Παροιμίαι, Chapter 15

1. ὀργή ἀπόλλυμι καί φρόνιμος ἀπόκρισις δέ ὑποπίπτω ἀποστρέφω θυμός λόγος δέ λυπηρός ἐγείρω ὀργή    2. γλῶσσα σοφός καλός ἐπίσταμαι στόμα δέ ἄφρων ἀναγγέλλω κακός    3. ἐν πᾶς τόπος ὀφθαλμός κύριος σκοπεύω κακός τέ καί ἀγαθός    4. ἴασις γλῶσσα δένδρον ζωή ὁ δέ συντηρέω αὐτός πίμπλημι πνεῦμα    5. ἄφρων μυκτηρίζω παιδεία πατήρ ὁ δέ φυλάσσω ἐντολή πανοῦργος    6. ἐν πλεονάζω δικαιοσύνη ἰσχύς πολύς ὁ δέ ἀσεβής ὁλόρριζος ἐκ γῆ ὄλλυμι οἶκος δίκαιος ἰσχύς πολύς καρπός δέ ἀσεβής ἀπόλλυμι    7. χεῖλος σοφός δέω αἴσθησις καρδία δέ ἄφρων οὐ ἀσφαλής    8. θυσία ἀσεβής βδέλυγμα κύριος εὐχή δέ κατευθύνω δεκτός παρά αὐτός    9. βδέλυγμα κύριος ὁδός ἀσεβής διώκω δέ δικαιοσύνη ἀγαπάω    10. παιδεία ἄκακος γνωρίζω ὑπό ὁ πάρειμι-2 ὁ δέ μισέω ἔλεγχος τελευτάω αἰσχρῶς    11. ᾅδης καί ἀπώλεια φανερός παρά ὁ κύριος πῶς οὐχί καί ὁ καρδία ὁ ἄνθρωπος    12. οὐ ἀγαπάω ἀπαίδευτος ὁ ἐλέγχω αὐτός μετά δέ σοφός οὐ ὁμιλέω    13. καρδία εὐφραίνω πρόσωπον θάλλω ἐν δέ λύπη εἰμί σκυθρωπάζω    14. καρδία ὀρθός ζητέω αἴσθησις στόμα δέ ἀπαίδευτος γινώσκω κακός    15. πᾶς ὁ χρόνος ὁ ὀφθαλμός ὁ κακός προσδέχομαι κακός ὁ δέ ἀγαθός ἡσυχάζω διά πᾶς    16. ἀγαθός μικρός μερίς μετά φόβος κύριος ἤ θησαυρός μέγας μετά ἀφοβία    17. ἀγαθός ξενισμός λάχανον πρός φιλία καί χάρις ἤ παράθεσις μόσχος μετά ἔχθρα    18. ἀνήρ θυμώδης παρασκευάζω μάχη μακρόθυμος δέ καί ὁ μέλλω καταπραΰνω [1] μακρόθυμος ἀνήρ κατασβέννυμι κρίσις ὁ δέ ἀσεβής ἐγείρω μᾶλλον    19. ὁδός ἀεργός στρωννύω ἄκανθα ὁ δέ ὁ ἀνδρεῖος τρίβω    20. υἱός σοφός εὐφραίνω πατήρ υἱός δέ ἄφρων μυκτηρίζω μήτηρ αὐτός    21. ἀνόητος τρίβος ἐνδεής φρήν ἀνήρ δέ φρόνιμος κατευθύνω πορεύομαι    22. ὑπερτίθημι λογισμός ὁ μή τιμάω συνέδριον ἐν δέ καρδία βουλεύω μένω βουλή    23. οὐ μή ὑπακούω ὁ κακός αὐτός οὐδέ μή λέγω καίριος τὶς καί καλός ὁ κοινός    24. ὁδός ζωή διανόημα συνετός ἵνα ἐκκλίνω ἐκ ὁ ᾅδης σῴζω    25. οἶκος ὑβριστής κατασπάω κύριος στηρίζω δέ ὅριον χήρα    26. βδέλυγμα κύριος λογισμός ἄδικος ἁγνός δέ ῥῆσις σεμνός    27. ἐξόλλυμι ἑαυτοῦ ὁ δωρολήμπτης ὁ δέ μισέω δῶρον λῆμψις σῴζω [1] ἐλεημοσύνη καί πίστις ἀποκαθαίρω ἁμαρτία ὁ δέ φόβος κύριος ἐκκλίνω πᾶς ἀπό κακός    28. καρδία δίκαιος μελετάω πίστις στόμα δέ ἀσεβής ἀποκρίνομαι κακός [1] δεκτός παρά κύριος ὁδός ἄνθρωπος δίκαιος διά δέ αὐτός καί ὁ ἐχθρός φίλος γίνομαι    29. μακράν ἀπέχω ὁ θεός ἀπό ἀσεβής εὐχή δέ δίκαιος ἐπακούω [1] ἀγαθός ὀλίγος λῆμψις μετά δικαιοσύνη ἤ πολύς γένημα μετά ἀδικία [2] καρδία ἀνήρ λογίζομαι δίκαιος ἵνα ὑπό ὁ θεός διορθόω ὁ διάβημα αὐτός    30. θεωρέω ὀφθαλμός καλός εὐφραίνω καρδία φήμη δέ ἀγαθός πιαίνω ὀστέον    31.    32. ὅς ἀπωθέω παιδεία μισέω ἑαυτοῦ ὁ δέ τηρέω ἔλεγχος ἀγαπάω ψυχή αὐτός    33. φόβος θεός παιδεία καί σοφία καί ἀρχή δόξα ἀποκρίνομαι αὐτός