1. Επει δε επληρωσε παντα τα ρηματα αυτου εις τας ακοας του λαου, εισηλθεν εις Καπερναουμ
2. Εκατονταρχου δε τινος δουλος κακως εχων ημελλε τελευταν, ος ην αυτω εντιμος
3. ακουσας δε περι του Ιησου απεστειλε προς αυτον πρεσβυτερους των Ιουδαιων ερωτων αυτον οπως ελθων διασωση τον δουλον αυτου
4. οι δε παραγενομενοι προς τον Ιησουν παρεκαλουν αυτον σπουδαιως, λεγοντες οτι αξιος εστιν ω παρεξει τουτο
5. αγαπα γαρ το εθνος ημων, και την συναγωγην αυτος ωvκοδομησεν ημιν
6. ο δε Ιησους επορευετο συν αυτοις ηδη δε αυτου ου μακραν απεχοντος απο της οικιας επεμψεν προς αυτον ο εκατονταρχος φιλους λεγων αυτω Κυριε, μη σκυλλου ου γαρ ειμι ικανος ινα υπο την στεγην μου εισελθης
7. διο ουδε εμαυτον ηξιωσα προς σε ελθειν αλλ ειπε λογω, και ιαθησεται ο παις μου
8. και γαρ εγω ανθρωπος ειμι υπο εξουσιαν τασσομενος, εχων υπ εμαυτον στρατιωτας, και λεγω τουτω, πορευθητι, και πορευεται, και αλλω, ερχου, και ερχεται, και τω δουλω μου, ποιησον τουτο, και ποιει
9. ακουσας δε ταυτα ο Ιησους εθαυμασεν αυτον, και στραφεις τω ακολουθουντι αυτω οχλω ειπε λεγω υμιν, ουδε εν τω Ισραηλ τοσαυτην πιστιν ευρον
10. και υποστρεψαντες οι πεμφθεντες εις τον οικον ευρον τον ασθενουντα δουλον υγιαινοντα
11. Και εγενετο εν τω εξης επορευετο εις πολιν καλουμενην Ηαιν και συνεπορευοντο αυτω οι μαθηται αυτου ικανοι και οχλος πολυς
12. ως δε ηγγισεν τη πυλη της πολεως, και ιδου εξεκομιζετο τεθνηκως υιος μονογενης τη μητρι αυτου, και αυτη ην χηρα, και οχλος της πολεως ικανος ην συν αυτη
13. και ιδων αυτην ο Κυριος εσπλαγχνισθη επ αυτη και ειπεν αυτη μη κλαιε
14. και προσελθων ηψατο της σορου, οι δε βασταζοντες εστησαν, και ειπε νεανισκε, σοι λεγω, εγερθητι
15. και ανεκαθισεν ο νεκρος και ηρξατο λαλειν, και εδωκεν αυτον τη μητρι αυτου
16. ελαβε δε φοβος παντας και εδοξαζον τον Θεον, λεγοντες οτι προφητης μεγας εγηγερται εν ημιν, και οτι επεσκεψατο ο Θεος τον λαον αυτου
17. και εξηλθεν ο λογος ουτος εν ολη τη Ιουδαια περι αυτου και εν παση τη περιχωρω
18. Και απηγγειλαν Ιωαννη οι μαθηται αυτου περι παντων τουτων
19. και προσκαλεσαμενος δυο τινας των μαθητων αυτου ο Ιωαννης επεμψε προς τον Ιησουν λεγων συ ει ο ερχομενος η ετερον προσδοκωμεν
20. παραγενομενοι δε προς αυτον οι ανδρες ειπον Ιωαννης ο βαπτιστης απεσταλκεν ημας προς σε λεγων συ ει ο ερχομενος η ετερον προσδοκωμεν
21. εν αυτη δε τη ωρα εθεραπευσε πολλους απο νοσων και μαστιγων και πνευματων πονηρων και τυφλοις πολλοις εχαρισατο το βλεπειν
22. και αποκριθεις ο Ιησους ειπεν αυτοις πορευθεντες απαγγειλατε Ιωαννη α ειδετε και ηκουσατε τυφλοι αναβλεπουσι και χωλοι περιπατουσι, λεπροι καθαριζονται, κωφοι ακουουσι, νεκροι εγειρονται, πτωχοι ευαγγελιζονται
23. και μακαριος εστιν ος εαν μη σκανδαλισθη εν εμοι
24. απελθοντων δε των μαθητων Ιωαννου ηρξατο λεγειν προς τους οχλους περι Ιωαννου τι εξεληλυθατε εις την ερημον θεασασθαι καλαμον υπο ανεμου σαλευομενον
