1. ειπεν δε κυριος προς Mωυσην ειπον Aαρων τω αδελφω σου εκτεινον τη χειρι την ραβδον σου επι τους ποταμους και επι τας διωρυγας και επι τα ελη και αναγαγε τους βατραχους
2. και εξετεινεν Aαρων την χειρα επι τα υδατα Aιγυπτου και ανηγαγεν τους βατραχους και ανεβιβασθη ο βατραχος και εκαλυψεν την γην Aιγυπτου
3. εποιησαν δε ωσαυτως και οι επαοιδοι των Aιγυπτιων ταις φαρμακειαις αυτων και ανηγαγον τους βατραχους επι γην Aιγυπτου
4. και εκαλεσεν Fαραω Mωυσην και Aαρων και ειπεν ευξασθε περι εμου προς κυριον και περιελετω τους βατραχους απV εμου και απο του εμου λαου και εξαποστελω τον λαον και θυσωσιν κυριω
5. ειπεν δε Mωυσης προς Fαραω ταξαι προς με ποτε ευξωμαι περι σου και περι των θεραποντων σου και περι του λαου σου αφανισαι τους βατραχους απο σου και απο του λαου σου και εκ των οικιων υμων πλην εν τω ποταμω υπολειφθησονται
6. ο δε ειπεν εις αυριον ειπεν ουν ως ειρηκας ινα ειδης οτι ουκ εστιν αλλος πλην κυριου
7. και περιαιρεθησονται οι βατραχοι απο σου και εκ των οικιων υμων και εκ των επαυλεων και απο των θεραποντων σου και απο του λαου σου πλην εν τω ποταμω υπολειφθησονται
8. εξηλθεν δε Mωυσης και Aαρων απο Fαραω και εβοησεν Mωυσης προς κυριον περι του ορισμου των βατραχων ως εταξατο Fαραω
9. εποιησεν δε κυριος καθαπερ ειπεν Mωυσης και ετελευτησαν οι βατραχοι εκ των οικιων και εκ των επαυλεων και εκ των αγρων
10. και συνηγαγον αυτους θιμωνιας θιμωνιας και ωζεσεν η γη
11. ιδων δε Fαραω οτι γεγονεν αναψυξις εβαρυνθη η καρδια αυτου και ουκ εισηκουσεν αυτων καθαπερ ελαλησεν κυριος
12. ειπεν δε κυριος προς Mωυσην ειπον Aαρων εκτεινον τη χειρι την ραβδον σου και παταξον το χωμα της γης και εσονται σκνιφες εν τε τοις ανθρωποις και εν τοις τετραποσιν και εν παση γη Aιγυπτου
13. εξετεινεν ουν Aαρων τη χειρι την ραβδον και επαταξεν το χωμα της γης και εγενοντο οι σκνιφες εν τε τοις ανθρωποις και εν τοις τετραποσιν και εν παντι χωματι της γης εγενοντο οι σκνιφες εν παση γη Aιγυπτου
14. εποιησαν δε ωσαυτως και οι επαοιδοι ταις φαρμακειαις αυτων εξαγαγειν τον σκνιφα και ουκ ηδυναντο και εγενοντο οι σκνιφες εν τοις ανθρωποις και εν τοις τετραποσιν
15. ειπαν ουν οι επαοιδοι τω Fαραω δακτυλος θεου εστιν τουτο και εσκληρυνθη η καρδια Fαραω και ουκ εισηκουσεν αυτων καθαπερ ελαλησεν κυριος
16. ειπεν δε κυριος προς Mωυσην ορθρισον το πρωι και στηθι εναντιον Fαραω και ιδου αυτος εξελευσεται επι το υδωρ και ερεις προς αυτον ταδε λεγει κυριος εξαποστειλον τον λαον μου ινα μοι λατρευσωσιν εν τη ερημω
17. εαν δε μη βουλη εξαποστειλαι τον λαον μου ιδου εγω επαποστελλω επι σε και επι τους θεραποντας σου και επι τον λαον σου και επι τους οικους υμων κυνομυιαν και πλησθησονται αι οικιαι των Aιγυπτιων της κυνομυιης και εις την γην εφV ης εισιν επV αυτης
18. και παραδοξασω εν τη ημερα εκεινη την γην Gεσεμ εφV ης ο λαος μου επεστιν επV αυτης εφV ης ουκ εσται εκει η κυνομυια ινα ειδης οτι εγω ειμι κυριος ο κυριος πασης της γης
19. και δωσω διαστολην ανα μεσον του εμου λαου και ανα μεσον του σου λαου εν δε τη αυριον εσται το σημειον τουτο επι της γης
20. εποιησεν δε κυριος ουτως και παρεγενετο η κυνομυια πληθος εις τους οικους Fαραω και εις τους οικους των θεραποντων αυτου και εις πασαν την γην Aιγυπτου και εξωλεθρευθη η γη απο της κυνομυιης
21. εκαλεσεν δε Fαραω Mωυσην και Aαρων λεγων ελθοντες θυσατε τω θεω υμων εν τη γη
22. και ειπεν Mωυσης ου δυνατον γενεσθαι ουτως τα γαρ βδελυγματα των Aιγυπτιων θυσομεν κυριω τω θεω ημων εαν γαρ θυσωμεν τα βδελυγματα των Aιγυπτιων εναντιον αυτων λιθοβοληθησομεθα
23. οδον τριων ημερων πορευσομεθα εις την ερημον και θυσομεν κυριω τω θεω ημων καθαπερ ειπεν ημιν
24. και ειπεν Fαραω εγω αποστελλω υμας και θυσατε κυριω τω θεω υμων εν τη ερημω αλλV ου μακραν αποτενειτε πορευθηναι ευξασθε ουν περι εμου προς κυριον
25. ειπεν δε Mωυσης οδε εγω εξελευσομαι απο σου και ευξομαι προς τον θεον και απελευσεται η κυνομυια απο σου και απο των θεραποντων σου και του λαου σου αυριον μη προσθης ετι Fαραω εξαπατησαι του μη εξαποστειλαι τον λαον θυσαι κυριω
26. εξηλθεν δε Mωυσης απο Fαραω και ηυξατο προς τον θεον
27. εποιησεν δε κυριος καθαπερ ειπεν Mωυσης και περιειλεν την κυνομυιαν απο Fαραω και των θεραποντων αυτου και του λαου αυτου και ου κατελειφθη ουδεμια
28. και εβαρυνεν Fαραω την καρδιαν αυτου και επι του καιρου τουτου και ουκ ηθελησεν εξαποστειλαι τον λαον
|