1. και ανεβη Dαυιδ εκειθεν και εκαθισεν εν τοις στενοις Eγγαδδι
2. και εγενηθη ως ανεστρεψεν Sαουλ απο οπισθεν των αλλοφυλων και απηγγελη αυτω λεγοντων οτι Dαυιδ εν τη ερημω Eγγαδδι
3. και ελαβεν μεθV εαυτου τρεις χιλιαδας ανδρων εκλεκτους εκ παντος Iσραηλ και επορευθη ζητειν τον Dαυιδ και τους ανδρας αυτου επι προσωπον Sαδαιεμ
4. και ηλθεν εις τας αγελας των ποιμνιων τας επι της οδου και ην εκει σπηλαιον και Sαουλ εισηλθεν παρασκευασασθαι και Dαυιδ και οι ανδρες αυτου εσωτερον του σπηλαιου εκαθηντο
5. και ειπον οι ανδρες Dαυιδ προς αυτον ιδου η ημερα αυτη ην ειπεν κυριος προς σε παραδουναι τον εχθρον σου εις τας χειρας σου και ποιησεις αυτω ως αγαθον εν οφθαλμοις σου και ανεστη Dαυιδ και αφειλεν το πτερυγιον της διπλοιδος της Sαουλ λαθραιως
6. και εγενηθη μετα ταυτα και επαταξεν καρδια Dαυιδ αυτον οτι αφειλεν το πτερυγιον της διπλοιδος αυτου
7. και ειπεν Dαυιδ προς τους ανδρας αυτου μηδαμως μοι παρα κυριου ει ποιησω το ρημα τουτο τω κυριω μου τω χριστω κυριου επενεγκαι χειρα μου επV αυτον οτι χριστος κυριου εστιν ουτος
8. και επεισεν Dαυιδ τους ανδρας αυτου εν λογοις και ουκ εδωκεν αυτοις ανασταντας θανατωσαι τον Sαουλ και ανεστη Sαουλ και κατεβη εις την οδον
9. και ανεστη Dαυιδ οπισω αυτου εκ του σπηλαιου και εβοησεν Dαυιδ οπισω Sαουλ λεγων κυριε βασιλευ και επεβλεψεν Sαουλ εις τα οπισω αυτου και εκυψεν Dαυιδ επι προσωπον αυτου επι την γην και προσεκυνησεν αυτω
10. και ειπεν Dαυιδ προς Sαουλ ινα τι ακουεις των λογων του λαου λεγοντων ιδου Dαυιδ ζητει την ψυχην σου
11. ιδου εν τη ημερα ταυτη εορακασιν οι οφθαλμοι σου ως παρεδωκεν σε κυριος σημερον εις χειρα μου εν τω σπηλαιω και ουκ ηβουληθην αποκτειναι σε και εφεισαμην σου και ειπα ουκ εποισω χειρα μου επι κυριον μου οτι χριστος κυριου ουτος εστιν
12. και ιδου το πτερυγιον της διπλοιδος σου εν τη χειρι μου εγω αφηρηκα το πτερυγιον και ουκ απεκταγκα σε και γνωθι και ιδε σημερον οτι ουκ εστιν κακια εν τη χειρι μου ουδε ασεβεια και αθετησις και ουχ ημαρτηκα εις σε και συ δεσμευεις την ψυχην μου λαβειν αυτην
13. δικασαι κυριος ανα μεσον εμου και σου και εκδικησαι με κυριος εκ σου και η χειρ μου ουκ εσται επι σοι
14. καθως λεγεται η παραβολη η αρχαια εξ ανομων εξελευσεται πλημμελεια και η χειρ μου ουκ εσται επι σε
15. και νυν οπισω τινος συ εκπορευη βασιλευ Iσραηλ οπισω τινος καταδιωκεις συ οπισω κυνος τεθνηκοτος και οπισω ψυλλου ενος
16. γενοιτο κυριος εις κριτην και δικαστην ανα μεσον εμου και ανα μεσον σου ιδοι κυριος και κριναι την κρισιν μου και δικασαι μοι εκ χειρος σου
17. και εγενετο ως συνετελεσεν Dαυιδ τα ρηματα ταυτα λαλων προς Sαουλ και ειπεν Sαουλ η φωνη σου αυτη τεκνον Dαυιδ και ηρεν την φωνην αυτου Sαουλ και εκλαυσεν
18. και ειπεν Sαουλ προς Dαυιδ δικαιος συ υπερ εμε οτι συ ανταπεδωκας μοι αγαθα εγω δε ανταπεδωκα σοι κακα
19. και συ απηγγειλας μοι σημερον α εποιησας μοι αγαθα ως απεκλεισεν με κυριος σημερον εις χειρας σου και ουκ απεκτεινας με
20. και οτι ει ευροιτο τις τον εχθρον αυτου εν θλιψει και εκπεμψαι αυτον εν οδω αγαθη και κυριος ανταποτεισει αυτω αγαθα καθως πεποιηκας σημερον
21. και νυν ιδου εγω γινωσκω οτι βασιλευων βασιλευσεις και στησεται εν χερσιν σου βασιλεια Iσραηλ
22. και νυν ομοσον μοι εν κυριω οτι ουκ εξολεθρευσεις το σπερμα μου οπισω μου και ουκ αφανιεις το ονομα μου εκ του οικου του πατρος μου
23. και ωμοσεν Dαυιδ τω Sαουλ και απηλθεν Sαουλ εις τον τοπον αυτου και Dαυιδ και οι ανδρες αυτου ανεβησαν εις την Mεσσαρα στενην
| 
