1. καί ὅτε εἰσέρχομαι εἰς Ἐκβάτανα λέγω αὐτός Αζαριας ἀδελφός ἀπάγω ἐγώ εὐθύς πρός αγουήλ ὁ ἀδελφός ἐγώ καί ἀπάγω αὐτός εἰς ὁ οἶκος Ραγουῆλος καί εὑρίσκω αὐτός κάθημαι παρά ὁ θύρα ὁ αὐλή καί χαιρετίζω αὐτός πρῶτος καί λέγω αὐτός χαίρω πολύς ἀδελφός καί καλῶς ἔρχομαι ὑγιαίνω καί ἄγω αὐτός εἰς ὁ οἶκος αὐτός
2. καί λέγω Ἐδνά ὁ γυνή αὐτός ὡς ὅμοιος ὁ νεανίσκος οὗτος Τωβις ὁ ἀδελφός ἐγώ
3. καί ἐρωτάω αὐτός Ἐδνά καί λέγω αὐτός πόθεν εἰμί ἀδελφός καί λέγω αὐτός ἐκ ὁ υἱός Νεφθαλίμ ἐγώ ὁ αἰχμαλωτίζω ἐν Νινευή
4. καί λέγω αὐτός γινώσκω Τωβις ὁ ἀδελφός ἐγώ καί λέγω αὐτός γινώσκω ἐγώ αὐτός
5. καί λέγω αὐτός ὑγιαίνω καί λέγω αὐτός ὑγιαίνω καί ζάω καί λέγω Τωβιας ὁ πατήρ ἐγώ εἰμί
6. καί ἀναπηδάω αγουήλ καί καταφιλέω αὐτός καί κλαίω καί λαλέω καί λέγω αὐτός εὐλογία σύ γίνομαι παιδίον ὁ ὁ καλός καί ἀγαθός πατήρ ὦ ταλαίπωρος κακός ὅτι τυφλόω ἀνήρ δίκαιος καί ποιέω ἐλεημοσύνη καί ἐπιπίπτω ἐπί ὁ τράχηλος Τωβια ὁ ἀδελφός αὐτός κλαίω
7. καί Ἐδνά ὁ γυνή αὐτός κλαίω αὐτός καί Σάρρα ὁ θυγάτηρ αὐτός κλαίω καί αὐτός
8. καί θύω κριός ἐκ πρόβατον καί ὑποδέχομαι αὐτός προθύμως
9. καί ὅτε λούω καί νίπτω καί ἀναπίπτω δειπνέω λέγω Τωβιας ὁ αφαήλ Αζαριας ἀδελφός λέγω αγουήλ ὅπως δίδωμι ἐγώ Σάρρα ὁ ἀδελφή ἐγώ
10. καί ἀκούω αγουήλ ὁ λόγος καί λέγω ὁ παῖς ἐσθίω καί πίνω καί ἡδέως γίνομαι ὁ νύξ οὗτος οὐ γάρ εἰμί ἄνθρωπος ὅς καθήκω λαμβάνω Σάρρα ὁ θυγάτηρ ἐγώ πλήν σύ ἀδελφός ὡσαύτως δέ καί ἐγώ οὐ ἔχω ἐξουσία δίδωμι αὐτός ἕτερος ἀνήρ πλήν σύ ὅτι σύ ἐγγύς ἐγώ καί μάλα ὁ ἀλήθεια σύ ὑποδείκνυμι παιδίον
11. δίδωμι αὐτός ἑπτά ἀνήρ ὁ ἀδελφός ἐγώ καί πᾶς ἀποθνῄσκω ὁ νύξ ὁπότε εἰσπορεύομαι πρός αὐτός καί νῦν παιδίον ἐσθίω καί πίνω καί κύριος ποιέω ἐν σύ
12. καί λέγω Τωβιας οὐ μή ἐσθίω ἐντεῦθεν οὐδέ μή πίνω ἕως ἄν διΐστημι ὁ πρός ἐγώ καί λέγω αὐτός αγουήλ ὅτι ποιέω καί αὐτός δίδωμι σύ κατά ὁ κρίσις ὁ βίβλος Μωϋσῆς καί ἐκ ὁ οὐρανός κρίνω σύ δίδωμι κομίζω ὁ ἀδελφή σύ ἀπό ὁ νῦν σύ ἀδελφός εἰμί αὐτός καί αὐτός ἀδελφή σύ δίδωμι σύ ἀπό ὁ σήμερον καί εἰς ὁ αἰών καί ὁ κύριος ὁ οὐρανός εὐοδόω σύ παιδίον ὁ νύξ οὗτος καί ποιέω ἐπί σύ ἔλεος καί εἰρήνη
13. καί καλέω αγουήλ Σάρρα ὁ θυγάτηρ αὐτός καί ἔρχομαι πρός αὐτός καί λαμβάνω ὁ χείρ αὐτός παραδίδωμι αὐτός αὐτός καί λέγω κομίζω κατά ὁ νόμος καί κατά ὁ κρίσις ὁ γράφω ἐν ὁ βίβλος Μωϋσῆς δίδωμι σύ ὁ γυνή ἔχω καί ἀπάγω πρός ὁ πατήρ σύ ὑγιαίνω καί ὁ θεός ὁ οὐρανός εὐοδόω σύ εἰρήνη
14. καί καλέω ὁ μήτηρ αὐτός καί λέγω φέρω βιβλίον καί γράφω συγγραφή βιβλίον συνοίκησις καί ὡς δίδωμι αὐτός αὐτός γυνή κατά ὁ κρίσις ὁ Μωϋσῆς νόμος ἀπό ἐκεῖνος ἄρχω ἐσθίω καί πίνω
15. καί καλέω αγουήλ Ἐδνά ὁ γυνή αὐτός καί λέγω αὐτός ἀδελφή ἑτοιμάζω ὁ ταμιεῖον ὁ ἕτερος καί εἰσάγω αὐτός ἐκεῖ
16. καί βαδίζω στρωννύω εἰς ὁ ταμιεῖον ὡς λέγω αὐτός καί ἄγω αὐτός ἐκεῖ καί κλαίω περί αὐτός καί ἀπομάσσω ὁ δάκρυον καί λέγω αὐτός
17. θαρσέω θυγάτηρ ὁ κύριος ὁ οὐρανός δίδωμι σύ χαρά ἀντί ὁ λύπη σύ θαρσέω θυγάτηρ καί ἐξέρχομαι
| 
