1. εκαστην δε ημεραν εξ ημερας ελογιζετο Τωβιθ τας ημερας εν ποσαις πορευσεται και εν ποσαις επιστρεψει και οτε συνετελεσθησαν αι ημεραι και ο υιος αυτου ου παρην
2. ειπεν μηποτε κατεσχεθη εκει η μηποτε απεθανεν ο Γαβαηλ και ουδεις αυτω διδωσιν το αργυριον
4. και Αννα η γυνη αυτου λεγει απωλετο το παιδιον μου και ουκετι υπαρχει εν τοις ζωσιν και ηρξατο κλαιειν και θρηνειν περι του υιου αυτης και ειπεν
5. ουαι μοι τεκνον οτι αφηκα σε πορευθηναι το φως των οφθαλμων μου
6. και Τωβιθ ελεγεν αυτη σιγα μη λογον εχε αδελφη υγιαινει και μαλα περισπασμος αυτοις εγενετο εκει και ο ανθρωπος ο πορευθεις μετ αυτου πιστος εστιν και εις των αδελφων ημων μη λυπου περι αυτου αδελφη ηδη παρεσται
7. και ειπεν αυτω σιγα απ εμου και μη με πλανα απωλετο το παιδιον μου και εκπηδησασα περιεβλεπετο την οδον η ωχετο ο υιος αυτης καθ ημεραν και ουκ επειθετο ουδενι και οτε εδυ ο ηλιος εισπορευομενη εθρηνει και εκλαιεν την νυκτα ολην και ουκ ειχεν υπνον
8. και οτε συνετελεσθησαν αι δεκα τεσσαρες ημεραι του γαμου ας ωμοσεν Ραγουηλ ποιησαι τη θυγατρι αυτου εισηλθεν προς αυτον Τωβιας και ειπεν εξαποστειλον με γινωσκω γαρ εγω οτι ο πατηρ μου και η μητηρ μου ου πιστευουσιν οτι οψονται με ετι και νυν αξιω σε πατερ οπως εξαποστειλης με και πορευθω προς τον πατερα μου ηδη υπεδειξα σοι ως αφηκα αυτον
9. και ειπεν Ραγουηλ τω Τωβια μεινον παιδιον μεινον μετ εμου και εγω αποστελλω αγγελους προς Τωβιν τον πατερα σου και υποδειξουσιν αυτω περι σου και ειπεν αυτω μηδαμως αξιω σε οπως εξαποστειλης με εντευθεν προς τον πατερα μου
10. και αναστας Ραγουηλ παρεδωκεν Τωβια Σαρραν την γυναικα αυτου και το ημισυ παντων των υπαρχοντων αυτω παιδας και παιδισκας βοας και προβατα ονους και καμηλους ιματισμον και αργυριον και σκευη
11. και εξαπεστειλεν αυτους υγιαινοντας και ησπασατο αυτον και ειπεν αυτω υγιαινε παιδιον υγιαινων υπαγε ο κυριος του ουρανου ευοδωσαι υμας και Σαρραν την γυναικα σου και ιδοιμι υμων παιδια προ του αποθανειν με
12. και ειπεν Σαρρα τη θυγατρι αυτου υπαγε προς τον πενθερον σου οτι απο του νυν αυτοι γονεις σου ως οι γεννησαντες σε βαδιζε εις ειρηνην θυγατερ ακουσαιμι σου αγαθην ακοην εως ζω και απασπασαμενος απελυσεν αυτους
13. και Εδνα λεγει Τωβια τεκνον και αδελφε ηγαπημενε αποκαταστησαι σε κυριος και ιδοιμι σου τεκνα εως ζω και Σαρρας της θυγατρος μου προ του με αποθανειν ενωπιον του κυριου παρατιθεμαι σοι την θυγατερα μου εν παραθηκη μη λυπησης αυτην πασας τας ημερας της ζωης σου παιδιον εις ειρηνην απο του νυν εγω σου μητηρ και Σαρρα αδελφη ευοδωθειημεν παντες εν τω αυτω πασας τας ημερας εν τη ζωη ημων και κατεφιλησεν αμφοτερους και απεστειλεν υγιαινοντας
14. και απηλθεν Τωβιας απο Ραγουηλ υγιαινων και χαιρων και ευλογων τω κυριω του ουρανου και της γης τω βασιλει των παντων οτι ευοδωκεν την οδον αυτου και ειπεν αυτω ευοδωθη σοι τιμαν αυτους πασας τας ημερας της ζωης αυτων
| 
