1. ειπεν δε κυριος προς Mωυσην εισελθε προς Fαραω και ερεις αυτω ταδε λεγει κυριος ο θεος των Eβραιων εξαποστειλον τον λαον μου ινα μοι λατρευσωσιν
2. ει μεν ουν μη βουλει εξαποστειλαι τον λαον μου αλλV ετι εγκρατεις αυτου
3. ιδου χειρ κυριου επεσται εν τοις κτηνεσιν σου τοις εν τοις πεδιοις εν τε τοις ιπποις και εν τοις υποζυγιοις και ταις καμηλοις και βουσιν και προβατοις θανατος μεγας σφοδρα
4. και παραδοξασω εγω εν τω καιρω εκεινω ανα μεσον των κτηνων των Aιγυπτιων και ανα μεσον των κτηνων των υιων Iσραηλ ου τελευτησει απο παντων των του Iσραηλ υιων ρητον
5. και εδωκεν ο θεος ορον λεγων εν τη αυριον ποιησει κυριος το ρημα τουτο επι της γης
6. και εποιησεν κυριος το ρημα τουτο τη επαυριον και ετελευτησεν παντα τα κτηνη των Aιγυπτιων απο δε των κτηνων των υιων Iσραηλ ουκ ετελευτησεν ουδεν
7. ιδων δε Fαραω οτι ουκ ετελευτησεν απο παντων των κτηνων των υιων Iσραηλ ουδεν εβαρυνθη η καρδια Fαραω και ουκ εξαπεστειλεν τον λαον
8. ειπεν δε κυριος προς Mωυσην και Aαρων λεγων λαβετε υμεις πληρεις τας χειρας αιθαλης καμιναιας και πασατω Mωυσης εις τον ουρανον εναντιον Fαραω και εναντιον των θεραποντων αυτου
9. και γενηθητω κονιορτος επι πασαν την γην Aιγυπτου και εσται επι τους ανθρωπους και επι τα τετραποδα ελκη φλυκτιδες αναζεουσαι εν τε τοις ανθρωποις και εν τοις τετραποσιν και εν παση γη Aιγυπτου
10. και ελαβεν την αιθαλην της καμιναιας εναντιον Fαραω και επασεν αυτην Mωυσης εις τον ουρανον και εγενετο ελκη φλυκτιδες αναζεουσαι εν τοις ανθρωποις και εν τοις τετραποσιν
11. και ουκ ηδυναντο οι φαρμακοι στηναι εναντιον Mωυση δια τα ελκη εγενετο γαρ τα ελκη εν τοις φαρμακοις και εν παση γη Aιγυπτου
12. εσκληρυνεν δε κυριος την καρδιαν Fαραω και ουκ εισηκουσεν αυτων καθα συνεταξεν κυριος
13. ειπεν δε κυριος προς Mωυσην ορθρισον το πρωι και στηθι εναντιον Fαραω και ερεις προς αυτον ταδε λεγει κυριος ο θεος των Eβραιων εξαποστειλον τον λαον μου ινα λατρευσωσιν μοι
14. εν τω γαρ νυν καιρω εγω εξαποστελλω παντα τα συναντηματα μου εις την καρδιαν σου και των θεραποντων σου και του λαου σου ινV ειδης οτι ουκ εστιν ως εγω αλλος εν παση τη γη
15. νυν γαρ αποστειλας την χειρα παταξω σε και τον λαον σου θανατω και εκτριβηση απο της γης
16. και ενεκεν τουτου διετηρηθης ινα ενδειξωμαι εν σοι την ισχυν μου και οπως διαγγελη το ονομα μου εν παση τη γη
17. ετι ουν συ εμποιη του λαου μου του μη εξαποστειλαι αυτους
18. ιδου εγω υω ταυτην την ωραν αυριον χαλαζαν πολλην σφοδρα ητις τοιαυτη ου γεγονεν εν Aιγυπτω αφV ης ημερας εκτισται εως της ημερας ταυτης
19. νυν ουν κατασπευσον συναγαγειν τα κτηνη σου και οσα σοι εστιν εν τω πεδιω παντες γαρ οι ανθρωποι και τα κτηνη οσα αν ευρεθη εν τω πεδιω και μη εισελθη εις οικιαν πεση δε επV αυτα η χαλαζα τελευτησει
20. ο φοβουμενος το ρημα κυριου των θεραποντων Fαραω συνηγαγεν τα κτηνη αυτου εις τους οικους
21. ος δε μη προσεσχεν τη διανοια εις το ρημα κυριου αφηκεν τα κτηνη εν τοις πεδιοις
22. ειπεν δε κυριος προς Mωυσην εκτεινον την χειρα σου εις τον ουρανον και εσται χαλαζα επι πασαν γην Aιγυπτου επι τε τους ανθρωπους και τα κτηνη και επι πασαν βοτανην την επι της γης
23. εξετεινεν δε Mωυσης την χειρα εις τον ουρανον και κυριος εδωκεν φωνας και χαλαζαν και διετρεχεν το πυρ επι της γης και εβρεξεν κυριος χαλαζαν επι πασαν γην Aιγυπτου
24. ην δε η χαλαζα και το πυρ φλογιζον εν τη χαλαζη η δε χαλαζα πολλη σφοδρα σφοδρα ητις τοιαυτη ου γεγονεν εν Aιγυπτω αφV ου γεγενηται επV αυτης εθνος
25. επαταξεν δε η χαλαζα εν παση γη Aιγυπτου απο ανθρωπου εως κτηνους και πασαν βοτανην την εν τω πεδιω επαταξεν η χαλαζα και παντα τα ξυλα τα εν τοις πεδιοις συνετριψεν η χαλαζα
26. πλην εν γη Gεσεμ ου ησαν οι υιοι Iσραηλ ουκ εγενετο η χαλαζα
27. αποστειλας δε Fαραω εκαλεσεν Mωυσην και Aαρων και ειπεν αυτοις ημαρτηκα το νυν ο κυριος δικαιος εγω δε και ο λαος μου ασεβεις
28. ευξασθε ουν περι εμου προς κυριον και παυσασθω του γενηθηναι φωνας θεου και χαλαζαν και πυρ και εξαποστελω υμας και ουκετι προσθησεσθε μενειν
29. ειπεν δε αυτω Mωυσης ως αν εξελθω την πολιν εκπετασω τας χειρας μου προς κυριον και αι φωναι παυσονται και η χαλαζα και ο υετος ουκ εσται ετι ινα γνως οτι του κυριου η γη
30. και συ και οι θεραποντες σου επισταμαι οτι ουδεπω πεφοβησθε τον κυριον
31. το δε λινον και η κριθη επληγη η γαρ κριθη παρεστηκυια το δε λινον σπερματιζον
32. ο δε πυρος και η ολυρα ουκ επληγη οψιμα γαρ ην
33. εξηλθεν δε Mωυσης απο Fαραω εκτος της πολεως και εξεπετασεν τας χειρας προς κυριον και αι φωναι επαυσαντο και η χαλαζα και ο υετος ουκ εσταξεν ετι επι την γην
34. ιδων δε Fαραω οτι πεπαυται ο υετος και η χαλαζα και αι φωναι προσεθετο του αμαρτανειν και εβαρυνεν αυτου την καρδιαν και των θεραποντων αυτου
35. και εσκληρυνθη η καρδια Fαραω και ουκ εξαπεστειλεν τους υιους Iσραηλ καθαπερ ελαλησεν κυριος τω Mωυση
| 
