1. και Nαιμαν ο αρχων της δυναμεως Sυριας ην ανηρ μεγας ενωπιον του κυριου αυτου και τεθαυμασμενος προσωπω οτι εν αυτω εδωκεν κυριος σωτηριαν Sυρια και ο ανηρ ην δυνατος ισχυι λελεπρωμενος
2. και Sυρια εξηλθον μονοζωνοι και ηχμαλωτευσαν εκ γης Iσραηλ νεανιδα μικραν και ην ενωπιον της γυναικος Nαιμαν
3. η δε ειπεν τη κυρια αυτης οφελον ο κυριος μου ενωπιον του προφητου του θεου του εν Sαμαρεια τοτε αποσυναξει αυτον απο της λεπρας αυτου
4. και εισηλθεν και απηγγειλεν τω κυριω εαυτης και ειπεν ουτως και ουτως ελαλησεν η νεανις η εκ γης Iσραηλ
5. και ειπεν βασιλευς Sυριας προς Nαιμαν δευρο εισελθε και εξαποστελω βιβλιον προς βασιλεα Iσραηλ και επορευθη και ελαβεν εν τη χειρι αυτου δεκα ταλαντα αργυριου και εξακισχιλιους χρυσους και δεκα αλλασσομενας στολας
6. και ηνεγκεν το βιβλιον προς τον βασιλεα Iσραηλ λεγων και νυν ως αν ελθη το βιβλιον τουτο προς σε ιδου απεστειλα προς σε Nαιμαν τον δουλον μου και αποσυναξεις αυτον απο της λεπρας αυτου
7. και εγενετο ως ανεγνω βασιλευς Iσραηλ το βιβλιον διερρηξεν τα ιματια αυτου και ειπεν μη θεος εγω του θανατωσαι και ζωοποιησαι οτι ουτος αποστελλει προς με αποσυναξαι ανδρα απο της λεπρας αυτου οτι πλην γνωτε δη και ιδετε οτι προφασιζεται ουτος με
8. και εγενετο ως ηκουσεν Eλισαιε οτι διερρηξεν ο βασιλευς Iσραηλ τα ιματια εαυτου και απεστειλεν προς τον βασιλεα Iσραηλ λεγων ινα τι διερρηξας τα ιματια σου ελθετω δη προς με Nαιμαν και γνωτω οτι εστιν προφητης εν Iσραηλ
9. και ηλθεν Nαιμαν εν ιππω και αρματι και εστη επι θυρας οικου Eλισαιε
10. και απεστειλεν Eλισαιε αγγελον προς αυτον λεγων πορευθεις λουσαι επτακις εν τω Iορδανη και επιστρεψει η σαρξ σου σοι και καθαρισθηση
11. και εθυμωθη Nαιμαν και απηλθεν και ειπεν ιδου δη ελεγον οτι εξελευσεται προς με και στησεται και επικαλεσεται εν ονοματι θεου αυτου και επιθησει την χειρα αυτου επι τον τοπον και αποσυναξει το λεπρον
12. ουχι αγαθος Aβανα και Fαρφαρ ποταμοι Dαμασκου υπερ Iορδανην και παντα τα υδατα Iσραηλ ουχι πορευθεις λουσομαι εν αυτοις και καθαρισθησομαι και εξεκλινεν και απηλθεν εν θυμω
13. και ηγγισαν οι παιδες αυτου και ελαλησαν προς αυτον μεγαν λογον ελαλησεν ο προφητης προς σε ουχι ποιησεις και οτι ειπεν προς σε λουσαι και καθαρισθητι
14. και κατεβη Nαιμαν και εβαπτισατο εν τω Iορδανη επτακι κατα το ρημα Eλισαιε και επεστρεψεν η σαρξ αυτου ως σαρξ παιδαριου μικρου και εκαθαρισθη
15. και επεστρεψεν προς Eλισαιε αυτος και πασα η παρεμβολη αυτου και ηλθεν και εστη και ειπεν ιδου δη εγνωκα οτι ουκ εστιν θεος εν παση τη γη οτι αλλV η εν τω Iσραηλ και νυν λαβε την ευλογιαν παρα του δουλου σου
16. και ειπεν Eλισαιε ζη κυριος ω παρεστην ενωπιον αυτου ει λημψομαι και παρεβιασατο αυτον λαβειν και ηπειθησεν
17. και ειπεν Nαιμαν και ει μη δοθητω δη τω δουλω σου γομος ζευγους ημιονων και συ μοι δωσεις εκ της γης της πυρρας οτι ου ποιησει ετι ο δουλος σου ολοκαυτωμα και θυσιασμα θεοις ετεροις αλλV η τω κυριω μονω
18. και ιλασεται κυριος τω δουλω σου εν τω εισπορευεσθαι τον κυριον μου εις οικον Rεμμαν προσκυνησαι αυτον και επαναπαυσεται επι της χειρος μου και προσκυνησω εν οικω Rεμμαν εν τω προσκυνειν αυτον εν οικω Rεμμαν και ιλασεται δη κυριος τω δουλω σου εν τω λογω τουτω
19. και ειπεν Eλισαιε προς Nαιμαν δευρο εις ειρηνην και απηλθεν απV αυτου εις δεβραθα της γης
20. και ειπεν Gιεζι το παιδαριον Eλισαιε ιδου εφεισατο ο κυριος μου του Nαιμαν του Sυρου τουτου του μη λαβειν εκ χειρος αυτου α ενηνοχεν ζη κυριος οτι ει μη δραμουμαι οπισω αυτου και λημψομαι παρV αυτου τι
21. και εδιωξε Gιεζι οπισω του Nαιμαν και ειδεν αυτον Nαιμαν τρεχοντα οπισω αυτου και επεστρεψεν απο του αρματος εις απαντην αυτου
22. και ειπεν ειρηνη ο κυριος μου απεστειλεν με λεγων ιδου νυν ηλθον προς με δυο παιδαρια εξ ορους Eφραιμ απο των υιων των προφητων δος δη αυτοις ταλαντον αργυριου και δυο αλλασσομενας στολας
23. και ειπεν Nαιμαν λαβε διταλαντον αργυριου και ελαβεν εν δυσι θυλακοις και δυο αλλασσομενας στολας και εδωκεν επι δυο παιδαρια αυτου και ηραν εμπροσθεν αυτου
24. και ηλθον εις το σκοτεινον και ελαβεν εκ των χειρων αυτων και παρεθετο εν οικω και εξαπεστειλεν τους ανδρας
25. και αυτος εισηλθεν και παρειστηκει προς τον κυριον αυτου και ειπεν προς αυτον Eλισαιε ποθεν Gιεζι και ειπεν Gιεζι ου πεπορευται ο δουλος σου ενθα και ενθα
26. και ειπεν προς αυτον Eλισαιε ουχι η καρδια μου επορευθη μετα σου οτε επεστρεψεν ο ανηρ απο του αρματος εις συναντην σοι και νυν ελαβες το αργυριον και νυν ελαβες τα ιματια και λημψη εν αυτω κηπους και ελαιωνας και αμπελωνας και προβατα και βοας και παιδας και παιδισκας
27. και η λεπρα Nαιμαν κολληθησεται εν σοι και εν τω σπερματι σου εις τον αιωνα και εξηλθεν εκ προσωπου αυτου λελεπρωμενος ωσει χιων
| 
