1. και περιλυπος γενομενος τη ψυχη και στεναξας εκλαυσα και ηρξαμην προσευχεσθαι μετα στεναγμων
2. δικαιος ει κυριε και παντα τα εργα σου δικαια και πασαι αι οδοι σου ελεημοσυνη και αληθεια συ κρινεις τον αιωνα
3. και νυν συ κυριε μνησθητι μου και επιβλεψον και μη με εκδικησης ταις αμαρτιαις μου και εν τοις αγνοημασιν μου και των πατερων μου οις ημαρτον εναντιον σου
4. και παρηκουσα των εντολων σου και εδωκας ημας εις αρπαγην και αιχμαλωσιαν και θανατον και εις παραβολην και λαλημα και ονειδισμον εν πασιν τοις εθνεσιν εν οις ημας διεσκορπισας
5. και νυν πολλαι σου αι κρισεις υπαρχουσιν αληθιναι ποιησαι εξ εμου περι των αμαρτιων μου οτι ουκ εποιησαμεν τας εντολας σου και ουκ επορευθημεν αληθινως ενωπιον σου
6. και νυν κατα το αρεστον σου ποιησον μετV εμου και επιταξον αναλαβειν το πνευμα μου εξ εμου οπως απολυθω απο προσωπου της γης και γενωμαι γη διο λυσιτελει μοι αποθανειν μαλλον η ζην οτι ονειδισμους ψευδεις ηκουσα και λυπη πολλη μετV εμου κυριε επιταξον οπως απολυθω απο της αναγκης ταυτης απολυσον με εις τον τοπον τον αιωνιον και μη αποστρεψης το προσωπον σου κυριε απV εμου διο λυσιτελει μοι αποθανειν μαλλον η βλεπειν αναγκην πολλην εν τη ζωη μου και μη ακουειν ονειδισμους
7. εν τη ημερα ταυτη συνεβη Sαρρα τη θυγατρι Rαγουηλ του εν VEκβατανοις της Mηδιας και αυτην ακουσαι ονειδισμους υπο μιας των παιδισκων του πατρος εαυτης
8. διοτι ην εκδεδομενη ανδρασιν επτα και Aσμοδαιος το δαιμονιον το πονηρον απεκτεννεν αυτους πριν η γενεσθαι αυτους μετV αυτης καθαπερ αποδεδειγμενον εστιν ταις γυναιξιν και ειπεν αυτη η παιδισκη συ ει η αποκτεννουσα τους ανδρας σου ιδου ηδη απεκδεδοσαι επτα ανδρασιν και ενος αυτων ουκ ωvνομασθης
9. τι ημας μαστιγοις περι των ανδρων σου οτι απεθανον βαδιζε μετV αυτων και μη ιδοιμεν υιον σου μηδε θυγατερα εις τον αιωνα
10. εν τη ημερα εκεινη ελυπηθη εν τη ψυχη και εκλαυσεν και αναβασα εις το υπερωον του πατρος αυτης ηθελησεν απαγξασθαι και παλιν ελογισατο και λεγει μηποτε ονειδισωσιν τον πατερα μου και ερουσιν αυτω μια σοι υπηρχεν θυγατηρ αγαπητη και αυτη απηγξατο απο των κακων και καταξω το γηρας του πατρος μου μετα λυπης εις αδου χρησιμωτερον μοι εστιν μη απαγξασθαι αλλα δεηθηναι του κυριου οπως αποθανω και μηκετι ονειδισμους ακουσω εν τη ζωη μου
11. εν αυτω τω καιρω διαπετασασα τας χειρας προς την θυριδα εδεηθη και ειπεν ευλογητος ει θεε ελεημων και ευλογητον το ονομα σου εις τους αιωνας και ευλογησατωσαν σε παντα τα εργα σου εις τον αιωνα
12. και νυν επι σε το προσωπον μου και τους οφθαλμους μου ανεβλεψα
13. ειπον απολυθηναι με απο της γης και μη ακουειν με μηκετι ονειδισμους
14. συ γινωσκεις δεσποτα οτι καθαρα ειμι απο πασης ακαθαρσιας ανδρος
15. και ουχι εμολυνα μου το ονομα και ουδε το ονομα του πατρος μου εν τη γη της αιχμαλωσιας μου μονογενης ειμι τω πατρι μου και ουχ υπαρχει αυτω ετερον τεκνον ινα κληρονομηση αυτον ουδε αδελφος αυτω εγγυς ουτε συγγενης αυτω υπαρχει ινα συντηρησω εμαυτην αυτω γυναικα ηδη απωλοντο μοι επτα και ινα τι μοι εστιν ετι ζην και ει μη σοι δοκει αποκτειναι με κυριε νυν εισακουσον ονειδισμον μου
16. εν αυτω τω καιρω εισηκουσθη η προσευχη αμφοτερων ενωπιον της δοξης του θεου
17. και απεσταλη Rαφαηλ ιασασθαι τους δυο Tωβιν απολυσαι τα λευκωματα απο των οφθαλμων αυτου ινα ιδη τοις οφθαλμοις το φως του θεου και Sαρραν την Rαγουηλ δουναι αυτην Tωβια τω υιω Tωβιθ γυναικα και λυσαι Aσμοδαιον το δαιμονιον το πονηρον απV αυτης διοτι Tωβια επιβαλλει κληρονομησαι αυτην παρα παντας τους θελοντας λαβειν αυτην εν εκεινω τω καιρω επεστρεψεν Tωβιθ απο της αυλης εις τον οικον αυτου και Sαρρα η του Rαγουηλ και αυτη κατεβη εκ του υπερωου
| 
