1. ο δε κυριος απεστησεν τον υπνον απο του βασιλεως την νυκτα εκεινην και ειπεν τω διδασκαλω αυτου εισφερειν γραμματα μνημοσυνα των ημερων αναγινωσκειν αυτω
2. ευρεν δε τα γραμματα τα γραφεντα περι Mαρδοχαιου ως απηγγειλεν τω βασιλει περι των δυο ευνουχων του βασιλεως εν τω φυλασσειν αυτους και ζητησαι επιβαλειν τας χειρας VAρταξερξη
3. ειπεν δε ο βασιλευς τινα δοξαν η χαριν εποιησαμεν τω Mαρδοχαιω και ειπαν οι διακονοι του βασιλεως ουκ εποιησας αυτω ουδεν
4. εν δε τω πυνθανεσθαι τον βασιλεα περι της ευνοιας Mαρδοχαιου ιδου Aμαν εν τη αυλη ειπεν δε ο βασιλευς τις εν τη αυλη ο δε Aμαν εισηλθεν ειπειν τω βασιλει κρεμασαι τον Mαρδοχαιον επι τω ξυλω ω ητοιμασεν
5. και ειπαν οι διακονοι του βασιλεως ιδου Aμαν εστηκεν εν τη αυλη και ειπεν ο βασιλευς καλεσατε αυτον
6. ειπεν δε ο βασιλευς τω Aμαν τι ποιησω τω ανθρωπω ον εγω θελω δοξασαι ειπεν δε εν εαυτω Aμαν τινα θελει ο βασιλευς δοξασαι ει μη εμε
7. ειπεν δε προς τον βασιλεα ανθρωπον ον ο βασιλευς θελει δοξασαι
8. ενεγκατωσαν οι παιδες του βασιλεως στολην βυσσινην ην ο βασιλευς περιβαλλεται και ιππον εφV ον ο βασιλευς επιβαινει
9. και δοτω ενι των φιλων του βασιλεως των ενδοξων και στολισατω τον ανθρωπον ον ο βασιλευς αγαπα και αναβιβασατω αυτον επι τον ιππον και κηρυσσετω δια της πλατειας της πολεως λεγων ουτως εσται παντι ανθρωπω ον ο βασιλευς δοξαζει
10. ειπεν δε ο βασιλευς τω Aμαν καθως ελαλησας ουτως ποιησον τω Mαρδοχαιω τω Iουδαιω τω θεραπευοντι εν τη αυλη και μη παραπεσατω σου λογος ων ελαλησας
11. ελαβεν δε Aμαν την στολην και τον ιππον και εστολισεν τον Mαρδοχαιον και ανεβιβασεν αυτον επι τον ιππον και διηλθεν δια της πλατειας της πολεως και εκηρυσσεν λεγων ουτως εσται παντι ανθρωπω ον ο βασιλευς θελει δοξασαι
12. επεστρεψεν δε ο Mαρδοχαιος εις την αυλην Aμαν δε υπεστρεψεν εις τα ιδια λυπουμενος κατα κεφαλης
13. και διηγησατο Aμαν τα συμβεβηκοτα αυτω Zωσαρα τη γυναικι αυτου και τοις φιλοις και ειπαν προς αυτον οι φιλοι και η γυνη ει εκ γενους Iουδαιων Mαρδοχαιος ηρξαι ταπεινουσθαι ενωπιον αυτου πεσων πεση ου μη δυνη αυτον αμυνασθαι οτι θεος ζων μετV αυτου
14. ετι αυτων λαλουντων παραγινονται οι ευνουχοι επισπευδοντες τον Aμαν επι τον ποτον ον ητοιμασεν Eσθηρ
| 
