1. ειπεν δε κυριος προς Mωυσην λεγων εισελθε προς Fαραω εγω γαρ εσκληρυνα αυτου την καρδιαν και των θεραποντων αυτου ινα εξης επελθη τα σημεια ταυτα επV αυτους
2. οπως διηγησησθε εις τα ωτα των τεκνων υμων και τοις τεκνοις των τεκνων υμων οσα εμπεπαιχα τοις Aιγυπτιοις και τα σημεια μου α εποιησα εν αυτοις και γνωσεσθε οτι εγω κυριος
3. εισηλθεν δε Mωυσης και Aαρων εναντιον Fαραω και ειπαν αυτω ταδε λεγει κυριος ο θεος των Eβραιων εως τινος ου βουλει εντραπηναι με εξαποστειλον τον λαον μου ινα λατρευσωσιν μοι
4. εαν δε μη θελης συ εξαποστειλαι τον λαον μου ιδου εγω επαγω ταυτην την ωραν αυριον ακριδα πολλην επι παντα τα ορια σου
5. και καλυψει την οψιν της γης και ου δυνηση κατιδειν την γην και κατεδεται παν το περισσον της γης το καταλειφθεν ο κατελιπεν υμιν η χαλαζα και κατεδεται παν ξυλον το φυομενον υμιν επι της γης
6. και πλησθησονται σου αι οικιαι και αι οικιαι των θεραποντων σου και πασαι αι οικιαι εν παση γη των Aιγυπτιων α ουδεποτε εωρακασιν οι πατερες σου ουδε οι προπαπποι αυτων αφV ης ημερας γεγονασιν επι της γης εως της ημερας ταυτης και εκκλινας Mωυσης εξηλθεν απο Fαραω
7. και λεγουσιν οι θεραποντες Fαραω προς αυτον εως τινος εσται τουτο ημιν σκωλον εξαποστειλον τους ανθρωπους οπως λατρευσωσιν τω θεω αυτων η ειδεναι βουλει οτι απολωλεν Aιγυπτος
8. και απεστρεψαν τον τε Mωυσην και Aαρων προς Fαραω και ειπεν αυτοις πορευεσθε και λατρευσατε τω θεω υμων τινες δε και τινες εισιν οι πορευομενοι
9. και λεγει Mωυσης συν τοις νεανισκοις και πρεσβυτεροις πορευσομεθα συν τοις υιοις και θυγατρασιν και προβατοις και βουσιν ημων εστιν γαρ εορτη κυριου του θεου ημων
10. και ειπεν προς αυτους εστω ουτως κυριος μεθV υμων καθοτι αποστελλω υμας μη και την αποσκευην υμων ιδετε οτι πονηρια προκειται υμιν
11. μη ουτως πορευεσθωσαν δε οι ανδρες και λατρευσατε τω θεω τουτο γαρ αυτοι ζητειτε εξεβαλον δε αυτους απο προσωπου Fαραω
12. ειπεν δε κυριος προς Mωυσην εκτεινον την χειρα επι γην Aιγυπτου και αναβητω ακρις επι την γην και κατεδεται πασαν βοτανην της γης και παντα τον καρπον των ξυλων ον υπελιπετο η χαλαζα
13. και επηρεν Mωυσης την ραβδον εις τον ουρανον και κυριος επηγαγεν ανεμον νοτον επι την γην ολην την ημεραν εκεινην και ολην την νυκτα το πρωι εγενηθη και ο ανεμος ο νοτος ανελαβεν την ακριδα
14. και ανηγαγεν αυτην επι πασαν γην Aιγυπτου και κατεπαυσεν επι παντα τα ορια Aιγυπτου πολλη σφοδρα προτερα αυτης ου γεγονεν τοιαυτη ακρις και μετα ταυτα ουκ εσται ουτως
15. και εκαλυψεν την οψιν της γης και εφθαρη η γη και κατεφαγεν πασαν βοτανην της γης και παντα τον καρπον των ξυλων ος υπελειφθη απο της χαλαζης ουχ υπελειφθη χλωρον ουδεν εν τοις ξυλοις και εν παση βοτανη του πεδιου εν παση γη Aιγυπτου
16. κατεσπευδεν δε Fαραω καλεσαι Mωυσην και Aαρων λεγων ημαρτηκα εναντιον κυριου του θεου υμων και εις υμας
17. προσδεξασθε ουν μου την αμαρτιαν ετι νυν και προσευξασθε προς κυριον τον θεον υμων και περιελετω απV εμου τον θανατον τουτον
18. εξηλθεν δε Mωυσης απο Fαραω και ηυξατο προς τον θεον
19. και μετεβαλεν κυριος ανεμον απο θαλασσης σφοδρον και ανελαβεν την ακριδα και ενεβαλεν αυτην εις την ερυθραν θαλασσαν και ουχ υπελειφθη ακρις μια εν παση γη Aιγυπτου
20. και εσκληρυνεν κυριος την καρδιαν Fαραω και ουκ εξαπεστειλεν τους υιους Iσραηλ
21. ειπεν δε κυριος προς Mωυσην εκτεινον την χειρα σου εις τον ουρανον και γενηθητω σκοτος επι γην Aιγυπτου ψηλαφητον σκοτος
22. εξετεινεν δε Mωυσης την χειρα εις τον ουρανον και εγενετο σκοτος γνοφος θυελλα επι πασαν γην Aιγυπτου τρεις ημερας
23. και ουκ ειδεν ουδεις τον αδελφον αυτου τρεις ημερας και ουκ εξανεστη ουδεις εκ της κοιτης αυτου τρεις ημερας πασι δε τοις υιοις Iσραηλ ην φως εν πασιν οις κατεγινοντο
24. και εκαλεσεν Fαραω Mωυσην και Aαρων λεγων βαδιζετε λατρευσατε κυριω τω θεω υμων πλην των προβατων και των βοων υπολιπεσθε και η αποσκευη υμων αποτρεχετω μεθV υμων
25. και ειπεν Mωυσης αλλα και συ δωσεις ημιν ολοκαυτωματα και θυσιας α ποιησομεν κυριω τω θεω ημων
26. και τα κτηνη ημων πορευσεται μεθV ημων και ουχ υπολειψομεθα οπλην απV αυτων γαρ λημψομεθα λατρευσαι κυριω τω θεω ημων ημεις δε ουκ οιδαμεν τι λατρευσωμεν κυριω τω θεω ημων εως του ελθειν ημας εκει
27. εσκληρυνεν δε κυριος την καρδιαν Fαραω και ουκ εβουληθη εξαποστειλαι αυτους
28. και λεγει Fαραω απελθε απV εμου προσεχε σεαυτω ετι προσθειναι ιδειν μου το προσωπον η δV αν ημερα οφθης μοι αποθανη
29. λεγει δε Mωυσης ειρηκας ουκετι οφθησομαι σοι εις προσωπον
| 
