1. καί ἐπί Σαχερδονος βασιλεύς κατέρχομαι εἰς ὁ οἶκος ἐγώ καί ἀποδίδωμι ἐγώ ὁ γυνή ἐγώ Ἅννα καί Τωβιας ὁ υἱός ἐγώ καί ἐν ὁ πεντηκοστός ὁ ἑορτή ἐγώ ὅς εἰμί ἅγιος ἑπτά ἑβδομάς γίνομαι ἐγώ ἄριστον καλός καί ἀναπίπτω ὁ ἀριστάω
2. καί παρατίθημι ἐγώ ὁ τράπεζα καί παρατίθημι ἐγώ ὀψάριον πολύς καί λέγω ὁ Τωβια ὁ υἱός ἐγώ παιδίον βαδίζω καί ὅς ἄν εὑρίσκω πτωχός ὁ ἀδελφός ἐγώ ἐκ Νινευήτης αἰχμάλωτος ὅς μιμνῄσκομαι ἐν ὅλος καρδία αὐτός καί ἄγω αὐτός καί ἐσθίω κοινῶς μετά ἐγώ καί ὁράω προσμένω σύ παιδίον μέχρι ὁ σύ ἔρχομαι
3. καί πορεύομαι Τωβιας ζητέω τὶς πτωχός ὁ ἀδελφός ἐγώ καί ἐπιστρέφω λέγω πατήρ καί λέγω αὐτός ἰδού ἐγώ παιδίον καί ἀποκρίνομαι λέγω πατήρ ἰδού εἷς ἐκ ὁ ἔθνος ἐγώ φονεύω καί ῥίπτω ἐν ὁ ἀγορά καί αὐτόθι νῦν στραγγαλάομαι
4. καί ἀναπηδάω ἀφίημι ὁ ἄριστον πρίν ἤ γεύω ἐγώ αὐτός καί ἀναιρέω αὐτός ἐκ ὁ πλατύς καί εἰς εἷς ὁ οἰκίδιον τίθημι μέχρι ὁ ὁ ἥλιος δύω καί θάπτω αὐτός
5. ἐπιστρέφω οὖν λούω καί ἐσθίω ὁ ἄρτος μετά πένθος
6. καί μιμνῄσκομαι ὁ ῥῆμα ὁ προφήτης ὅσος λαλέω Ἀμώς ἐπί Βαιθηλ λέγω στρέφω σύ ὁ ἑορτή εἰς πένθος καί πᾶς ὁ ῷδή σύ εἰς θρῆνος καί κλαίω
7. καί ὅτε δύω ὁ ἥλιος οἴχομαι καί ὀρύσσω θάπτω αὐτός
8. καί ὁ πλησίον ἐγώ καταγελάω λέγω οὐ φοβέω οὐκέτι ἤδη γάρ ἐπιζητέω ὁ φονεύω περί ὁ πρᾶγμα οὗτος καί ἀποδιδράσκω καί πάλιν ἰδού θάπτω ὁ νεκρός
9. καί αὐτός ὁ νύξ λούω καί εἰσέρχομαι εἰς ὁ αὐλή ἐγώ καί κοιμάομαι παρά ὁ τοῖχος ὁ αὐλή καί ὁ πρόσωπον ἐγώ ἀνακαλύπτω διά ὁ καῦμα
10. καί οὐ οἶδα ὅτι στρουθίον ἐν ὁ τοῖχος ἐπάνω ἐγώ εἰμί καί καθίζω ὁ ἀφόδευμα αὐτός εἰς ὁ ὀφθαλμός ἐγώ θερμός καί ἐπάγω λεύκωμα καί πορεύομαι πρός ὁ ἰατρός θεραπεύω καί ὅσος ἐγχρίω ἐγώ ὁ φάρμακον τοσοῦτος μᾶλλον ἐκτυφλόω ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ὁ λεύκωμα μέχρι ὁ ἀποτυφλόω καί εἰμί ἀδύνατος ὁ ὀφθαλμός ἔτος τέσσαρες καί πᾶς ὁ ἀδελφός ἐγώ λυπέω περί ἐγώ καί Αχιαχαρος τρέφω ἐγώ ἔτος δύο πρό ὁ αὐτός βαδίζω εἰς ὁ Ἐλυμαΐδα
11. καί ἐν ὁ χρόνος ἐκεῖνος Ἅννα ὁ γυνή ἐγώ ἐριθεύομαι ἐν ὁ ἔργον ὁ γυναικεῖος
12. καί ἀποστέλλω ὁ κύριος αὐτός καί ἀποδίδωμι αὐτός ὁ μισθός καί ἐν ὁ ἕβδομος ὁ Δύστρος ἐκτέμνω ὁ ἱστός καί ἀποστέλλω αὐτός ὁ κύριος καί δίδωμι αὐτός ὁ μισθός πᾶς καί δίδωμι αὐτός ἐπί ἑστία ἔριφος ἐκ αἴξ
13. καί ὅτε εἰσέρχομαι πρός ἐγώ ὁ ἔριφος ἄρχω κράζω καί καλέω αὐτός καί λέγω πόθεν ὁ ἐρίφιον οὗτος μήποτε κλεψιμαῖος εἰμί ἀποδίδωμι αὐτός ὁ κύριος αὐτός οὐ γάρ ἐξουσία ἔχω ἐγώ ἐσθίω οὐδείς κλεψιμαῖος
14. καί λέγω ἐγώ αὐτός δόσις δίδωμι ἐγώ ἐπί ὁ μισθός καί οὐ πιστεύω αὐτός καί λέγω ἀποδίδωμι ὁ κύριος καί προσερυθριάω χάριν οὗτος πρός αὐτός εἶτα ἀποκρίνομαι λέγω ἐγώ καί ποῦ εἰμί ὁ ἐλεημοσύνη σύ ποῦ εἰμί ὁ δικαιοσύνη σύ ὁράω οὗτος μετά σύ γνωστός εἰμί
| 
