Παροιμίαι, Chapter 16

1.    2. πᾶς ὁ ἔργον ὁ ταπεινός φανερός παρά ὁ θεός ὁ δέ ἀσεβής ἐν ἡμέρα κακός ὄλλυμι    3.    4.    5. ἀκάθαρτος παρά θεός πᾶς ὑψηλοκάρδιος χείρ δέ χείρ ἐμβάλλω ἀδίκως οὐ ἀθῳόω    6.    7. ἀρχή ὁδός ἀγαθός ὁ ποιέω ὁ δίκαιος δεκτός δέ παρά θεός μᾶλλον ἤ θύω θυσία    8. ὁ ζητέω ὁ κύριος εὑρίσκω γνῶσις μετά δικαιοσύνη ὁ δέ ὀρθῶς ζητέω αὐτός εὑρίσκω εἰρήνη    9. πᾶς ὁ ἔργον ὁ κύριος μετά δικαιοσύνη φυλάσσω δέ ὁ ἀσεβής εἰς ἡμέρα κακός    10. μαντεῖον ἐπί χεῖλος βασιλεύς ἐν δέ κρίσις οὐ μή πλανάω ὁ στόμα αὐτός    11. ῥοπή ζυγός δικαιοσύνη παρά κύριος ὁ δέ ἔργον αὐτός στάθμιον δίκαιος    12. βδέλυγμα βασιλεύς ὁ ποιέω κακός μετά γάρ δικαιοσύνη ἑτοιμάζω θρόνος ἀρχή    13. δεκτός βασιλεύς χεῖλος δίκαιος λόγος δέ ὀρθός ἀγαπάω    14. θυμός βασιλεύς ἄγγελος θάνατος ἀνήρ δέ σοφός ἐξιλάσκομαι αὐτός    15. ἐν φῶς ζωή υἱός βασιλεύς ὁ δέ προσδεκτός αὐτός ὥσπερ νέφος ὄψιμος    16. νοσσία σοφία αἱρετός χρυσίον νοσσία δέ φρόνησις αἱρετός ὑπέρ ἀργύριον    17. τρίβος ζωή ἐκκλίνω ἀπό κακός μῆκος δέ βίος ὁδός δικαιοσύνη ὁ δέχομαι παιδεία ἐν ἀγαθός εἰμί ὁ δέ φυλάσσω ἔλεγχος σοφίζω ὅς φυλάσσω ὁ ἑαυτοῦ ὁδός τηρέω ὁ ἑαυτοῦ ψυχή ἀγαπάω δέ ζωή αὐτός φείδομαι στόμα αὐτός    18. πρό συντριβή ἡγέομαι ὕβρις πρό δέ πτῶμα κακοφροσύνη    19. ἀγαθός πραΰθυμος μετά ταπείνωσις ἤ ὅς διαιρέω σκῦλον μετά ὑβριστής    20. συνετός ἐν πρᾶγμα εὑρετής ἀγαθός πείθω δέ ἐπί θεός μακαριστός    21. ὁ σοφός καί συνετός φαῦλος καλέω ὁ δέ γλυκύς ἐν λόγος πολύς ἀκούω    22. πηγή ζωή ἔννοια ὁ κτάομαι παιδεία δέ ἄφρων κακός    23. καρδία σοφός νοέω ὁ ἀπό ὁ ἴδιος στόμα ἐπί δέ χεῖλος φορέω ἐπιγνωμοσύνη    24. κηρίον μέλι λόγος καλός γλύκασμα δέ αὐτός ἴασις ψυχή    25. εἰμί ὁδός δοκέω εἰμί ὀρθός ἀνήρ ὁ μέντοι τελευταῖος αὐτός βλέπω εἰς πυθμήν ᾅδης    26. ἀνήρ ἐν πόνος πονέω ἑαυτοῦ καί ἐκβιάζω ἑαυτοῦ ὁ ἀπώλεια ὁ μέντοι σκολιός ἐπί ὁ ἑαυτοῦ στόμα φορέω ὁ ἀπώλεια    27. ἀνήρ ἄφρων ὀρύσσω ἑαυτοῦ κακός ἐπί δέ ὁ ἑαυτοῦ χεῖλος θησαυρίζω πῦρ    28. ἀνήρ σκολιός διαπέμπω κακός καί λαμπτήρ δόλος πυρσεύω κακός καί διαχωρίζω φίλος    29. ἀνήρ παράνομος ἀποπειράομαι φίλος καί ἀπάγω αὐτός ὁδός οὐ ἀγαθός    30. στηρίζω ὀφθαλμός αὐτός λογίζομαι διαστρέφω ὁρίζω δέ ὁ χεῖλος αὐτός πᾶς ὁ κακός οὗτος κάμινος εἰμί κακία    31. στέφανος καύχησις γῆρας ἐν δέ ὁδός δικαιοσύνη εὑρίσκω    32. ἀγαθός ἀνήρ μακρόθυμος ἰσχυρός ὁ δέ κρατέω ὀργή ἀγαθός καταλαμβάνω πόλις    33. εἰς κόλπος ἐπέρχομαι πᾶς ὁ ἄδικος παρά δέ κύριος πᾶς ὁ δίκαιος