Παροιμίαι, Chapter 24

1. υἱός μή ζηλόω κακός ἀνήρ μηδέ ἐπιθυμέω εἰμί μετά αὐτός    2. ψεῦδος γάρ μελετάω ὁ καρδία αὐτός καί πόνος ὁ χεῖλος αὐτός λαλέω    3. μετά σοφία οἰκοδομέω οἶκος καί μετά σύνεσις ἀνορθόω    4. μετά αἴσθησις ἐμπίπλημι ταμιεῖον ἐκ πᾶς πλοῦτος τίμιος καί καλός    5. ἀγαθός σοφός ἰσχυρός καί ἀνήρ φρόνησις ἔχω γεώργιον μέγας    6. μετά κυβέρνησις γίνομαι πόλεμος βοήθεια δέ μετά καρδία βουλευτικός    7. σοφία καί ἔννοια ἀγαθός ἐν πύλη σοφός σοφός οὐ ἐκκλίνω ἐκ στόμα κύριος    8. ἀλλά λογίζομαι ἐν συνέδριον ἀπαίδευτος συναντάω θάνατος    9. ἀποθνῄσκω δέ ἄφρων ἐν ἁμαρτία ἀκαθαρσία δέ ἀνήρ λοιμός ἐμμολύνομαι    10. ἐν ἡμέρα κακός καί ἐν ἡμέρα θλῖψις ἕως ἄν ἐκλείπω    11. ῥύομαι ἄγω εἰς θάνατος καί ἐκπρίω κτείνω μή φείδομαι    12. ἐάν δέ λέγω οὐ οἶδα οὗτος γινώσκω ὅτι κύριος καρδία πᾶς γινώσκω καί ὁ πλάσσω πνοή πᾶς αὐτός οἶδα πᾶς ὅς ἀποδίδωμι ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός    13. ἐσθίω μέλι υἱός ἀγαθός γάρ κηρίον ἵνα γλυκαίνω σύ ὁ φάρυγξ    14. οὕτω αἰσθάνομαι σοφία ὁ σός ψυχή ἐάν γάρ εὑρίσκω εἰμί καλός ὁ τελευτή σύ καί ἐλπίς σύ οὐ ἐγκαταλείπω    15. μή προσάγω ἀσεβής νομή δίκαιος μηδέ ἀπατάω χορτασία κοιλία    16. ἑπτάκις γάρ πίπτω ὁ δίκαιος καί ἀνίστημι ὁ δέ ἀσεβής ἀσθενέω ἐν κακός    17. ἐάν πίπτω ὁ ἐχθρός σύ μή ἐπιχαίρω αὐτός ἐν δέ ὁ ὑποσκέλισμα αὐτός μή ἐπαίρω    18. ὅτι ὁράω κύριος καί οὐ ἀρέσκω αὐτός καί ἀποστρέφω ὁ θυμός αὐτός ἀπό αὐτός    19. μή χαίρω ἐπί κακοποιός μηδέ ζηλόω ἁμαρτωλός    20. οὐ γάρ μή γίνομαι ἔκγονος πονηρός λαμπτήρ δέ ἀσεβής σβέννυμι    21. φοβέω ὁ θεός υἱός καί βασιλεύς καί μηθέτερος αὐτός ἀπειθέω    22. ἐξαίφνης γάρ τίνω ὁ ἀσεβής ὁ δέ τιμωρία ἀμφότεροι τίς γινώσκω [1] λόγος φυλάσσω υἱός ἀπώλεια ἐκτός εἰμί δέχομαι δέ δέχομαι αὐτός [2] μηδείς ψεῦδος ἀπό γλῶσσα βασιλεύς λέγω καί οὐδείς ψεῦδος ἀπό γλῶσσα αὐτός οὐ μή ἐξέρχομαι [3] μάχαιρα γλῶσσα βασιλεύς καί οὐ σάρκινος ὅς δέ ἄν παραδίδωμι συντρίβω [4] ἐάν γάρ ὀξύνω ὁ θυμός αὐτός σύν νεῦρον ἄνθρωπος ἀναλίσκω [5] καί ὀστέον ἄνθρωπος κατατρώγω καί συγκαίω ὥσπερ φλόξ ὥστε ἄβρωτος εἰμί νεοσσός ἀετός    23. οὗτος δέ λέγω σύ ὁ σοφός ἐπιγινώσκω αἰδέομαι πρόσωπον ἐν κρίσις οὐ καλός    24. ὁ λέγω ὁ ἀσεβής δίκαιος εἰμί ἐπικατάρατος λαός εἰμί καί μισητός εἰς ἔθνος    25. ὁ δέ ἐλέγχω ἀγαθός φαίνω ἐπί αὐτός δέ ἥκω εὐλογία ἀγαθός    26. χεῖλος δέ φιλέω ἀποκρίνομαι λόγος ἀγαθός    27. ἑτοιμάζω εἰς ὁ ἔξοδος ὁ ἔργον σύ καί παρασκευάζω εἰς ὁ ἀγρός καί πορεύομαι κατόπισθεν ἐγώ καί ἀνοικοδομέω ὁ οἶκος σύ    28. μή εἰμί ψευδής μάρτυς ἐπί σός πολίτης μηδέ πλατύνω σός χεῖλος    29. μή λέγω ὅς τρόπος χράω ἐγώ χράω αὐτός τίνω δέ αὐτός ὅς ἐγώ ἀδικέω    30. ὥσπερ γεώργιον ἀνήρ ἄφρων καί ὥσπερ ἀμπελών ἄνθρωπος ἐνδεής φρήν    31. ἐάν ἀφίημι αὐτός χερσόομαι καί χορτομανέω ὅλος καί γίνομαι ἐκλείπω ὁ δέ φραγμός ὁ λίθος αὐτός κατασκάπτω    32. ὕστερος ἐγώ μετανοέω ἐπιβλέπω ὁ ἐκλέγω παιδεία    33. ὀλίγος νυστάζω ὀλίγος δέ καθυπνόω ὀλίγος δέ ἐναγκαλίζομαι χείρ στῆθος    34. ἐάν δέ οὗτος ποιέω ἥκω προπορεύομαι ὁ πενία σύ καί ὁ ἔνδεια σύ ὥσπερ ἀγαθός δρομεύς