1. Και εγενετο εν τω καθεξης και αυτος διωδευε κατα πολιν και κωμην κηρυσσων και ευαγγελιζομενος την βασιλειαν του Θεου, και οι δωδεκα συν αυτω,
2. και γυναικες τινες αι ησαν τεθεραπευμεναι απο νοσων και μαστιγων και πνευματων πονηρων και ασθενειων, Μαρια η καλουμενη Μαγδαληνη, αφ ης δαιμονια επτα εξεληλυθει,
3. και Ιωαννα γυνη Χουζα επιτροπου Νρωδου, και Σουσαννα και ετεραι πολλαι, αιτινες διηκονουν αυτω απο των υπαρχοντων αυταις
4. Συνιοντος δε οχλου πολλου και των κατα πολιν επιπορευομενων προς αυτον ειπε δια παραβολης
5. εξηλθεν ο σπειρων του σπειραι τον σπορον αυτου και εν τω σπειρειν αυτον ο μεν επεσε παρα την οδον, και κατεπατηθη, και τα πετεινα του ουρανου κατεφαγεν αυτο
6. και ετερον επεσεν επι την πετραν, και φυεν εξηρανθη δια το μη εχειν ικμαδα
7. και ετερον επεσεν εν μεσω των ακανθων, και συμφυεισαι αι ακανθαι απεπνιξαν αυτο
8. και ετερον επεσεν εις την γην την αγαθην, και φυεν εποιησε καρπον εκατονταπλασιονα ταυτα λεγων εφωνει ο εχων ωτα ακουειν ακουετω
9. Επηρωτων δε αυτον οι μαθηται αυτου λεγοντες τις ειη η παραβολη αυτη
10. ο δε ειπεν υμιν δεδοται γνωναι τα μυστηρια της βασιλειας του Θεου, τοις δε λοιποις εν παραβολαις, ινα βλεποντες μη βλεπωσι και ακουοντες μη συνιωσιν
11. εστι δε αυτη η παραβολη ο σπορος εστιν ο λογος του Θεου
12. οι δε παρα την οδον εισιν οι ακουσαντες, ειτα ερχεται ο διαβολος και αιρει τον λογον απο της καρδιας αυτων, ινα μη πιστευσαντες σωθωσιν
13. οι δε επι της πετρας οι οταν ακουσωσι, μετα χαρας δεχονται τον λογον, και ουτοι ριζαν ουκ εχουσιν, οι προς καιρον πιστευουσι και εν καιρω πειρασμου αφιστανται
14. το δε εις τας ακανθας πεσον, ουτοι εισιν οι ακουσαντες, και υπο μεριμνων και πλουτου και ηδονων του βιου πορευομενοι συμπνιγονται και ου τελεσφορουσι
15. το δε εν τη καλη γη, ουτοι εισιν οιτινες εν καρδια καλη και αγαθη ακουσαντες τον λογον κατεχουσι και καρποφορουσιν εν υπομονη
16. Ουδεις δε λυχνον αψας καλυπτει αυτον σκευει η υποκατω κλινης τιθησιν, αλλ επι λυχνιας επιτιθησιν, ινα οι εισπορευομενοι βλεπωσι το φως
17. ου γαρ εστι κρυπτον ο ου φανερον γενησεται, ουδε αποκρυφον ο ου γνωσθησεται και εις φανερον ελθη
18. βλεπετε ουν πως ακουετε ος γαρ εαν εχη, δοθησεται αυτω, και ος εαν μη εχη, και ο δοκει εχειν αρθησεται απ αυτου
19. Παρεγενοντο δε προς αυτον η μητηρ και οι αδελφοι αυτου, και ουκ ηδυναντο συντυχειν αυτω δια τον οχλον
20. και απηγγελη αυτω λεγοντων η μητηρ σου και οι αδελφοι σου εστηκασιν εξω ιδειν σε θελοντες
21. ο δε αποκριθεις ειπε προς αυτους μητηρ μου και αδελφοι μου ουτοι εισιν οι τον λογον του Θεου ακουοντες και ποιουντες αυτον
22. Και εγενετο εν μια των ημερων και αυτος ενεβη εις πλοιον και οι μαθηται αυτου, και ειπε προς αυτους διελθωμεν εις το περαν της λιμνης και ανηχθησαν
23. πλεοντων δε αυτων αφυπνωσε και κατεβη λαιλαψ ανεμου εις την λιμνην, και συνεπληρουντο και εκινδυνευον
24. προσελθοντες δε διηγειραν αυτον λεγοντες επιστατα επιστατα, απολλυμεθα ο δε εγερθεις επετιμησε τω ανεμω και τω κλυδωνι του υδατος, και επαυσαντο, και εγενετο γαληνη
25. ειπε δε αυτοις που εστιν η πιστις υμων φοβηθεντες δε εθαυμασαν λεγοντες προς αλληλους τις αρα ουτος εστιν, οτι και τοις ανεμοις επιτασσει και τω υδατι, και υπακουουσιν αυτω
26. Και κατεπλευσε εις την χωραν των Γαδαρηνων, ητις εστιν αντιπερα της Γαλιλαιας
27. εξελθοντι δε αυτω επι την γην υπηντησεν αυτω ανηρ τις εκ της πολεως, ος ειχε δαιμονια εκ χρονων ικανων και ιματιον ουκ ενεδιδυσκετο και εν οικια ουκ εμενεν, αλλ εν τοις μνημασιν
