁ βίος μετά πόρνη ἔρχομαι θύω αὐτός ὁ σιτευτός μόσχος
31. ὁ δέ λέγω αὐτός τέκνον σύ πάντοτε μετά ἐγώ εἰμί καί πᾶς ὁ ἐμός σός εἰμί
32. εὐφραίνω δέ καί χαίρω δεῖ ὅτι ὁ ἀδελφός σύ οὗτος νεκρός εἰμί καί ζάω καί ἀπόλλυμι καί εὑρίσκω
| 
