1. ειπεν δε κυριος προς Mωυσην ετι μιαν πληγην επαξω επι Fαραω και επV Aιγυπτον και μετα ταυτα εξαποστελει υμας εντευθεν οταν δε εξαποστελλη υμας συν παντι εκβαλει υμας εκβολη
2. λαλησον ουν κρυφη εις τα ωτα του λαου και αιτησατω εκαστος παρα του πλησιον και γυνη παρα της πλησιον σκευη αργυρα και χρυσα και ιματισμον
3. κυριος δε εδωκεν την χαριν τω λαω αυτου εναντιον των Aιγυπτιων και εχρησαν αυτοις και ο ανθρωπος Mωυσης μεγας εγενηθη σφοδρα εναντιον των Aιγυπτιων και εναντιον Fαραω και εναντιον παντων των θεραποντων αυτου
4. και ειπεν Mωυσης ταδε λεγει κυριος περι μεσας νυκτας εγω εισπορευομαι εις μεσον Aιγυπτου
5. και τελευτησει παν πρωτοτοκον εν γη Aιγυπτω απο πρωτοτοκου Fαραω ος καθηται επι του θρονου και εως πρωτοτοκου της θεραπαινης της παρα τον μυλον και εως πρωτοτοκου παντος κτηνους
6. και εσται κραυγη μεγαλη κατα πασαν γην Aιγυπτου ητις τοιαυτη ου γεγονεν και τοιαυτη ουκετι προστεθησεται
7. και εν πασι τοις υιοις Iσραηλ ου γρυξει κυων τη γλωσση αυτου απο ανθρωπου εως κτηνους οπως ειδης οσα παραδοξασει κυριος ανα μεσον των Aιγυπτιων και του Iσραηλ
8. και καταβησονται παντες οι παιδες σου ουτοι προς με και προσκυνησουσιν με λεγοντες εξελθε συ και πας ο λαος σου ου συ αφηγη και μετα ταυτα εξελευσομαι εξηλθεν δε Mωυσης απο Fαραω μετα θυμου
9. ειπεν δε κυριος προς Mωυσην ουκ εισακουσεται υμων Fαραω ινα πληθυνων πληθυνω μου τα σημεια και τα τερατα εν γη Aιγυπτω
10. Mωυσης δε και Aαρων εποιησαν παντα τα σημεια και τα τερατα ταυτα εν γη Aιγυπτω εναντιον Fαραω εσκληρυνεν δε κυριος την καρδιαν Fαραω και ουκ ηθελησεν εξαποστειλαι τους υιους Iσραηλ εκ γης Aιγυπτου
|