1. λέγω δέ καί πρός ὁ μαθητής ἄνθρωπος τὶς εἰμί πλούσιος ὅς ἔχω οἰκονόμος καί οὗτος διαβάλλω αὐτός ὡς διασκορπίζω ὁ ὑπάρχω αὐτός
2. καί φωνέω αὐτός λέγω αὐτός τίς οὗτος ἀκούω περί σύ ἀποδίδωμι ὁ λόγος ὁ οἰκονομία σύ οὐ γάρ δύναμαι ἔτι οἰκονομέω
3. λέγω δέ ἐν ἑαυτοῦ ὁ οἰκονόμος τίς ποιέω ὅτι ὁ κύριος ἐγώ ἀφαιρέω ὁ οἰκονομία ἀπό ἐγώ σκάπτω οὐ ἰσχύω ἐπαιτέω αἰσχύνω
4. γινώσκω τίς ποιέω ἵνα ὅταν μεθίστημι ἐκ ὁ οἰκονομία δέχομαι ἐγώ εἰς ὁ οἶκος αὐτός
5. καί προσκαλέομαι εἷς ἕκαστος ὁ χρεοφειλέτης ὁ κύριος ἑαυτοῦ λέγω ὁ πρῶτος πόσος ὀφείλω ὁ κύριος ἐγώ
6. ὁ δέ λέγω ἑκατόν βάτος ἔλαιον ὁ δέ λέγω αὐτός δέχομαι σύ ὁ γράμμα καί καθίζω ταχέως γράφω πεντήκοντα
7. ἔπειτα ἕτερος λέγω σύ δέ πόσος ὀφείλω ὁ δέ λέγω ἑκατόν κόρος σῖτος λέγω αὐτός δέχομαι σύ ὁ γράμμα καί γράφω ὀγδοήκοντα
8. καί ἐπαινέω ὁ κύριος ὁ οἰκονόμος ὁ ἀδικία ὅτι φρονίμως ποιέω ὅτι ὁ υἱός ὁ αἰών οὗτος φρόνιμος ὑπέρ ὁ υἱός ὁ φῶς εἰς ὁ γενεά ὁ ἑαυτοῦ εἰμί
9. καί ἐγώ σύ λέγω ἑαυτοῦ ποιέω φίλος ἐκ ὁ μαμωνᾶς ὁ ἀδικία ἵνα ὅταν ἐκλείπω δέχομαι σύ εἰς ὁ αἰώνιος σκηνή
10. ὁ πιστός ἐν ἐλαχύς καί ἐν πολύς πιστός εἰμί καί ὁ ἐν ἐλαχύς ἄδικος καί ἐν πολύς ἄδικος εἰμί
11. εἰ οὖν ἐν ὁ ἄδικος μαμωνᾶς πιστός οὐ γίνομαι ὁ ἀληθινός τίς σύ πιστεύω
12. καί εἰ ἐν ὁ ἀλλότριος πιστός οὐ γίνομαι ὁ ὑμέτερος τίς σύ δίδωμι
13. οὐδείς οἰκέτης δύναμαι δύο κύριος δουλεύω ἤ γάρ ὁ εἷς μισέω καί ὁ ἕτερος ἀγαπάω ἤ εἷς ἀντέχω καί ὁ ἕτερος καταφρονέω οὐ δύναμαι θεός δουλεύω καί μαμωνᾶς
14. ἀκούω δέ οὗτος πᾶς ὁ Φαρισαῖος φιλάργυρος ὑπάρχω καί ἐκμυκτηρίζω αὐτός
15. καί λέγω αὐτός σύ εἰμί ὁ δικαιόω ἑαυτοῦ ἐνώπιον ὁ ἄνθρωπος ὁ δέ θεός γινώσκω ὁ καρδία σύ ὅτι ὁ ἐν ἄνθρωπος ὑψηλός βδέλυγμα ἐνώπιον ὁ θεός
