1. και απεθανεν Sαμουηλ και συναθροιζονται πας Iσραηλ και κοπτονται αυτον και θαπτουσιν αυτον εν οικω αυτου εν Aρμαθαιμ και ανεστη Dαυιδ και κατεβη εις την ερημον Mααν
2. και ην ανθρωπος εν τη Mααν και τα ποιμνια αυτου εν τω Kαρμηλω και ο ανθρωπος μεγας σφοδρα και τουτω ποιμνια τρισχιλια και αιγες χιλιαι και εγενηθη εν τω κειρειν το ποιμνιον αυτου εν τω Kαρμηλω
3. και ονομα τω ανθρωπω Nαβαλ και ονομα τη γυναικι αυτου Aβιγαια και η γυνη αυτου αγαθη συνεσει και καλη τω ειδει σφοδρα και ο ανθρωπος σκληρος και πονηρος εν επιτηδευμασιν και ο ανθρωπος κυνικος
4. και ηκουσεν Dαυιδ εν τη ερημω οτι κειρει Nαβαλ ο Kαρμηλιος το ποιμνιον αυτου
5. και Dαυιδ απεστειλεν δεκα παιδαρια και ειπεν τοις παιδαριοις αναβητε εις Kαρμηλον και απελθατε προς Nαβαλ και ερωτησατε αυτον επι τω ονοματι μου εις ειρηνην
6. και ερειτε ταδε εις ωρας και συ υγιαινων και ο οικος σου και παντα τα σα υγιαινοντα
7. και νυν ιδου ακηκοα οτι κειρουσιν σοι νυν οι ποιμενες σου οι ησαν μεθV ημων εν τη ερημω και ουκ απεκωλυσαμεν αυτους και ουκ ενετειλαμεθα αυτοις ουθεν πασας τας ημερας οντων αυτων εν Kαρμηλω
8. ερωτησον τα παιδαρια σου και απαγγελουσιν σοι και ευρετωσαν τα παιδαρια χαριν εν οφθαλμοις σου οτι εφV ημεραν αγαθην ηκομεν δος δη ο εαν ευρη η χειρ σου τω υιω σου τω Dαυιδ
9. και ερχονται τα παιδαρια και λαλουσιν τους λογους τουτους προς Nαβαλ κατα παντα τα ρηματα ταυτα εν τω ονοματι Dαυιδ και ανεπηδησεν
10. και απεκριθη Nαβαλ τοις παισιν Dαυιδ και ειπεν τις ο Dαυιδ και τις ο υιος Iεσσαι σημερον πεπληθυμμενοι εισιν οι δουλοι αναχωρουντες εκαστος εκ προσωπου του κυριου αυτου
11. και λημψομαι τους αρτους μου και τον οινον μου και τα θυματα μου α τεθυκα τοις κειρουσιν μου τα προβατα και δωσω αυτα ανδρασιν οις ουκ οιδα ποθεν εισιν
12. και απεστραφησαν τα παιδαρια Dαυιδ εις οδον αυτων και ανεστρεψαν και ηλθον και ανηγγειλαν τω Dαυιδ κατα τα ρηματα ταυτα
13. και ειπεν Dαυιδ τοις ανδρασιν αυτου ζωσασθε εκαστος την ρομφαιαν αυτου και ανεβησαν οπισω Dαυιδ ως τετρακοσιοι ανδρες και οι διακοσιοι εκαθισαν μετα των σκευων
14. και τη Aβιγαια γυναικι Nαβαλ απηγγειλεν εν των παιδαριων λεγων ιδου Dαυιδ απεστειλεν αγγελους εκ της ερημου ευλογησαι τον κυριον ημων και εξεκλινεν απV αυτων
15. και οι ανδρες αγαθοι ημιν σφοδρα ουκ απεκωλυσαν ημας ουδε ενετειλαντο ημιν πασας τας ημερας ας ημεν παρV αυτοις και εν τω ειναι ημας εν αγρω
16. ως τειχος ησαν περι ημας και την νυκτα και την ημεραν πασας τας ημερας ας ημεθα παρV αυτοις ποιμαινοντες το ποιμνιον
17. και νυν γνωθι και ιδε τι συ ποιησεις οτι συντετελεσται η κακια εις τον κυριον ημων και εις τον οικον αυτου και ουτος υιος λοιμος και ουκ εστιν λαλησαι προς αυτον
18. και εσπευσεν Aβιγαια και ελαβεν διακοσιους αρτους και δυο αγγεια οινου και πεντε προβατα πεποιημενα και πεντε οιφι αλφιτου και γομορ εν σταφιδος και διακοσιας παλαθας και εθετο επι τους ονους
19. και ειπεν τοις παιδαριοις αυτης προπορευεσθε εμπροσθεν μου και ιδου εγω οπισω υμων παραγινομαι και τω ανδρι αυτης ουκ απηγγειλεν
20. και εγενηθη αυτης επιβεβηκυιης επι την ονον και καταβαινουσης εν σκεπη του ορους και ιδου Dαυιδ και οι ανδρες αυτου κατεβαινον εις συναντησιν αυτης και απηντησεν αυτοις
21. και Dαυιδ ειπεν ισως εις αδικον πεφυλακα παντα τα αυτου εν τη ερημω και ουκ ενετειλαμεθα λαβειν εκ παντων των αυτου ουθεν και ανταπεδωκεν μοι πονηρα αντι αγαθων
22. ταδε ποιησαι ο θεος τω Dαυιδ και ταδε προσθειη ει υπολειψομαι εκ παντων των του Nαβαλ εως πρωι ουρουντα προς τοιχον
