1. εν τη ημερα εκεινη εμνησθη Τωβιθ του αργυριου ο παρεθετο Γαβαηλω εν Ραγοις της Μηδιας
2. και ειπεν εν τη καρδια αυτου ιδου εγω ητησαμην θανατον τι ουχι καλω Τωβιαν τον υιον μου και υποδειξω αυτω περι του αργυριου τουτου πριν αποθανειν με
3. και εκαλεσεν Τωβιαν τον υιον αυτου και ηλθεν προς αυτον και ειπεν αυτω θαψον με καλως και τιμα την μητερα σου και μη εγκαταλιπης αυτην πασας τας ημερας της ζωης αυτης και ποιει το αρεστον ενωπιον αυτης και μη λυπησης το πνευμα αυτης εν παντι πραγματι
4. μνησθητι αυτης παιδιον οτι κινδυνους πολλους εωρακεν επι σοι εν τη κοιλια αυτης και οταν αποθανη θαψον αυτην παρ εμοι εν ενι ταφω
5. και πασας τας ημερας σου παιδιον του κυριου μνημονευε και μη θελησης αμαρτειν και παραβηναι τας εντολας αυτου δικαιοσυνας ποιει πασας τας ημερας της ζωης σου και μη πορευθης ταις οδοις της αδικιας
6. διοτι οι ποιουντες αληθειαν ευοδωθησονται εν τοις εργοις αυτων
7. και πασιν τοις ποιουσιν δικαιοσυνην
19. δωσει κυριος αυτοις βουλην αγαθην και ον αν θελη κυριος ταπεινοι εως αδου κατωτατω και νυν παιδιον μνημονευε τας εντολας ταυτας και μη εξαλειφθητωσαν εκ της καρδιας σου
20. και νυν παιδιον υποδεικνυω σοι οτι δεκα ταλαντα αργυριου παρεθεμην Γαβαηλω τω του Γαβρι εν Ραγοις της Μηδιας
21. και μη φοβου παιδιον οτι επτωχευσαμεν υπαρχει σοι πολλα αγαθα εαν φοβηθης τον θεον και φυγης απο πασης αμαρτιας και ποιησης τα αγαθα ενωπιον κυριου του θεου σου
| 
