1. και ως ηγγισαν εις Kασεριν η εστιν κατεναντι Nινευη ειπεν Rαφαηλ
2. συ γινωσκεις πως αφηκαμεν τον πατερα σου
3. προδραμωμεν της γυναικος σου και ετοιμασωμεν την οικιαν εν ω ερχονται
4. και επορευθησαν αμφοτεροι κοινως και ειπεν αυτω λαβε μετα χειρας την χολην και συνηλθεν αυτοις ο κυων εκ των οπισω αυτου και Tωβια
5. και Aννα εκαθητο περιβλεπομενη την οδον του υιου αυτης
6. και προσενοησεν αυτον ερχομενον και ειπεν τω πατρι αυτου ιδου ο υιος σου ερχεται και ο ανθρωπος ο πορευθεις μετV αυτου
7. και Rαφαηλ ειπεν Tωβια προ του εγγισαι αυτον προς τον πατερα επισταμαι οτι οι οφθαλμοι αυτου ανεωχθησονται
8. εμπλασον την χολην του ιχθυος εις τους οφθαλμους αυτου και αποστυψει το φαρμακον και απολεπισει τα λευκωματα απο των οφθαλμων αυτου και αναβλεψει ο πατηρ σου και οψεται το φως
9. και ανεδραμεν Aννα και επεπεσεν επι τον τραχηλον του υιου αυτης και ειπεν αυτω ειδον σε παιδιον απο του νυν αποθανουμαι και εκλαυσεν
10. και ανεστη Tωβις και προσεκοπτεν τοις ποσιν και εξηλθεν την θυραν της αυλης
11. και εβαδισεν Tωβιας προς αυτον και η χολη του ιχθυος εν τη χειρι αυτου και ενεφυσησεν εις τους οφθαλμους αυτου και ελαβετο αυτου και ειπεν θαρσει πατερ και επεβαλεν το φαρμακον επV αυτον και επεδωκεν
12. και απελεπισεν εκατεραις ταις χερσιν αυτου απο των κανθων των οφθαλμων αυτου
13. και επεσεν επι τον τραχηλον αυτου και εκλαυσεν και ειπεν αυτω ειδον σε τεκνον το φως των οφθαλμων μου
14. και ειπεν ευλογητος ο θεος και ευλογητον το ονομα το μεγα αυτου και ευλογημενοι παντες οι αγγελοι οι αγιοι αυτου γενοιτο το ονομα το μεγα αυτου εφV ημας και ευλογητοι παντες οι αγγελοι εις παντας τους αιωνας οτι αυτος εμαστιγωσεν με και ιδου βλεπω Tωβιαν τον υιον μου
15. και εισηλθεν Tωβιας χαιρων και ευλογων τον θεον εν ολω τω στοματι αυτου και επεδειξεν Tωβιας τω πατρι αυτου οτι ευοδωθη η οδος αυτου και οτι ενηνοχεν αργυριον και ως ελαβεν Sαρραν την θυγατερα Rαγουηλ γυναικα και οτι ιδου παραγινεται και εστιν συνεγγυς της πυλης Nινευη
16. και εξηλθεν Tωβιθ εις απαντησιν της νυμφης αυτου χαιρων και ευλογων τον θεον προς την πυλην Nινευη και ιδοντες αυτον οι εν Nινευη πορευομενον και διαβαινοντα αυτον παση τη ισχυι αυτου και υπο μηδενος χειραγωγουμενον εθαυμασαν και Tωβιθ εξωμολογειτο εναντιον αυτων οτι ηλεησεν αυτον ο θεος και οτι ηνοιξεν τους οφθαλμους αυτου
17. και ηγγισεν Tωβιθ Sαρρα τη γυναικι Tωβια του υιου αυτου και ευλογησεν αυτην και ειπεν αυτη εισελθοις υγιαινουσα θυγατερ και ευλογητος ο θεος σου ος ηγαγεν σε προς ημας θυγατερ και ευλογημενος ο πατηρ σου και ευλογημενος Tωβιας ο υιος μου και ευλογημενη συ θυγατερ εισελθε εις την οικιαν σου υγιαινουσα εν ευλογια και χαρα εισελθε θυγατερ
18. εν τη ημερα ταυτη εγενετο χαρα πασιν τοις Iουδαιοις τοις ουσιν εν Nινευη
19. και παρεγενοντο Aχικαρ και Nαβαδ οι εξαδελφοι αυτου χαιροντες προς Tωβιν
| 
