1. και ειπον οι υιοι των προφητων προς Eλισαιε ιδου δη ο τοπος εν ω ημεις οικουμεν ενωπιον σου στενος αφV ημων
2. πορευθωμεν δη εως του Iορδανου και λαβωμεν εκειθεν ανηρ εις δοκον μιαν και ποιησωμεν εαυτοις εκει του οικειν εκει και ειπεν δευτε
3. και ειπεν ο εις επιεικεως δευρο μετα των δουλων σου και ειπεν εγω πορευσομαι
4. και επορευθη μετV αυτων και ηλθον εις τον Iορδανην και ετεμνον τα ξυλα
5. και ιδου ο εις καταβαλλων την δοκον και το σιδηριον εξεπεσεν εις το υδωρ και εβοησεν ω κυριε και αυτο κεχρημενον
6. και ειπεν ο ανθρωπος του θεου που επεσεν και εδειξεν αυτω τον τοπον και απεκνισεν ξυλον και ερριψεν εκει και επεπολασεν το σιδηριον
7. και ειπεν υψωσον σαυτω και εξετεινεν την χειρα αυτου και ελαβεν αυτο
8. και βασιλευς Sυριας ην πολεμων εν Iσραηλ και εβουλευσατο προς τους παιδας αυτου λεγων εις τον τοπον τονδε τινα ελμωνι παρεμβαλω
9. και απεστειλεν Eλισαιε προς τον βασιλεα Iσραηλ λεγων φυλαξαι μη παρελθειν εν τω τοπω τουτω οτι εκει Sυρια κεκρυπται
10. και απεστειλεν ο βασιλευς Iσραηλ εις τον τοπον ον ειπεν αυτω Eλισαιε και εφυλαξατο εκειθεν ου μιαν ουδε δυο
11. και εξεκινηθη η ψυχη βασιλεως Sυριας περι του λογου τουτου και εκαλεσεν τους παιδας αυτου και ειπεν προς αυτους ουκ αναγγελειτε μοι τις προδιδωσιν με βασιλει Iσραηλ
12. και ειπεν εις των παιδων αυτου ουχι κυριε μου βασιλευ οτι Eλισαιε ο προφητης ο εν Iσραηλ αναγγελλει τω βασιλει Iσραηλ παντας τους λογους ους εαν λαλησης εν τω ταμιειω του κοιτωνος σου
13. και ειπεν δευτε ιδετε που ουτος και αποστειλας λημψομαι αυτον και ανηγγειλαν αυτω λεγοντες ιδου εν Dωθαι?μ
14. και απεστειλεν εκει ιππον και αρμα και δυναμιν βαρειαν και ηλθον νυκτος και περιεκυκλωσαν την πολιν
15. και ωρθρισεν ο λειτουργος Eλισαιε αναστηναι και εξηλθεν και ιδου δυναμις κυκλουσα την πολιν και ιππος και αρμα και ειπεν το παιδαριον προς αυτον ω κυριε πως ποιησωμεν
16. και ειπεν Eλισαιε μη φοβου οτι πλειους οι μεθV ημων υπερ τους μετV αυτων
17. και προσευξατο Eλισαιε και ειπεν κυριε διανοιξον τους οφθαλμους του παιδαριου και ιδετω και διηνοιξεν κυριος τους οφθαλμους αυτου και ειδεν και ιδου το ορος πληρες ιππων και αρμα πυρος περικυκλω Eλισαιε
18. και κατεβησαν προς αυτον και προσηυξατο Eλισαιε προς κυριον και ειπεν παταξον δη τουτο το εθνος αορασια και επαταξεν αυτους αορασια κατα το ρημα Eλισαιε
19. και ειπεν προς αυτους Eλισαιε ουχ αυτη η πολις και αυτη η οδος δευτε οπισω μου και απαξω υμας προς τον ανδρα ον ζητειτε και απηγαγεν αυτους εις Sαμαρειαν
20. και εγενετο ως εισηλθον εις Sαμαρειαν και ειπεν Eλισαιε ανοιξον δη κυριε τους οφθαλμους αυτων και ιδετωσαν και διηνοιξεν κυριος τους οφθαλμους αυτων και ειδον και ιδου ησαν εν μεσω Sαμαρειας
21. και ειπεν ο βασιλευς Iσραηλ ως ειδεν αυτους ει παταξας παταξω πατερ
22. και ειπεν ου παταξεις ει μη ους ηχμαλωτευσας εν ρομφαια σου και τοξω σου συ τυπτεις παραθες αρτους και υδωρ ενωπιον αυτων και φαγετωσαν και πιετωσαν και απελθετωσαν προς τον κυριον αυτων
23. και παρεθηκεν αυτοις παραθεσιν μεγαλην και εφαγον και επιον και απεστειλεν αυτους και απηλθον προς τον κυριον αυτων και ου προσεθεντο ετι μονοζωνοι Sυριας του ελθειν εις γην Iσραηλ
24. και εγενετο μετα ταυτα και ηθροισεν υιος Aδερ βασιλευς Sυριας πασαν την παρεμβολην αυτου και ανεβη και περιεκαθισεν Sαμαρειαν
25. και εγενετο λιμος μεγας εν Sαμαρεια και ιδου περιεκαθηντο επV αυτην εως ου εγενηθη κεφαλη ονου πεντηκοντα σικλων αργυριου και τεταρτον του καβου κοπρου περιστερων πεντε σικλων αργυριου
26. και ην ο βασιλευς Iσραηλ διαπορευομενος επι του τειχους και γυνη εβοησεν προς αυτον λεγουσα σωσον κυριε βασιλευ
27. και ειπεν αυτη μη σε σωσαι κυριος ποθεν σωσω σε μη απο της αλωνος η απο της ληνου
28. και ειπεν αυτη ο βασιλευς τι εστιν σοι και ειπεν η γυνη αυτη ειπεν προς με δος τον υιον σου και φαγομεθα αυτον σημερον και τον υιον μου και φαγομεθα αυτον αυριον
29. και ηψησαμεν τον υιον μου και εφαγομεν αυτον και ειπον προς αυτην τη ημερα τη δευτερα δος τον υιον σου και φαγωμεν αυτον και εκρυψεν τον υιον αυτης
30. και εγενετο ως ηκουσεν ο βασιλευς Iσραηλ τους λογους της γυναικος διερρηξεν τα ιματια αυτου και αυτος διεπορευετο επι του τειχους και ειδεν ο λαος τον σακκον επι της σαρκος αυτου εσωθεν
31. και ειπεν ταδε ποιησαι μοι ο θεος και ταδε προσθειη ει στησεται η κεφαλη Eλισαιε επV αυτω σημερον
32. και Eλισαιε εκαθητο εν τω οικω αυτου και οι πρεσβυτεροι εκαθηντο μετV αυτου και απεστειλεν ανδρα προ προσωπου αυτου πριν ελθειν τον αγγελον προς αυτον και αυτος ειπεν προς τους πρεσβυτερους ει οιδατε οτι απεστειλεν ο υιος του φονευτου ουτος αφελειν την κεφαλην μου ιδετε ως αν ελθη ο αγγελος αποκλεισατε την θυραν και παραθλιψατε αυτον εν τη θυρα ουχι φωνη των ποδων του κυριου αυτου κατοπισθεν αυτου
33. ετι αυτου λαλουντος μετV αυτων και ιδου αγγελος κατεβη προς αυτον και ειπεν ιδου αυτη η κακια παρα κυριου τι υπομεινω τω κυριω ετι
| 
