1. εισηλθεν δε ο βασιλευς και Aμαν συμπιειν τη βασιλισση
2. ειπεν δε ο βασιλευς Eσθηρ τη δευτερα ημερα εν τω ποτω τι εστιν Eσθηρ βασιλισσα και τι το αιτημα σου και τι το αξιωμα σου και εστω σοι εως του ημισους της βασιλειας μου
3. και αποκριθεισα ειπεν ει ευρον χαριν ενωπιον του βασιλεως δοθητω η ψυχη μου τω αιτηματι μου και ο λαος μου τω αξιωματι μου
4. επραθημεν γαρ εγω τε και ο λαος μου εις απωλειαν και διαρπαγην και δουλειαν ημεις και τα τεκνα ημων εις παιδας και παιδισκας και παρηκουσα ου γαρ αξιος ο διαβολος της αυλης του βασιλεως
5. ειπεν δε ο βασιλευς τις ουτος οστις ετολμησεν ποιησαι το πραγμα τουτο
6. ειπεν δε Eσθηρ ανθρωπος εχθρος Aμαν ο πονηρος ουτος Aμαν δε εταραχθη απο του βασιλεως και της βασιλισσης
7. ο δε βασιλευς εξανεστη εκ του συμποσιου εις τον κηπον ο δε Aμαν παρητειτο την βασιλισσαν εωρα γαρ εαυτον εν κακοις οντα
8. επεστρεψεν δε ο βασιλευς εκ του κηπου Aμαν δε επιπεπτωκει επι την κλινην αξιων την βασιλισσαν ειπεν δε ο βασιλευς ωστε και την γυναικα βιαζη εν τη οικια μου Aμαν δε ακουσας διετραπη τω προσωπω
9. ειπεν δε Bουγαθαν εις των ευνουχων προς τον βασιλεα ιδου και ξυλον ητοιμασεν Aμαν Mαρδοχαιω τω λαλησαντι περι του βασιλεως και ωρθωται εν τοις Aμαν ξυλον πηχων πεντηκοντα ειπεν δε ο βασιλευς σταυρωθητω επV αυτου
10. και εκρεμασθη Aμαν επι του ξυλου ο ητοιμασεν Mαρδοχαιω και τοτε ο βασιλευς εκοπασεν του θυμου
| 
