Α Κορινθίους, Chapter 13

1. Αν τις γλωσσες των ανθρωπων λαλω και των αγγελων, αλλα αγαπη δεν εχω, εχω γινει χαλκος που ηχει η κυμβαλο που αλαλαζει.    2. Και αν εχω προφητεια και ξερω τα μυστηρια ολα και ολη τη γνωση, και αν εχω ολη την πιστη, ωστε ορη να μετακινω, αλλα αγαπη δεν εχω, τιποτα δεν ειμαι.    3. Και αν δωσω για τροφη ολα τα υπαρχοντα μου και αν παραδωσω το σωμα μου, για να καω, αλλα αγαπη δεν εχω, τιποτα δεν ωφελουμαι.    4. Ν αγαπη μακροθυμει, συμπεριφερεται με χρηστοτητα η αγαπη, δε ζηλευει, η αγαπη δε μεγαλοκαυχιεται, δε φουσκωνει απο υπερηφανεια,    5. δε συμπεριφερεται ασχημα, δε ζητα τα δικα της, δεν παροξυνεται,δε λογιζεται το κακο,    6. δε χαιρει για την αδικια, συγχαιρει ομως στην αληθεια.    7. Ολα τα ανεχεται, ολα τα πιστευει, ολα τα ελπιζει, ολα τα υπομενει.    8. Ν αγαπη ποτε δεν πεφτει. Ειτε ομως προφητειες, θα καταργηθουν. ειτε γλωσσες, θα παψουν. ειτε γνωση, θα καταργηθει.    9. Γιατι μερικως γνωριζουμε και μερικως προφητευουμε.    10. Οταν ομως ερθει το τελειο, το μερικο θα καταργηθει.    11. Οταν ημουν νηπιο, λαλουσα σαν νηπιο, φρονουσα σαν νηπιο, λογιζομουν σαν νηπιο. οταν εγινα αντρας, καταργησα τα νηπιακα πραγματα.    12. Γιατι βλεπουμε τωρα μεσα απο κατοπτρο αινιγματικα, τοτε ομως προσωπο με προσωπο. Τωρα γνωριζω μερικως, τοτε ομως θα γνωρισω καλα καθως και γνωριστηκα καλα.    13. Τωρα λοιπον μενουν: πιστη, ελπιδα, αγαπη τα τρια αυτα. Μεγαλυτερη ομως απο αυτα ειναι η αγαπη.