16. ὁ νόμος καί ὁ προφήτης μέχρι Ἰωάννης ἀπό τότε ὁ βασιλεία ὁ θεός εὐαγγελίζω καί πᾶς εἰς αὐτός βιάζομαι
17. εὔκοπος δέ εἰμί ὁ οὐρανός καί ὁ γῆ παρέρχομαι ἤ ὁ νόμος εἷς κεραία πίπτω
18. πᾶς ὁ ἀπολύω ὁ γυνή αὐτός καί γαμέω ἕτερος μοιχεύω καί ὁ ἀπολύω ἀπό ἀνήρ γαμέω μοιχεύω
19. ἄνθρωπος δέ τὶς εἰμί πλούσιος καί ἐνδιδύσκω πορφύρα καί βύσσος εὐφραίνω κατά ἡμέρα λαμπρῶς
20. πτωχός δέ τὶς ὄνομα Λάζαρος βάλλω πρός ὁ πυλών αὐτός ἑλκόω
21. καί ἐπιθυμέω χορτάζω ἀπό ὁ πίπτω ἀπό ὁ τράπεζα ὁ πλούσιος ἀλλά καί ὁ κύων ἔρχομαι ἐπιλείχω ὁ ἕλκος αὐτός
22. γίνομαι δέ ἀποθνῄσκω ὁ πτωχός καί ἀποφέρω αὐτός ὑπό ὁ ἄγγελος εἰς ὁ κόλπος Ἀβραάμ ἀποθνῄσκω δέ καί ὁ πλούσιος καί θάπτω
23. καί ἐν ὁ ᾅδης ἐπαίρω ὁ ὀφθαλμός αὐτός ὑπάρχω ἐν βάσανος ὁράω Ἀβραάμ ἀπό μακρόθεν καί Λάζαρος ἐν ὁ κόλπος αὐτός
24. καί αὐτός φωνέω λέγω πατήρ Ἀβραάμ ἐλεέω ἐγώ καί πέμπω Λάζαρος ἵνα βάπτω ὁ ἄκρον ὁ δάκτυλος αὐτός ὕδωρ καί καταψύχω ὁ γλῶσσα ἐγώ ὅτι ὀδυνάω ἐν ὁ φλόξ οὗτος
25. λέγω δέ Ἀβραάμ τέκνον μιμνῄσκομαι ὅτι ἀπολαμβάνω ὁ ἀγαθός σύ ἐν ὁ ζωή σύ καί Λάζαρος ὁμοίως ὁ κακός νῦν δέ ὧδε παρακαλέω σύ δέ ὀδυνάω
26. καί ἐν πᾶς οὗτος μεταξύ ἐγώ καί σύ χάσμα μέγας στηρίζω ὅπως ὁ θέλω διαβαίνω ἔνθεν πρός σύ μή δύναμαι μηδέ ἐκεῖθεν πρός ἐγώ διαπεράω
27. λέγω δέ ἐρωτάω σύ οὖν πατήρ ἵνα πέμπω αὐτός εἰς ὁ οἶκος ὁ πατήρ ἐγώ
28. ἔχω γάρ πέντε ἀδελφός ὅπως διαμαρτύρομαι αὐτός ἵνα μή καί αὐτός ἔρχομαι εἰς ὁ τόπος οὗτος ὁ βάσανος
29. λέγω δέ Ἀβραάμ ἔχω Μωϋσῆς καί ὁ προφήτης ἀκούω αὐτός
30. ὁ δέ λέγω οὐχί πατήρ Ἀβραάμ ἀλλά ἐάν τὶς ἀπό νεκρός πορεύομαι πρός αὐτός μετανοέω
31. λέγω δέ αὐτός εἰ Μωϋσῆς καί ὁ προφήτης οὐ ἀκούω οὐδέ ἐάν τὶς ἐκ νεκρός ἀνίστημι πείθω
|