25. αλλα τι εξεληλυθατε ιδειν ανθρωπον εν μαλακοις ιματιοις ημφιεσμενον ιδου οι εν ιματισμω ενδοξω και τρυφη υπαρχοντες εν τοις βασιλειοις εισιν
26. αλλα τι εξεληλυθατε ιδειν προφητην ναι λεγω υμιν, και περισσοτερον προφητου
27. ουτος εστι περι ου γεγραπται, ιδου εγω αποστελλω τον αγγελον μου προ προσωπου σου, ος κατασκευασει την οδον σου εμπροσθεν σου
28. λεγω γαρ υμιν, μειζων εν γεννητοις γυναικων προφητης Ιωαννου του βαπτιστου ουδεις εστιν ο δε μικροτερος εν τη βασιλεια του Θεου μειζων αυτου εστι
29. και πας ο λαος ακουσας και οι τελωναι εδικαιωσαν τον Θεον, βαπτισθεντες το βαπτισμα Ιωαννου
30. οι δε Φαρισαιοι και οι νομικοι την βουλην του Θεου ηθετησαν εις εαυτους, μη βαπτισθεντες υπ αυτου
31. Τινι ουν ομοιωσω τους ανθρωπους της γενεας ταυτης, και τινι εισιν ομοιοι
32. ομοιοι εισι παιδιοις τοις εν αγορα καθημενοις και προσφωνουσιν αλληλοις και λεγουσιν ηυλησαμεν υμιν, και ουκ ωvρχησασθε, εθρηνησαμεν υμιν, και ουκ εκλαυσατε
33. εληλυθε γαρ Ιωαννης ο βαπτιστης μητε αρτον εσθιων μητε οινον πινων, και λεγετε δαιμονιον εχει
34. εληλυθεν ο υιος του ανθρωπου εσθιων και πινων, και λεγετε ιδου ανθρωπος φαγος και οινοποτης, φιλος τελωνων και αμαρτωλων
35. και εδικαιωθη η σοφια απο των τεκνων αυτης παντων
36. Νρωτα δε τις αυτον των Φαρισαιων ινα φαγη μετ αυτου και εισελθων εις την οικιαν του Φαρισαιου ανεκλιθη
37. και ιδου γυνη εν τη πολει ητις ην αμαρτωλος, και επιγνουσα οτι ανακειται εν τη οικια του Φαρισαιου, κομισασα αλαβαστρον μυρου
38. και στασα οπισω παρα τους ποδας αυτου κλαιουσα, ηρξατο βρεχειν τους ποδας αυτου τοις δακρυσι και ταις θριξι της κεφαλης αυτης εξεμασσε, και κατεφιλει τους ποδας αυτου και ηλειφε τω μυρω
39. ιδων δε ο Φαρισαιος ο καλεσας αυτον ειπεν εν εαυτω λεγων ουτος ει ην προφητης, εγινωσκεν αν τις και ποταπη η γυνη ητις απτεται αυτου, οτι αμαρτωλος εστι
40. και αποκριθεις ο Ιησους ειπε προς αυτον Σιμων, εχω σοι τι ειπειν, ο δε φησι διδασκαλε, ειπε
41. δυο χρεωφειλεται ησαν δανειστη τινι ο εις ωφειλε δηναρια πεντακοσια, ο δε ετερος πεντηκοντα
42. μη εχοντων δε αυτων αποδουναι, αμφοτεροις εχαρισατο τις ουν αυτων, ειπε, πλειον αυτον αγαπησει
43. αποκριθεις δε ο Σιμων ειπεν υπολαμβανω οτι ω το πλειον εχαρισατο ο δε ειπεν αυτω ορθως εκρινας
44. και στραφεις προς την γυναικα τω Σιμωνι εφη βλεπεις ταυτην την γυναικα εισηλθον σου εις την οικιαν, υδωρ επι τους ποδας μου ουκ εδωκας αυτη δε τοις δακρυσιν εβρεξεν μου τους ποδας και ταις θριξι της κεφαλης αυτης εξεμαξε
45. φιλημα μοι ουκ εδωκας αυτη δε αφ ης εισηλθεν ου διελιπε καταφιλουσα μου τους ποδας
46. ελαιω την κεφαλην μου ουκ ηλειψας αυτη δε μυρω ηλειψε μου τους ποδας
47. ου χαριν λεγω σοι, αφεωνται αι αμαρτιαι αυτης αι πολλαι, οτι ηγαπησε πολυ ω δε ολιγον αφιεται, ολιγον αγαπα
48. ειπε δε αυτη αφεωνται σου αι αμαρτιαι
49. και ηρξαντο οι συνανακειμενοι λεγειν εν εαυτοις τις ουτος εστιν ος και αμαρτιας αφιησιν
50. ειπε δε προς την γυναικα η πιστις σου σεσωκε σε πορευου εις ειρηνην
| 
