1. Εγενετο δε εν σαββατω δευτεροπρωτω διαπορευεσθαι αυτον δια των σποριμων και ετιλλον οι μαθηται αυτου τους σταχυας και ησθιον ψωχοντες ταις χερσι
2. τινες δε των Φαρισαιων ειπον αυτοις τι ποιειτε ο ουκ εξεστι ποιειν εν τοις σαββασι
3. και αποκριθεις προς αυτους ειπεν ο Ιησους ουδε τουτο ανεγνωτε ο εποιησε Δαυιδ οποτε επεινασεν αυτος και οι μετ αυτου οντες
4. ως εισηλθεν εις τον οικον του Θεου και τους αρτους της προθεσεως ελαβε και εφαγε, και εδωκε και τοις μετ αυτου, ους ουκ εξεστι φαγειν ει μη μονους τους ιερεις
5. και ελεγεν αυτοις οτι κυριος εστιν ο υιος του ανθρωπου και του σαββατου
6. Εγενετο δε και εν ετερω σαββατω εισελθειν αυτον εις την συναγωγην και διδασκειν και ην εκει ανθρωπος, και η χειρ αυτου η δεξια ην ξηρα
7. παρετηρουν δε οι γραμματεις και οι Φαρισαιοι ει εν τω σαββατω θεραπευσει, ινα ευρωσι κατηγοριαν αυτου
8. αυτος δε ηδει τους διαλογισμους αυτων και ειπε τω ανθρωπω τω ξηραν εχοντι την χειρα εγειρε και στηθι εις το μεσον ο δε αναστας εστη
9. ειπεν ουν ο Ιησους προς αυτους επερωτησω υμας τι εξεστι τοις σαββασιν, αγαθοποιησαι η κακοποιησαι, ψυχην σωσαι η αποκτειναι
10. και περιβλεψαμενος παντας αυτους ειπεν αυτω εκτεινον την χειρα σου ο δε εποιησε και αποκατεσταθη η χειρ αυτου ως η αλλη
11. αυτοι δε επλησθησαν ανοιας, και διελαλουν προς αλληλους τι αν ποιησειαν τω Ιησου
12. Εγενετο δε εν ταις ημεραις ταυταις εξηλθεν εις το ορος προσευξασθαι και ην διανυκτερευων εν τη προσευχη του Θεου
13. και οτε εγενετο ημερα, προσεφωνησε τους μαθητας αυτου, και εκλεξαμενος απ αυτων δωδεκα, ους και αποστολους ωvνομασε,
14. Σιμωνα, ον και ωvνομασε Πετρον, και Ανδρεαν τον αδελφον αυτου, Ιακωβον και Ιωαννην, Φιλιππον και Βαρθολομαιον,
15. Ματθαιον και Θωμαν, Ιακωβον τον του Αλφαιου και Σιμωνα τον καλουμενον Ζηλωτην,
16. Ιουδαν Ιακωβου και Ιουδαν Ισκαριωτην, ος και εγενετο προδοτης,
17. και καταβας μετ αυτων εστη επι τοπου πεδινου, και οχλος μαθητων αυτου, και πληθος πολυ του λαου απο πασης της Ιουδαιας και Ιερουσαλημ και της παραλιου Τυρου και Σιδωνος, οι ηλθον ακουσαι αυτου και ιαθηναι απο των νοσων αυτων,
18. και οι οχλουμενοι απο πνευματων ακαθαρτων και εθεραπευοντο
19. και πας ο οχλος εζητει απτεσθαι αυτου, οτι δυναμις παρ αυτου εξηρχετο και ιατο παντας
20. Και αυτος επαρας τους οφθαλμους αυτου εις τους μαθητας αυτου ελεγε μακαριοι οι πτωχοι, οτι υμετερα εστιν η βασιλεια του Θεου
21. μακαριοι οι πεινωντες νυν, οτι χορτασθησεσθε μακαριοι οι κλαιοντες νυν, οτι γελασετε
22. μακαριοι εστε οταν μισησωσιν υμας οι ανθρωποι, και οταν αφορισωσιν υμας και ονειδισωσι και εκβαλωσι το ονομα υμων ως πονηρον ενεκα του υιου του ανθρωπου
23. χαρητε εν εκεινη τη ημερα και σκιρτησατε ιδου γαρ ο μισθος υμων πολυς εν τω ουρανω κατα τα αυτα γαρ εποιουν τοις προφηταις οι πατερες αυτων
24. πλην ουαι υμιν τοις πλουσιοις, οτι απεχετε την παρακλησιν υμων
25. ουαι υμιν οι εμπεπλησμενοι, οτι πεινασετε ουαι υμιν οι γελωντες νυν, οτι πενθησετε και κλαυσετε
26. ουαι οταν καλως υμας ειπωσι παντες οι ανθρωποι κατα τα αυτα γαρ εποιουν τοις ψευδοπροφηταις οι πατερες αυτων