23. και ειδεν Aβιγαια τον Dαυιδ και εσπευσεν και κατεπηδησεν απο της ονου και επεσεν ενωπιον Dαυιδ επι προσωπον αυτης και προσεκυνησεν αυτω επι την γην
24. επι τους ποδας αυτου και ειπεν εν εμοι κυριε μου η αδικια λαλησατω δη η δουλη σου εις τα ωτα σου και ακουσον της δουλης σου λογον
25. μη δη θεσθω ο κυριος μου καρδιαν αυτου επι τον ανθρωπον τον λοιμον τουτον οτι κατα το ονομα αυτου ουτως εστιν Nαβαλ ονομα αυτω και αφροσυνη μετV αυτου και εγω η δουλη σου ουκ ειδον τα παιδαρια σου α απεστειλας
26. και νυν κυριε ζη κυριος και ζη η ψυχη σου καθως εκωλυσεν σε κυριος του μη ελθειν εις αιμα αθωον και σωζειν την χειρα σου σοι και νυν γενοιντο ως Nαβαλ οι εχθροι σου και οι ζητουντες τω κυριω μου κακα
27. και νυν λαβε την ευλογιαν ταυτην ην ενηνοχεν η δουλη σου τω κυριω μου και δωσεις τοις παιδαριοις τοις παρεστηκοσιν τω κυριω μου
28. αρον δη το ανομημα της δουλης σου οτι ποιων ποιησει κυριος τω κυριω μου οικον πιστον οτι πολεμον κυριου ο κυριος μου πολεμει και κακια ουχ ευρεθησεται εν σοι πωποτε
29. και αναστησεται ανθρωπος καταδιωκων σε και ζητων την ψυχην σου και εσται η ψυχη κυριου μου ενδεδεμενη εν δεσμω της ζωης παρα κυριω τω θεω και ψυχην εχθρων σου σφενδονησεις εν μεσω της σφενδονης
30. και εσται οτι ποιησει κυριος τω κυριω μου παντα οσα ελαλησεν αγαθα επι σε και εντελειται σοι κυριος εις ηγουμενον επι Iσραηλ
31. και ουκ εσται σοι τουτο βδελυγμος και σκανδαλον τω κυριω μου εκχεαι αιμα αθωον δωρεαν και σωσαι χειρα κυριου μου αυτω και αγαθωσει κυριος τω κυριω μου και μνησθηση της δουλης σου αγαθωσαι αυτη
32. και ειπεν Dαυιδ τη Aβιγαια ευλογητος κυριος ο θεος Iσραηλ ος απεστειλεν σε σημερον εν ταυτη εις απαντησιν μου
33. και ευλογητος ο τροπος σου και ευλογημενη συ η αποκωλυσασα με σημερον εν ταυτη μη ελθειν εις αιματα και σωσαι χειρα μου εμοι
34. πλην οτι ζη κυριος ο θεος Iσραηλ ος απεκωλυσεν με σημερον του κακοποιησαι σε οτι ει μη εσπευσας και παρεγενου εις απαντησιν μοι τοτε ειπα ει υπολειφθησεται τω Nαβαλ εως φωτος του πρωι ουρων προς τοιχον
35. και ελαβεν Dαυιδ εκ χειρος αυτης παντα α εφερεν αυτω και ειπεν αυτη αναβηθι εις ειρηνην εις οικον σου βλεπε ηκουσα της φωνης σου και ηρετισα το προσωπον σου
36. και παρεγενηθη Aβιγαια προς Nαβαλ και ιδου αυτω ποτος εν οικω αυτου ως ποτος βασιλεως και η καρδια Nαβαλ αγαθη επV αυτον και αυτος μεθυων εως σφοδρα και ουκ απηγγειλεν αυτω ρημα μικρον η μεγα εως φωτος του πρωι
37. και εγενετο πρωι ως εξενηψεν απο του οινου Nαβαλ απηγγειλεν αυτω η γυνη αυτου τα ρηματα ταυτα και εναπεθανεν η καρδια αυτου εν αυτω και αυτος γινεται ως λιθος
38. και εγενετο ωσει δεκα ημεραι και επαταξεν κυριος τον Nαβαλ και απεθανεν
39. και ηκουσεν Dαυιδ και ειπεν ευλογητος κυριος ος εκρινεν την κρισιν του ονειδισμου μου εκ χειρος Nαβαλ και τον δουλον αυτου περιεποιησατο εκ χειρος κακων και την κακιαν Nαβαλ απεστρεψεν κυριος εις κεφαλην αυτου και απεστειλεν Dαυιδ και ελαλησεν περι Aβιγαιας λαβειν αυτην εαυτω εις γυναικα
40. και ηλθον οι παιδες Dαυιδ προς Aβιγαιαν εις Kαρμηλον και ελαλησαν αυτη λεγοντες Dαυιδ απεστειλεν ημας προς σε λαβειν σε αυτω εις γυναικα
41. και ανεστη και προσεκυνησεν επι την γην επι προσωπον και ειπεν ιδου η δουλη σου εις παιδισκην νιψαι ποδας των παιδων σου
42. και ανεστη Aβιγαια και επεβη επι την ονον και πεντε κορασια ηκολουθουν αυτη και επορευθη οπισω των παιδων Dαυιδ και γινεται αυτω εις γυναικα
43. και την Aχινααμ ελαβεν Dαυιδ εξ Iεζραελ και αμφοτεραι ησαν αυτω γυναικες
44. και Sαουλ εδωκεν Mελχολ την θυγατερα αυτου την γυναικα Dαυιδ τω Fαλτι υιω Lαις τω εκ Rομμα
| 