28. ιδων δε τον Ιησουν και ανακραξας προσεπεσεν αυτω και φωνη μεγαλη ειπε τι εμοι και σοι, Ιησου υιε του Θεου του υψιστου δεομαι σου, μη με βασανισης
29. παρηγγειλε γαρ τω πνευματι τω ακαθαρτω εξελθειν απο του ανθρωπου πολλοις γαρ χρονοις συνηρπακει αυτον, και εδεσμειτο αλυσεσι και πεδαις φυλασσομενος, και διαρρησσων τα δεσμα ηλαυνετο υπο του δαιμονος εις τας ερημους
30. επηρωτησε δε αυτον ο Ιησους λεγων τι σοι εστιν ονομα ο δε ειπε λεγεων οτι δαιμονια πολλα εισηλθεν εις αυτον
31. και παρεκαλει αυτον ινα μη επιταξη αυτοις εις την αβυσσον απελθειν
32. ην δε εκει αγελη χοιρων ικανων βοσκομενων εν τω ορει και παρεκαλουν αυτον ινα επιτρεψη αυτοις εις εκεινους εισελθειν και επετρεψεν αυτοις
33. εξελθοντα δε τα δαιμονια απο του ανθρωπου εισηλθον εις τους χοιρους, και ωρμησεν η αγελη κατα του κρημνου εις την λιμνην και απεπνιγη
34. ιδοντες δε οι βοσκοντες το γεγενημενον εφυγον, και απηγγειλαν εις την πολιν και εις τους αγρους
35. εξηλθον δε ιδειν το γεγονος, και ηλθον προς τον Ιησουν και ευρον καθημενον τον ανθρωπον, αφ ου τα δαιμονια εξεληλυθει, ιματισμενον και σωφρονουντα παρα τους ποδας του Ιησου, και εφοβηθησαν
36. απηγγειλαν δε αυτοις οι ιδοντες πως εσωθη ο δαιμονισθεις
37. και ηρωτησαν αυτον απαν το πληθος της περιχωρου των Γαδαρηνων απελθειν απ αυτων, οτι φοβω μεγαλω συνειχοντο αυτος δε εμβας εις το πλοιον υπεστρεψεν
38. εδεετο δε αυτου ο ανηρ, αφ ου εξεληλυθει τα δαιμονια, ειναι συν αυτω απελυσε δε αυτον ο Ιησους λεγων
39. υποστρεφε εις τον οικον σου και διηγου οσα εποιησε σοι ο Θεος και απηλθε καθ ολην την πολιν κηρυσσων οσα εποιησεν αυτω ο Ιησους
40. Εγενετο δε εν τω υποστρεψαι τον Ιησουν απεδεξατο αυτον ο οχλος ησαν γαρ παντες προσδοκωντες αυτον
41. και ιδου ηλθεν ανηρ ω ονομα Ιαειρος, και αυτος αρχων της συναγωγης υπηρχε και πεσων παρα τους ποδας του Ιησου παρεκαλει αυτον εισελθειν εις τον οικον αυτου,
42. οτι θυγατηρ μονογενης ην αυτω ως ετων δωδεκα, και αυτη απεθνησκεν Εν δε τω υπαγειν αυτον οι οχλοι συνεπνιγον αυτον
43. και γυνη ουσα εν ρυσει αιματος απο ετων δωδεκα, ητις ιατροις προσαναλωσασα ολον τον βιον ουκ ισχυσεν υπ ουδενος θεραπευθηναι,
44. προσελθουσα οπισθεν ηψατο του κρασπεδου του ιματιου αυτου, και παραχρημα εστη η ρυσις του αιματος αυτης
45. και ειπεν ο Ιησους τις ο αψαμενος μου αρνουμενων δε παντων ειπεν ο Πετρος και οι συν αυτω επιστατα, οι οχλοι συνεχουσι σε και αποθλιβουσι, και λεγεις τις ο αψαμενος μου
46. ο δε Ιησους ειπεν ηψατο μου τις εγω γαρ εγνων δυναμιν εξελθουσαν απ εμου
47. ιδουσα δε η γυνη οτι ουκ ελαθε, τρεμουσα ηλθε και προσπεσουσα αυτω δι ην αιτιαν ηψατο αυτου απηγγειλεν αυτω, ενωπιον παντος του λαου, και ως ιαθη παραχρημα
48. ο δε ειπεν αυτη θαρσει, θυγατερ, η πιστις σου σεσωκε σε πορευου εις ειρηνην
49. :Ετι αυτου λαλουντος ερχεται τις παρα του αρχισυναγωγου λεγων αυτω οτι τεθνηκεν η θυγατηρ σου μη σκυλλε τον διδασκαλον
50. ο δε Ιησους ακουσας απεκριθη αυτω λεγων μη φοβου μονον πιστευε, και σωθησεται
51. ελθων δε εις την οικιαν ουκ αφηκεν εισελθειν ουδενα ει μη Πετρον και Ιωαννην και Ιακωβον και τον πατερα της παιδος και την μητερα
52. εκλαιον δε παντες και εκοπτοντο αυτην ο δε ειπε μη κλαιετε ουκ απεθανεν, αλλα καθευδει
53. και κατεγελων αυτου, ειδοτες οτι απεθανεν
54. αυτος δε εκβαλων εξω παντας και κρατησας της χειρος αυτης εφωνησεν λεγων η παις, εγειρου
55. και επεστρεψε το πνευμα αυτης, και ανεστη παραχρημα, και διεταξεν αυτη δοθηναι φαγειν
56. και εξεστησαν οι γονεις αυτης ο δε παρηγγειλεν αυτοις μηδενι ειπειν το γεγονος
| 
