1. καί ὅτε συντελέω ὁ ἐσθίω καί πίνω θέλω κοιμάομαι καί ἀπάγω ὁ νεανίσκος καί εἰσάγω αὐτός εἰς ὁ ταμιεῖον
2. καί μιμνῄσκομαι Τωβιας ὁ λόγος αφαήλ καί λαμβάνω ὁ ἧπαρ ὁ ἰχθύς καί ὁ καρδία ἐκ ὁ βαλλάντιον ὅς ἔχω καί ἐπιτίθημι ἐπί ὁ τέφρα ὁ θυμίαμα
3. καί ὁ ὀσμή ὁ ἰχθύς κωλύω καί ἀποτρέχω ὁ δαιμόνιον ἄνω εἰς ὁ μέρος Αἴγυπτος καί βαδίζω αφαήλ συμποδίζω αὐτός ἐκεῖ καί ἐπιδέω παραχρῆμα
4. καί ἐξέρχομαι καί ἀποκλείω ὁ θύρα ὁ ταμιεῖον καί ἐγείρω Τωβιας ἀπό ὁ κλίνη καί λέγω αὐτός ἀδελφή ἀνίστημι προσεύχομαι καί δέομαι ὁ κύριος ἐγώ ὅπως ποιέω ἐπί ἐγώ ἔλεος καί σωτηρία
5. καί ἀνίστημι καί ἄρχω προσεύχομαι καί δέομαι ὅπως γίνομαι αὐτός σωτηρία καί ἄρχω λέγω εὐλογητός εἰμί ὁ θεός ὁ πατήρ ἐγώ καί εὐλογητός ὁ ὄνομα σύ εἰς πᾶς ὁ αἰών ὁ γενεά εὐλογέω σύ ὁ οὐρανός καί πᾶς ὁ κτίσις σύ εἰς πᾶς ὁ αἰών
6. σύ ποιέω ὁ Ἀδάμ καί ποιέω αὐτός βοηθός στήριγμα Εὕα ὁ γυνή αὐτός καί ἐκ ἀμφότεροι γίνομαι ὁ σπέρμα ὁ ἄνθρωπος καί σύ λέγω ὅτι οὐ καλός εἰμί ὁ ἄνθρωπος μόνος ποιέω αὐτός βοηθός ὅμοιος αὐτός
7. καί νῦν οὐχί διά πορνεία ἐγώ λαμβάνω ὁ ἀδελφή ἐγώ οὗτος ἀλλά ἐπί ἀλήθεια ἐπιτάσσω ἐλεέω ἐγώ καί αὐτός καί συγκαταγηράσκω κοινῶς
8. καί λέγω μετά ἑαυτοῦ ἀμήν ἀμήν
10. καί ἀνίστημι αγουήλ καλέω ὁ οἰκέτης μετά ἑαυτοῦ καί οἴχομαι καί ὀρύσσω τάφος λέγω γάρ μήποτε ἀποθνῄσκω καί γίνομαι κατάγελως καί ὀνειδισμός
11. καί ὅτε συντελέω ὀρύσσω ὁ τάφος ἔρχομαι αγουήλ εἰς ὁ οἶκος καί καλέω ὁ γυνή αὐτός
12. καί λέγω ἀποστέλλω εἷς ὁ παιδίσκη καί εἰσέρχομαι ὁράω εἰ ζάω καί εἰ θνῄσκω ὅπως ἄν θάπτω αὐτός ὅπως μηδείς γινώσκω
13. καί ἀποστέλλω ὁ παιδίσκη καί ἅπτω ὁ λύχνος καί ἀνοίγω ὁ θύρα καί εἰσέρχομαι καί εὑρίσκω αὐτός καθεύδω καί ὑπνόω κοινῶς
14. καί ἐξέρχομαι ὁ παιδίσκη ὑποδείκνυμι αὐτός ὅτι ζάω καί οὐδείς κακός εἰμί
15. καί εὐλογέω ὁ θεός ὁ οὐρανός καί λέγω εὐλογητός εἰμί θεός ἐν πᾶς εὐλογία καθαρός εὐλογέω σύ εἰς πᾶς ὁ αἰών
16. καί εὐλογητός εἰμί ὅτι εὐφραίνω ἐγώ καί οὐ γίνομαι καθώς ὑπονοέω ἀλλά κατά ὁ πολύς ἔλεος σύ ποιέω μετά ἐγώ
17. καί εὐλογητός εἰμί ὅτι ἐλεέω δύο μονογενής ποιέω αὐτός δεσπότης ἔλεος καί σωτηρία καί συντελέω ὁ ζωή αὐτός μετά εὐφροσύνη καί ἔλεος
18. τότε λέγω ὁ οἰκέτης αὐτός χόω ὁ τάφος πρό ὁ ὄρθρος γίνομαι
19. καί ὁ γυνή λέγω ποιέω ἄρτος πολύς καί εἰς ὁ βουκόλιον βαδίζω ἄγω βοῦς δύο καί κριός τέσσαρες καί λέγω συντελέω αὐτός καί ἄρχω παρασκευάζω
20. καί καλέω Τωβιας καί λέγω αὐτός δέκα τέσσαρες ἡμέρα οὐ μή κινέω ἐντεῦθεν ἀλλά αὐτοῦ μένω ἔσθω καί πίνω παρά ἐγώ καί εὐφραίνω ὁ ψυχή ὁ θυγάτηρ ἐγώ ὁ κατοδυνάω
21. καί ὅσος ἐγώ ὑπάρχω λαμβάνω αὐτόθεν ὁ ἥμισυς καί ὑπάγω ὑγιαίνω πρός ὁ πατήρ σύ καί ὁ ἄλλος ἥμισυς ὅταν ἀποθνῄσκω ἐγώ τέ καί ὁ γυνή ἐγώ ὑμέτερος εἰμί θάρσος παιδίον ἐγώ σύ ὁ πατήρ καί Ἐδνά ὁ μήτηρ σύ καί παρά σύ εἰμί ἐγώ καί ὁ ἀδελφή σύ ἀπό ὁ νῦν εἰς ὁ αἰών θαρσέω παιδίον
| 
