1. και ως ηγγισαν εις Κασεριν η εστιν κατεναντι Ηινευη ειπεν Ραφαηλ
2. συ γινωσκεις πως αφηκαμεν τον πατερα σου
3. προδραμωμεν της γυναικος σου και ετοιμασωμεν την οικιαν εν ω ερχονται
4. και επορευθησαν αμφοτεροι κοινως και ειπεν αυτω λαβε μετα χειρας την χολην και συνηλθεν αυτοις ο κυων εκ των οπισω αυτου και Τωβια
5. και Αννα εκαθητο περιβλεπομενη την οδον του υιου αυτης
6. και προσενοησεν αυτον ερχομενον και ειπεν τω πατρι αυτου ιδου ο υιος σου ερχεται και ο ανθρωπος ο πορευθεις μετ αυτου
7. και Ραφαηλ ειπεν Τωβια προ του εγγισαι αυτον προς τον πατερα επισταμαι οτι οι οφθαλμοι αυτου ανεωχθησονται
8. εμπλασον την χολην του ιχθυος εις τους οφθαλμους αυτου και αποστυψει το φαρμακον και απολεπισει τα λευκωματα απο των οφθαλμων αυτου και αναβλεψει ο πατηρ σου και οψεται το φως
9. και ανεδραμεν Αννα και επεπεσεν επι τον τραχηλον του υιου αυτης και ειπεν αυτω ειδον σε παιδιον απο του νυν αποθανουμαι και εκλαυσεν
10. και ανεστη Τωβις και προσεκοπτεν τοις ποσιν και εξηλθεν την θυραν της αυλης
11. και εβαδισεν Τωβιας προς αυτον και η χολη του ιχθυος εν τη χειρι αυτου και ενεφυσησεν εις τους οφθαλμους αυτου και ελαβετο αυτου και ειπεν θαρσει πατερ και επεβαλεν το φαρμακον επ αυτον και επεδωκεν
12. και απελεπισεν εκατεραις ταις χερσιν αυτου απο των κανθων των οφθαλμων αυτου
13. και επεσεν επι τον τραχηλον αυτου και εκλαυσεν και ειπεν αυτω ειδον σε τεκνον το φως των οφθαλμων μου
14. και ειπεν ευλογητος ο θεος και ευλογητον το ονομα το μεγα αυτου και ευλογημενοι παντες οι αγγελοι οι αγιοι αυτου γενοιτο το ονομα το μεγα αυτου εφ ημας και ευλογητοι παντες οι αγγελοι εις παντας τους αιωνας οτι αυτος εμαστιγωσεν με και ιδου βλεπω Τωβιαν τον υιον μου
15. και εισηλθεν Τωβιας χαιρων και ευλογων τον θεον εν ολω τω στοματι αυτου και επεδειξεν Τωβιας τω πατρι αυτου οτι ευοδωθη η οδος αυτου και οτι ενηνοχεν αργυριον και ως ελαβεν Σαρραν την θυγατερα Ραγουηλ γυναικα και οτι ιδου παραγινεται και εστιν συνεγγυς της πυλης Ηινευη
16. και εξηλθεν Τωβιθ εις απαντησιν της νυμφης αυτου χαιρων και ευλογων τον θεον προς την πυλην Ηινευη και ιδοντες αυτον οι εν Ηινευη πορευομενον και διαβαινοντα αυτον παση τη ισχυι αυτου και υπο μηδενος χειραγωγουμενον εθαυμασαν και Τωβιθ εξωμολογειτο εναντιον αυτων οτι ηλεησεν αυτον ο θεος και οτι ηνοιξεν τους οφθαλμους αυτου
17. και ηγγισεν Τωβιθ Σαρρα τη γυναικι Τωβια του υιου αυτου και ευλογησεν αυτην και ειπεν αυτη εισελθοις υγιαινουσα θυγατερ και ευλογητος ο θεος σου ος ηγαγεν σε προς ημας θυγατερ και ευλογημενος ο πατηρ σου και ευλογημενος Τωβιας ο υιος μου και ευλογημενη συ θυγατερ εισελθε εις την οικιαν σου υγιαινουσα εν ευλογια και χαρα εισελθε θυγατερ
18. εν τη ημερα ταυτη εγενετο χαρα πασιν τοις Ιουδαιοις τοις ουσιν εν Ηινευη
19. και παρεγενοντο Αχικαρ και Ηαβαδ οι εξαδελφοι αυτου χαιροντες προς Τωβιν
| 
