1. τοτε αποκριθεις Τωβιας ειπεν Τωβιθ τω πατρι αυτου παντα οσα εντεταλσαι μοι ποιησω πατερ
2. πως δε δυνησομαι αυτο λαβειν παρ αυτου και αυτος ου γινωσκει με και εγω ου γινωσκω αυτον τι σημειον δω αυτω και επιγνω με και πιστευση μοι και δω μοι το αργυριον και τας οδους τας εις Μηδιαν ου γινωσκω του πορευθηναι εκει
3. τοτε αποκριθεις Τωβιθ ειπεν Τωβια τω υιω αυτου χειρογραφον αυτου εδωκεν μοι και χειρογραφον εδωκα αυτω και διειλον εις δυο και ελαβομεν εκατερος εν και εθηκα μετα του αργυριου και νυν ιδου ετη εικοσι αφ ου παρεθεμην το αργυριον τουτο εγω και νυν παιδιον ζητησον σεαυτω ανθρωπον πιστον ος πορευσεται μετα σου και δωσομεν αυτω μισθον εως οτου ελθης και λαβε παρ αυτου το αργυριον τουτο
4. εξηλθεν δε Τωβιας ζητησαι ανθρωπον ος πορευσεται μετ αυτου εις Μηδιαν ος εμπειρει της οδου και εξηλθεν και ευρεν Ραφαηλ τον αγγελον εστηκοτα απεναντι αυτου και ουκ εγνω οτι αγγελος του θεου εστιν
5. και ειπεν αυτω ποθεν ει νεανισκε και ειπεν αυτω εκ των υιων Ισραηλ των αδελφων σου και εληλυθα ωδε εργατευεσθαι και ειπεν αυτω επιστη την οδον πορευθηναι εις Μηδιαν
6. και ειπεν αυτω ναι πολλακις εγω εγενομην εκει και εμπειρω και επισταμαι τας οδους πασας πλεονακις επορευθην εις Μηδιαν και ηυλιζομην παρα Γαβαηλω τω αδελφω ημων τω οικουντι εν Ραγοις της Μηδιας και απεχει οδον ημερων δυο τεταγμενων απο Εκβατανων εις Ραγα κεινται γαρ εν τω ορει
7. και ειπεν αυτω μεινον με νεανισκε μεχρι οτου εισελθων υποδειξω τω πατρι μου χρειαν γαρ εχω ινα βαδισης μετ εμου και δωσω σοι τον μισθον σου
8. και ειπεν αυτω ιδου εγω προσκαρτερω μονον μη χρονισης
9. και εισελθων Τωβιας υπεδειξεν Τωβιθ τω πατρι αυτου και ειπεν αυτω ιδου ανθρωπον ευρον των αδελφων ημων των υιων Ισραηλ και ειπεν αυτω καλεσον μοι τον ανθρωπον οπως επιγνω τι το γενος αυτου και εκ ποιας φυλης εστιν και ει πιστος εστιν ινα πορευθη μετα σου παιδιον
10. και εξηλθεν Τωβιας και εκαλεσεν αυτον και ειπεν αυτω νεανισκε ο πατηρ καλει σε και εισηλθεν προς αυτον και εχαιρετισεν αυτον Τωβιθ πρωτος και ειπεν αυτω χαιρειν σοι πολλα γενοιτο και αποκριθεις Τωβιθ ειπεν αυτω τι μοι ετι υπαρχει χαιρειν και εγω ανθρωπος αδυνατος τοις οφθαλμοις και ου βλεπω το φως του ουρανου αλλ εν τω σκοτει κειμαι ωσπερ οι νεκροι οι μηκετι θεωρουντες το φως ζων εγω εν νεκροις ειμι φωνην ανθρωπων ακουω και αυτους ου βλεπω και ειπεν αυτω θαρσει εγγυς παρα τω θεω ιασασθαι σε θαρσει και ειπεν αυτω Τωβιθ Τωβιας ο υιος μου θελει πορευθηναι εις Μηδιαν ει δυνηση συνελθειν αυτω και αγαγειν αυτον και δωσω σοι τον μισθον σου αδελφε και ειπεν αυτω δυνησομαι πορευθηναι μετ αυτου και επισταμαι εγω τας οδους πασας και πολλακις ωvχομην εις Μηδιαν και διηλθον παντα τα πεδια αυτης και τα ορη και πασας τας οδους αυτης εγω γινωσκω
11. και ειπεν αυτω αδελφε ποιας πατριας ει και εκ ποιας φυλης υποδειξον μοι αδελφε
12. και ειπεν τι χρειαν εχεις φυλης και ειπεν αυτω βουλομαι γνωναι τα κατ αληθειαν τινος ει αδελφε και τι το ονομα σου
13. και ειπεν αυτω εγω Αζαριας Ανανιου του μεγαλου των αδελφων σου
14. και ειπεν αυτω υγιαινων ελθοις και σωζομενος αδελφε και μη μοι πικρανθης αδελφε οτι την αληθειαν εβουλομην γνωναι και την πατριαν σου και συ τυγχανεις αδελφος ων και εκ γενεας καλης και αγαθης ει συ εγινωσκον Ανανιαν και Ηαθαν τους δυο υιους Σεμελιου του μεγαλου και αυτοι συνεπορευοντο μοι εις Ιερουσαλημ και προσεκυνουν μετ εμου εκει και ουκ επλανηθησαν οι αδελφοι σου ανθρωποι αγαθοι εκ ριζης αγαθης ει συ και χαιρων ελθοις
15. και ειπεν αυτω εγω σοι διδωμι μισθον την ημεραν δραχμην και τα δεοντα σοι ομοιως τω υιω μου
16. και πορευθητι μετα του υιου μου και ετι προσθησω σοι τω μισθω
17. και ειπεν αυτω οτι πορευσομαι μετ αυτου και μη φοβηθης υγιαινοντες απελευσομεθα και υγιαινοντες επιστρεψομεν προς σε διοτι η οδος ασφαλης και ειπεν αυτω ευλογια σοι γενοιτο αδελφε και εκαλεσεν τον υιον αυτου και ειπεν αυτω παιδιον ετοιμασον τα προς την οδον και εξελθε μετα του αδελφου σου και ο θεος ο εν τω ουρανω διασωσαι υμας εκει και αποκαταστησαι υμας προς εμε υγιαινοντας και ο αγγελος αυτου συνοδευσαι υμιν μετα σωτηριας παιδιον και εξηλθεν πορευθηναι την οδον αυτου και εφιλησεν τον πατερα αυτου και την μητερα και ειπεν αυτω Τωβιθ πορευου υγιαινων
18. και εκλαυσεν η μητηρ αυτου και ειπεν προς Τωβιθ τι οτι απεστειλας το παιδιον μου ουχι αυτος ραβδος της χειρος ημων εστιν και αυτος εισπορευεται και εκπορευεται ενωπιον ημων
19. αργυριον τω αργυριω μη φθασαι αλλα περιψημα του παιδιου ημων γενοιτο
20. ως δεδοται ζην ημιν παρα του κυριου τουτο ικανον ημιν
21. και ειπεν αυτη μη λογον εχε υγιαινων πορευσεται το παιδιον ημων και υγιαινων ελευσεται προς ημας και οι οφθαλμοι σου οψονται εν τη ημερα η αν ελθη προς σε υγιαινων
22. μη λογον εχε μη φοβου περι αυτων αδελφη αγγελος γαρ αγαθος συνελευσεται αυτω και ευοδωθησεται η οδος αυτου και υποστρεψει υγιαινων
23. και εσιγησεν κλαιουσα
| 
