Παροιμίαι, Chapter 17

1. ἀγαθός ψωμός μετά ἡδονή ἐν εἰρήνη ἤ οἶκος πλήρης πολύς ἀγαθός καί ἄδικος θῦμα μετά μάχη    2. οἰκέτης νοήμων κρατέω δεσπότης ἄφρων ἐν δέ ἀδελφός διαιρέω μέρος    3. ὥσπερ δοκιμάζω ἐν κάμινος ἄργυρος καί χρυσός οὕτω ἐκλεκτός καρδία παρά κύριος    4. κακός ὑπακούω γλῶσσα παράνομος δίκαιος δέ οὐ προσέχω χεῖλος ψευδής    5. ὁ καταγελάω πτωχός παροξύνω ὁ ποιέω αὐτός ὁ δέ ἐπιχαίρω ἀπόλλυμι οὐ ἀθῳόω ὁ δέ ἐπισπλαγχνίζομαι ἐλεέω    6. στέφανος γέρων τέκνον τέκνον καύχημα δέ τέκνον πατήρ αὐτός [1] ὁ πιστός ὅλος ὁ κόσμος ὁ χρῆμα ὁ δέ ἄπιστος οὐδέ ὀβολός    7. οὐ ἁρμόζω ἄφρων χεῖλος πιστός οὐδέ δίκαιος χεῖλος ψευδής    8. μισθός χάρις ὁ παιδεία ὁ χράω ὅς δέ ἄν ἐπιστρέφω εὐοδόω    9. ὅς κρύπτω ἀδίκημα ζητέω φιλία ὅς δέ μισέω κρύπτω διΐστημι φίλος καί οἰκεῖος    10. συντρίβω ἀπειλή καρδία φρόνιμος ἄφρων δέ μαστιγόω οὐ αἰσθάνομαι    11. ἀντιλογία ἐγείρω πᾶς κακός ὁ δέ κύριος ἄγγελος ἀνελεήμων ἐκπέμπω αὐτός    12. ἐμπίπτω μέριμνα ἀνήρ νοήμων ὁ δέ ἄφρων διαλογίζομαι κακός    13. ὅς ἀποδίδωμι κακός ἀντί ἀγαθός οὐ κινέω κακός ἐκ ὁ οἶκος αὐτός    14. ἐξουσία δίδωμι λόγος ἀρχή δικαιοσύνη προηγέομαι δέ ὁ ἔνδεια στάσις καί μάχη    15. ὅς δίκαιος κρίνω ὁ ἄδικος ἄδικος δέ ὁ δίκαιος ἀκάθαρτος καί βδελυκτός παρά θεός    16. ἵνα τίς ὑπάρχω χρῆμα ἄφρων κτάομαι γάρ σοφία ἀκάρδιος οὐ δύναμαι [1] ὅς ὑψηλός ποιέω ὁ ἑαυτοῦ οἶκος ζητέω συντριβή ὁ δέ σκολιάζω ὁ μανθάνω ἐμπίπτω εἰς κακός    17. εἰς πᾶς καιρός φίλος ὑπάρχω σύ ἀδελφός δέ ἐν ἀνάγκη χρήσιμος εἰμί οὗτος γάρ χάρις γεννάω    18. ἀνήρ ἄφρων ἐπικροτέω καί ἐπιχαίρω ἑαυτοῦ ὡς καί ὁ ἐγγυάω ἐγγύη ὁ ἑαυτοῦ φίλος    19. φιλαμαρτήμων χαίρω μάχη    20. ὁ δέ σκληροκάρδιος οὐ συναντάω ἀγαθός ἀνήρ εὐμετάβολος γλῶσσα ἐμπίπτω εἰς κακός    21. καρδία δέ ἄφρων ὀδύνη ὁ κτάομαι αὐτός οὐ εὐφραίνω πατήρ ἐπί υἱός ἀπαίδευτος υἱός δέ φρόνιμος εὐφραίνω μήτηρ αὐτός    22. καρδία εὐφραίνω εὐεκτέω ποιέω ἀνήρ δέ λυπηρός ξηραίνω ὁ ὀστέον    23. λαμβάνω δῶρον ἐν κόλπος ἀδίκως οὐ κατευοδόω ὁδός ἀσεβής δέ ἐκκλίνω ὁδός δικαιοσύνη    24. πρόσωπον συνετός ἀνήρ σοφός ὁ δέ ὀφθαλμός ὁ ἄφρων ἐπί ἄκρος γῆ    25. ὀργή πατήρ υἱός ἄφρων καί ὀδύνη ὁ τίκτω αὐτός    26. ζημιόω ἀνήρ δίκαιος οὐ καλός οὐδέ ὅσιος ἐπιβουλεύω δυνάστης δίκαιος    27. ὅς φείδομαι ῥῆμα προΐημι σκληρός ἐπιγνώμων μακρόθυμος δέ ἀνήρ φρόνιμος    28. ἀνόητος ἐπερωτάω σοφία σοφία λογίζομαι ἐνεός δέ τὶς ἑαυτοῦ ποιέω δοκέω φρόνιμος εἰμί