27. Αλλ υμιν λεγω τοις ακουουσιν αγαπατε τους εχθρους υμων, καλως ποιειτε τοις μισουσιν υμας,
28. ευλογειτε τους καταρωμενους υμιν, προσευχεσθε υπερ των επηρεαζοντων υμας
29. τω τυπτοντι σε επι την σιαγονα παρεχε και την αλλην, και απο του αιροντος σου το ιματιον και τον χιτωνα μη κωλυσης
30. παντι δε τω αιτουντι σε διδου, και απο του αιροντος τα σα μη απαιτει
31. και καθως θελετε ινα ποιωσιν υμιν οι ανθρωποι, και υμεις ποιειτε αυτοις ομοιως
32. και ει αγαπατε τους αγαπωντας υμας, ποια υμιν χαρις εστι και γαρ οι αμαρτωλοι τους αγαπωντας αυτους αγαπωσι
33. και εαν αγαθοποιητε τους αγαθοποιουντας υμας, ποια υμιν χαρις εστι και γαρ οι αμαρτωλοι το αυτο ποιουσι
34. και εαν δανειζητε παρ ων ελπιζετε απολαβειν, ποια υμιν χαρις εστι και γαρ αμαρτωλοι αμαρτωλοις δανειζουσιν ινα απολαβωσι τα ισα
35. πλην αγαπατε τους εχθρους υμων και αγαθοποιειτε και δανειζετε μηδεν απελπιζοντες, και εσται ο μισθος υμων πολυς, και εσεσθε υιοι υψιστου, οτι αυτος χρηστος εστιν επι τους αχαριστους και πονηρους
36. Γινεσθε ουν οικτιρμονες, καθως και ο πατηρ υμων οικτιρμων εστι
37. Και μη κρινετε, και ου μη κριθητε μη καταδικαζετε, και ου μη καταδικασθητε απολυετε, και απολυθησεσθε
38. διδοτε, και δοθησεται υμιν μετρον καλον, πεπιεσμενον και σεσαλευμενον και υπερεκχυνομενον δωσουσιν εις τον κολπον υμων τω γαρ αυτω μετρω ω μετρειτε, αντιμετρηθησεται υμιν
39. Ειπε δε παραβολην αυτοις μητι δυναται τυφλος τυφλον οδηγειν ουχι αμφοτεροι εις βοθυνον πεσουνται
40. ουκ εστι μαθητης υπερ τον διδασκαλον αυτου κατηρτισμενος δε πας εσται ως ο διδασκαλος αυτου
41. Τι δε βλεπεις το καρφος το εν τω οφθαλμω του αδελφου σου, την δε δοκον την εν τω ιδιω οφθαλμω ου κατανοεις
42. η πως δυνασαι λεγειν τω αδελφω σου, αδελφε, αφες εκβαλω το καρφος το εν τω οφθαλμω σου, αυτος την εν τω οφθαλμω σου δοκον ου βλεπων υποκριτα, εκβαλε πρωτον την δοκον εκ του οφθαλμου σου, και τοτε διαβλεψεις εκβαλειν το καρφος το εν τω οφθαλμω του αδελφου σου
43. ου γαρ εστι δενδρον καλον ποιουν καρπον σαπρον, ουδε δενδρον σαπρον ποιουν καρπον καλον
44. εκαστον γαρ δενδρον εκ του ιδιου καρπου γινωσκεται ου γαρ εξ ακανθων συλλεγουσι συκα, ουδε εκ βατου τρυγωσι σταφυλην
45. ο αγαθος ανθρωπος εκ του αγαθου θησαυρου της καρδιας αυτου προφερει το αγαθον, και ο πονηρος ανθρωπος εκ του πονηρου θησαυρου της καρδιας αυτου προφερει το πονηρον εκ γαρ του περισσευματος της καρδιας λαλει το στομα αυτου
46. Τι δε με καλειτε, Κυριε Κυριε, και ου ποιειτε α λεγω
47. πας ο ερχομενος προς με και ακουων μου των λογων και ποιων αυτους, υποδειξω υμιν τινι εστιν ομοιος
48. ομοιος εστιν ανθρωπω οικοδομουντι οικιαν, ος και εσκαψε και εβαθυνε και εθηκε θεμελιον επι την πετραν πλημμυρας δε γενομενης προσερρηξεν ο ποταμος τη οικια εκεινη, και ουκ ισχυσε σαλευσαι αυτην τεθεμελιωτο γαρ επι την πετραν
49. ο δε ακουσας και μη ποιησας ομοιος εστιν ανθρωπω οικοδομησαντι οικιαν επι την γην χωρις θεμελιου η προσερρηξεν ο ποταμος, και ευθυς επεσε, και εγενετο το ρηγμα της οικιας εκεινης μεγα
| 
