1. τοτε αποκριθεις Tωβιας ειπεν Tωβιθ τω πατρι αυτου παντα οσα εντεταλσαι μοι ποιησω πατερ
2. πως δε δυνησομαι αυτο λαβειν παρV αυτου και αυτος ου γινωσκει με και εγω ου γινωσκω αυτον τι σημειον δω αυτω και επιγνω με και πιστευση μοι και δω μοι το αργυριον και τας οδους τας εις Mηδιαν ου γινωσκω του πορευθηναι εκει
3. τοτε αποκριθεις Tωβιθ ειπεν Tωβια τω υιω αυτου χειρογραφον αυτου εδωκεν μοι και χειρογραφον εδωκα αυτω και διειλον εις δυο και ελαβομεν εκατερος εν και εθηκα μετα του αργυριου και νυν ιδου ετη εικοσι αφV ου παρεθεμην το αργυριον τουτο εγω και νυν παιδιον ζητησον σεαυτω ανθρωπον πιστον ος πορευσεται μετα σου και δωσομεν αυτω μισθον εως οτου ελθης και λαβε παρV αυτου το αργυριον τουτο
4. εξηλθεν δε Tωβιας ζητησαι ανθρωπον ος πορευσεται μετV αυτου εις Mηδιαν ος εμπειρει της οδου και εξηλθεν και ευρεν Rαφαηλ τον αγγελον εστηκοτα απεναντι αυτου και ουκ εγνω οτι αγγελος του θεου εστιν
5. και ειπεν αυτω ποθεν ει νεανισκε και ειπεν αυτω εκ των υιων Iσραηλ των αδελφων σου και εληλυθα ωδε εργατευεσθαι και ειπεν αυτω επιστη την οδον πορευθηναι εις Mηδιαν
6. και ειπεν αυτω ναι πολλακις εγω εγενομην εκει και εμπειρω και επισταμαι τας οδους πασας πλεονακις επορευθην εις Mηδιαν και ηυλιζομην παρα Gαβαηλω τω αδελφω ημων τω οικουντι εν Rαγοις της Mηδιας και απεχει οδον ημερων δυο τεταγμενων απο VEκβατανων εις Rαγα κεινται γαρ εν τω ορει
7. και ειπεν αυτω μεινον με νεανισκε μεχρι οτου εισελθων υποδειξω τω πατρι μου χρειαν γαρ εχω ινα βαδισης μετV εμου και δωσω σοι τον μισθον σου
8. και ειπεν αυτω ιδου εγω προσκαρτερω μονον μη χρονισης
9. και εισελθων Tωβιας υπεδειξεν Tωβιθ τω πατρι αυτου και ειπεν αυτω ιδου ανθρωπον ευρον των αδελφων ημων των υιων Iσραηλ και ειπεν αυτω καλεσον μοι τον ανθρωπον οπως επιγνω τι το γενος αυτου και εκ ποιας φυλης εστιν και ει πιστος εστιν ινα πορευθη μετα σου παιδιον
10. και εξηλθεν Tωβιας και εκαλεσεν αυτον και ειπεν αυτω νεανισκε ο πατηρ καλει σε και εισηλθεν προς αυτον και εχαιρετισεν αυτον Tωβιθ πρωτος και ειπεν αυτω χαιρειν σοι πολλα γενοιτο και αποκριθεις Tωβιθ ειπεν αυτω τι μοι ετι υπαρχει χαιρειν και εγω ανθρωπος αδυνατος τοις οφθαλμοις και ου βλεπω το φως του ουρανου αλλV εν τω σκοτει κειμαι ωσπερ οι νεκροι οι μηκετι θεωρουντες το φως ζων εγω εν νεκροις ειμι φωνην ανθρωπων ακουω και αυτους ου βλεπω και ειπεν αυτω θαρσει εγγυς παρα τω θεω ιασασθαι σε θαρσει και ειπεν αυτω Tωβιθ Tωβιας ο υιος μου θελει πορευθηναι εις Mηδιαν ει δυνηση συνελθειν αυτω και αγαγειν αυτον και δωσω σοι τον μισθον σου αδελφε και ειπεν αυτω δυνησομαι πορευθηναι μετV αυτου και επισταμαι εγω τας οδους πασας και πολλακις ωvχομην εις Mηδιαν και διηλθον παντα τα πεδια αυτης και τα ορη και πασας τας οδους αυτης εγω γινωσκω
11. και ειπεν αυτω αδελφε ποιας πατριας ει και εκ ποιας φυλης υποδειξον μοι αδελφε
12. και ειπεν τι χρειαν εχεις φυλης και ειπεν αυτω βουλομαι γνωναι τα κατV αληθειαν τινος ει αδελφε και τι το ονομα σου
13. και ειπεν αυτω εγω Aζαριας Aνανιου του μεγαλου των αδελφων σου
14. και ειπεν αυτω υγιαινων ελθοις και σωζομενος αδελφε και μη μοι πικρανθης αδελφε οτι την αληθειαν εβουλομην γνωναι και την πατριαν σου και συ τυγχανεις αδελφος ων και εκ γενεας καλης και αγαθης ει συ εγινωσκον Aνανιαν και Nαθαν τους δυο υιους Sεμελιου του μεγαλου και αυτοι συνεπορευοντο μοι εις Iερουσαλημ και προσεκυνουν μετV εμου εκει και ουκ επλανηθησαν οι αδελφοι σου ανθρωποι αγαθοι εκ ριζης αγαθης ει συ και χαιρων ελθοις
15. και ειπεν αυτω εγω σοι διδωμι μισθον την ημεραν δραχμην και τα δεοντα σοι ομοιως τω υιω μου
16. και πορευθητι μετα του υιου μου και ετι προσθησω σοι τω μισθω
17. και ειπεν αυτω οτι πορευσομαι μετV αυτου και μη φοβηθης υγιαινοντες απελευσομεθα και υγιαινοντες επιστρεψομεν προς σε διοτι η οδος ασφαλης και ειπεν αυτω ευλογια σοι γενοιτο αδελφε και εκαλεσεν τον υιον αυτου και ειπεν αυτω παιδιον ετοιμασον τα προς την οδον και εξελθε μετα του αδελφου σου και ο θεος ο εν τω ουρανω διασωσαι υμας εκει και αποκαταστησαι υμας προς εμε υγιαινοντας και ο αγγελος αυτου συνοδευσαι υμιν μετα σωτηριας παιδιον και εξηλθεν πορευθηναι την οδον αυτου και εφιλησεν τον πατερα αυτου και την μητερα και ειπεν αυτω Tωβιθ πορευου υγιαινων
18. και εκλαυσεν η μητηρ αυτου και ειπεν προς Tωβιθ τι οτι απεστειλας το παιδιον μου ουχι αυτος ραβδος της χειρος ημων εστιν και αυτος εισπορευεται και εκπορευεται ενωπιον ημων
19. αργυριον τω αργυριω μη φθασαι αλλα περιψημα του παιδιου ημων γενοιτο
20. ως δεδοται ζην ημιν παρα του κυριου τουτο ικανον ημιν
21. και ειπεν αυτη μη λογον εχε υγιαινων πορευσεται το παιδιον ημων και υγιαινων ελευσεται προς ημας και οι οφθαλμοι σου οψονται εν τη ημερα η αν ελθη προς σε υγιαινων
22. μη λογον εχε μη φοβου περι αυτων αδελφη αγγελος γαρ αγαθος συνελευσεται αυτω και ευοδωθησεται η οδος αυτου και υποστρεψει υγιαινων
23. και εσιγησεν κλαιουσα
| 
