1. εκαστην δε ημεραν εξ ημερας ελογιζετο Tωβιθ τας ημερας εν ποσαις πορευσεται και εν ποσαις επιστρεψει και οτε συνετελεσθησαν αι ημεραι και ο υιος αυτου ου παρην
2. ειπεν μηποτε κατεσχεθη εκει η μηποτε απεθανεν ο Gαβαηλ και ουδεις αυτω διδωσιν το αργυριον
4. και Aννα η γυνη αυτου λεγει απωλετο το παιδιον μου και ουκετι υπαρχει εν τοις ζωσιν και ηρξατο κλαιειν και θρηνειν περι του υιου αυτης και ειπεν
5. ουαι μοι τεκνον οτι αφηκα σε πορευθηναι το φως των οφθαλμων μου
6. και Tωβιθ ελεγεν αυτη σιγα μη λογον εχε αδελφη υγιαινει και μαλα περισπασμος αυτοις εγενετο εκει και ο ανθρωπος ο πορευθεις μετV αυτου πιστος εστιν και εις των αδελφων ημων μη λυπου περι αυτου αδελφη ηδη παρεσται
7. και ειπεν αυτω σιγα απV εμου και μη με πλανα απωλετο το παιδιον μου και εκπηδησασα περιεβλεπετο την οδον η ωχετο ο υιος αυτης καθV ημεραν και ουκ επειθετο ουδενι και οτε εδυ ο ηλιος εισπορευομενη εθρηνει και εκλαιεν την νυκτα ολην και ουκ ειχεν υπνον
8. και οτε συνετελεσθησαν αι δεκα τεσσαρες ημεραι του γαμου ας ωμοσεν Rαγουηλ ποιησαι τη θυγατρι αυτου εισηλθεν προς αυτον Tωβιας και ειπεν εξαποστειλον με γινωσκω γαρ εγω οτι ο πατηρ μου και η μητηρ μου ου πιστευουσιν οτι οψονται με ετι και νυν αξιω σε πατερ οπως εξαποστειλης με και πορευθω προς τον πατερα μου ηδη υπεδειξα σοι ως αφηκα αυτον
9. και ειπεν Rαγουηλ τω Tωβια μεινον παιδιον μεινον μετV εμου και εγω αποστελλω αγγελους προς Tωβιν τον πατερα σου και υποδειξουσιν αυτω περι σου και ειπεν αυτω μηδαμως αξιω σε οπως εξαποστειλης με εντευθεν προς τον πατερα μου
10. και αναστας Rαγουηλ παρεδωκεν Tωβια Sαρραν την γυναικα αυτου και το ημισυ παντων των υπαρχοντων αυτω παιδας και παιδισκας βοας και προβατα ονους και καμηλους ιματισμον και αργυριον και σκευη
11. και εξαπεστειλεν αυτους υγιαινοντας και ησπασατο αυτον και ειπεν αυτω υγιαινε παιδιον υγιαινων υπαγε ο κυριος του ουρανου ευοδωσαι υμας και Sαρραν την γυναικα σου και ιδοιμι υμων παιδια προ του αποθανειν με
12. και ειπεν Sαρρα τη θυγατρι αυτου υπαγε προς τον πενθερον σου οτι απο του νυν αυτοι γονεις σου ως οι γεννησαντες σε βαδιζε εις ειρηνην θυγατερ ακουσαιμι σου αγαθην ακοην εως ζω και απασπασαμενος απελυσεν αυτους
13. και Eδνα λεγει Tωβια τεκνον και αδελφε ηγαπημενε αποκαταστησαι σε κυριος και ιδοιμι σου τεκνα εως ζω και Sαρρας της θυγατρος μου προ του με αποθανειν ενωπιον του κυριου παρατιθεμαι σοι την θυγατερα μου εν παραθηκη μη λυπησης αυτην πασας τας ημερας της ζωης σου παιδιον εις ειρηνην απο του νυν εγω σου μητηρ και Sαρρα αδελφη ευοδωθειημεν παντες εν τω αυτω πασας τας ημερας εν τη ζωη ημων και κατεφιλησεν αμφοτερους και απεστειλεν υγιαινοντας
14. και απηλθεν Tωβιας απο Rαγουηλ υγιαινων και χαιρων και ευλογων τω κυριω του ουρανου και της γης τω βασιλει των παντων οτι ευοδωκεν την οδον αυτου και ειπεν αυτω ευοδωθη σοι τιμαν αυτους πασας τας ημερας της ζωης αυτων
| 
