1. εν τη ημερα εκεινη εμνησθη Tωβιθ του αργυριου ο παρεθετο Gαβαηλω εν Rαγοις της Mηδιας
2. και ειπεν εν τη καρδια αυτου ιδου εγω ητησαμην θανατον τι ουχι καλω Tωβιαν τον υιον μου και υποδειξω αυτω περι του αργυριου τουτου πριν αποθανειν με
3. και εκαλεσεν Tωβιαν τον υιον αυτου και ηλθεν προς αυτον και ειπεν αυτω θαψον με καλως και τιμα την μητερα σου και μη εγκαταλιπης αυτην πασας τας ημερας της ζωης αυτης και ποιει το αρεστον ενωπιον αυτης και μη λυπησης το πνευμα αυτης εν παντι πραγματι
4. μνησθητι αυτης παιδιον οτι κινδυνους πολλους εωρακεν επι σοι εν τη κοιλια αυτης και οταν αποθανη θαψον αυτην παρV εμοι εν ενι ταφω
5. και πασας τας ημερας σου παιδιον του κυριου μνημονευε και μη θελησης αμαρτειν και παραβηναι τας εντολας αυτου δικαιοσυνας ποιει πασας τας ημερας της ζωης σου και μη πορευθης ταις οδοις της αδικιας
6. διοτι οι ποιουντες αληθειαν ευοδωθησονται εν τοις εργοις αυτων
7. και πασιν τοις ποιουσιν δικαιοσυνην
19. δωσει κυριος αυτοις βουλην αγαθην και ον αν θελη κυριος ταπεινοι εως αδου κατωτατω και νυν παιδιον μνημονευε τας εντολας ταυτας και μη εξαλειφθητωσαν εκ της καρδιας σου
20. και νυν παιδιον υποδεικνυω σοι οτι δεκα ταλαντα αργυριου παρεθεμην Gαβαηλω τω του Gαβρι εν Rαγοις της Mηδιας
21. και μη φοβου παιδιον οτι επτωχευσαμεν υπαρχει σοι πολλα αγαθα εαν φοβηθης τον θεον και φυγης απο πασης αμαρτιας και ποιησης τα αγαθα ενωπιον κυριου του θεου σου
| 
