Παροιμίαι, Chapter 25

1. οὗτος ὁ παιδεία Σαλωμών ὁ ἀδιάκριτος ὅς ἐκγράφω ὁ φίλος Ἑζεκίας ὁ βασιλεύς ὁ Ἰουδαία    2. δόξα θεός κρύπτω λόγος δόξα δέ βασιλεύς τιμάω πρᾶγμα    3. οὐρανός ὑψηλός γῆ δέ βαθύς καρδία δέ βασιλεύς ἀνεξέλεγκτος    4. τύπτω ἀδόκιμος ἀργύριον καί καθαρίζω καθαρός ἅπας    5. κτείνω ἀσεβής ἐκ πρόσωπον βασιλεύς καί κατορθόω ἐν δικαιοσύνη ὁ θρόνος αὐτός    6. μή ἀλαζονεύομαι ἐνώπιον βασιλεύς μηδέ ἐν τόπος δυνάστης ὑφίστημι    7. ἀγαθός γάρ σύ ὁ λέγω ἀναβαίνω πρός ἐγώ ἤ ταπεινόω σύ ἐν πρόσωπον δυνάστης ὅς ὁράω ὁ ὀφθαλμός σύ λέγω    8. μή προσπίπτω εἰς μάχη ταχέως ἵνα μή μεταμέλομαι ἐπί ἔσχατος ἡνίκα ἄν σύ ὀνειδίζω ὁ σός φίλος    9. ἀναχωρέω εἰς ὁ ὀπίσω μή καταφρονέω    10. μή σύ ὀνειδίζω μέν ὁ φίλος ὁ δέ μάχη σύ καί ὁ ἔχθρα οὐ ἄπειμι ἀλλά εἰμί σύ ἴσος θάνατος [1] χάρις καί φιλία ἐλευθερόω ὅς τηρέω σεαυτοῦ ἵνα μή ἐπονείδιστος γίνομαι ἀλλά φυλάσσω ὁ ὁδός σύ εὐσυναλλάκτως    11. μῆλον χρυσοῦς ἐν ὁρμίσκος σάρδιον οὕτω λέγω λόγος    12. εἰς ἐνώτιον χρυσοῦς σάρδιον πολυτελής δέω λόγος σοφός εἰς εὐήκοος οὖς    13. ὥσπερ ἔξοδος χιών ἐν ἄμητος κατά καῦμα ὠφελέω οὕτω ἄγγελος πιστός ὁ ἀποστέλλω αὐτός ψυχή γάρ ὁ αὐτός χράω ὠφελέω    14. ὥσπερ ἄνεμος καί νέφος καί ὑετός ἐπιφανής οὕτω ὁ καυχάομαι ἐπί δόσις ψευδής    15. ἐν μακροθυμία εὐοδία βασιλεύς γλῶσσα δέ μαλακός συντρίβω ὀστέον    16. μέλι εὑρίσκω ἐσθίω ὁ ἱκανός μήποτε πίμπλημι ἐξεμέω    17. σπάνιος εἰσάγω σός πούς πρός ὁ σεαυτοῦ φίλος μήποτε πίμπλημι σύ μισέω σύ    18. ῥόπαλον καί μάχαιρα καί τόξευμα ἀκιδωτός οὕτω καί ἀνήρ ὁ καταμαρτυρέω ὁ φίλος αὐτός μαρτυρία ψευδής    19. ὀδούς κακός καί πούς παράνομος ὄλλυμι ἐν ἡμέρα κακός    20. ὥσπερ ὄξος ἕλκω ἀσύμφορος οὕτω προσπίπτω πάθος ἐν σῶμα καρδία λυπέω [1] ὥσπερ σής ἱμάτιον καί σκώληξ ξύλον οὕτω λύπη ἀνήρ βλάπτω καρδία    21. ἐάν πεινάω ὁ ἐχθρός σύ τρέφω αὐτός ἐάν διψάω ποτίζω αὐτός    22. οὗτος γάρ ποιέω ἄνθραξ πῦρ σωρεύω ἐπί ὁ κεφαλή αὐτός ὁ δέ κύριος ἀνταποδίδωμι σύ ἀγαθός    23. ἄνεμος βορέας ἐξεγείρω νέφος πρόσωπον δέ ἀναιδής γλῶσσα ἐρεθίζω    24. ἀγαθός οἰκέω ἐπί γωνία δῶμα ἤ μετά γυνή λοίδορος ἐν οἰκία κοινός    25. ὥσπερ ὕδωρ ψυχρός ψυχή διψάω προσηνής οὕτω ἀγγελία ἀγαθός ἐκ γῆ μακρόθεν    26. ὥσπερ εἰ τὶς πηγή φράσσω καί ὕδωρ ἔξοδος λυμαίνω οὕτω ἄκοσμος δίκαιος πίπτω ἐνώπιον ἀσεβής    27. ἐσθίω μέλι πολύς οὐ καλός τιμάω δέ χρή λόγος ἔνδοξος    28. ὥσπερ πόλις ὁ τεῖχος καταβάλλω καί ἀτείχιστος οὕτω ἀνήρ ὅς οὐ μετά βουλή τὶς πράσσω