1. Ενω λοιπον αυτοι μιλουσαν προς το λαο, ηρθαν ξαφνικα προς αυτους οι ιερεις και ο στρατηγος του ναου και οι Σαδδουκαιοι,
2. αγανακτισμενοι γιατι διδασκαν το λαο και αναγγελλαν στο προσωπο του Ιησου την ανασταση απο τους νεκρους.
3. Και εβαλαν πανω τους τα χερια και τους εθεσαν σε φυλακη για επιτηρηση μεχρι την αυριανη ημερα γιατι ηταν ηδη εσπερα.
4. Πολλοι ομως απο εκεινους που ακουσαν το λογο πιστεψαν και εγινε ο αριθμος των αντρων περιπου πεντε χιλιαδες.
5. Συνεβηκε λοιπον την αυριανη ημερα να συναχτουν οι αρχοντες τους και οι πρεσβυτεροι και οι γραμματεις στην Ιερουσαλημ,
6. και ο ννας ο αρχιερεας και ο Και?αφας και ο Ιωαννης και ο Αλεξανδρος και οσοι ηταν απο γενος αρχιερατικο
7. και, αφου τους εστησαν στο μεσο, ζητουσαν να μαθουν: Με ποια δυναμη η με ποιο ονομα κανατε αυτο εσεις
8. Τοτε ο Πετρος γεμισε Πνευμα γιο και ειπε προς αυτουσ: ρχοντες του λαου και πρεσβυτεροι,
9. αν εμεις σημερα ανακρινομαστε για ευεργεσια σε ανθρωπο ασθενη, με ποιον αυτος εχει σωθει,
10. γνωστο ας ειναι σε ολους εσας και σε ολο το λαο Ισραηλ οτι μεσω του ονοματος του Ιησου Χριστου του Ηαζωραιου που εσεις σταυρωσατε, τον οποιο ο Θεος εγειρε απο τους νεκρους, μεσω τουτου αυτος εχει σταθει μπροστα σας υγιης.
11. Αυτος ειναι ο λιθος που εξουθενωθηκε απο εσας τους οικοδομους, ο οποιος εγινε ακρογωνιαιος λιθος.
12. Και δεν υπαρχει σε κανεναν αλλο η σωτηρια, γιατι ουτε υπαρχει αλλο ονομα κατω απο τον ουρανο, που να εχει δοθει στους ανθρωπους, με το οποιο πρεπει εμεις να σωθουμε.
13. Βλεποντας, λοιπον, την παρρησια του Πετρου και του Ιωαννη και, επειδη καταλαβαν οτι ειναι ανθρωποι αγραμματοι και αμορφωτοι, θαυμαζαν και τους αναγνωριζαν οτι ηταν μαζι με τον Ιησου
14. και, επειδη εβλεπαν τον ανθρωπο μαζι τους να εχει σταθει, τον θεραπευμενο, δεν ειχαν τιποτα να αντειπουν.
15. Τους διεταξαν τοτε να αποχωρησουν εξω απο το συνεδριο και εκαναν συμβουλιο μεταξυ τους,
16. λεγοντασ: Τι να κανουμε στους ανθρωπους αυτους Γιατι, βεβαια, οτι εχει γινει γνωστο θαυματουργικο σημειο μεσω αυτων ειναι φανερο σε ολους εκεινους που κατοικουν στην Ιερουσαλημ και δεν μπορουμε να το αρνηθουμε.
17. Αλλα για να μη διαφημιστει περισσοτερο στο λαο, ας τους απειλησουμε, ωστε να μη μιλουν πια για το ονομα αυτο σε κανεναν απο τους ανθρωπους.
18. Και αφου τους καλεσαν, τους παραγγειλαν να μη μιλουν καθολου μητε να διδασκουν στο ονομα του Ιησου.
19. Τοτε ο Πετρος και ο Ιωαννης αποκριθηκαν και ειπαν προς αυτουσ: Αν ειναι δικαιο μπροστα στο Θεο εσας να ακουμε μαλλον παρα το Θεο, κρινετε το.
20. Γιατι δεν μπορουμε εμεις να μη μιλουμε γι αυτα που ειδαμε και ακουσαμε.
21. Εκεινοι, αφου τους απειλησαν ακομα, τους απελυσαν, γιατι δεν εβρισκαν κανεναν τροπο για το πως να τους τιμωρησουν, και αυτο εξαιτιας του λαου, επειδη ολοι δοξαζαν το Θεο για το γεγονος.
22. Γιατι ο ανθρωπος στον οποιο ειχε γινει αυτο το θαυματουργικο σημειο της γιατρειας ηταν περισσοτερο απο σαραντα ετων.
23. Οταν απολυθηκαν, λοιπον, ηρθαν προς τους δικους τους και αναγγειλαν οσα ειπαν προς αυτους οι αρχιερεις και οι πρεσβυτεροι.
24. Εκεινοι, οταν το ακουσαν, υψωσαν ομοψυχα φωνη προς το Θεο και ειπαν: Δεσποτη, εσυ εισαι που εκανες τον ουρανο και τη γη και τη θαλασσα και ολα οσα ειναι μεσα ς αυτα,
25. ο οποιος ειπες διαμεσου του Πνευματος του Αγιου με το στομα του πατερα μας Δαβιδ του δουλου σου: Γιατι φρυαξαν τα εθνη, και οι λαοι μελετησαν ματαια
26. Παρουσιαστηκαν οι βασιλιαδες της γης και οι αρχοντες συναχτηκαν στο ιδιο μερος κατα του ΚΥΡΙΟΥ και κατα του Χριστου του.
27. Γιατι, στ αληθεια, συναχτηκαν στην πολη αυτη, εναντια στον αγιο δουλο σου τον Ιησου που εχρισες, ο Νρωδης και ο Ποντιος Πιλατος με τα εθνη και τους λαους Ισραηλ,
28. για να κανουν οσα το χερι σου και η βουλη σου προορισε να γινουν.
29. Και τωρα, Κυριε, δες πανω στις απειλες τους και δωσε στους δουλους σου με ολη την παρρησια να μιλουν το λογο σου,
30. καθως εσυ εκτεινεις το χερι σου για γιατρεια, και σημεια και τερατα να γινονται μεσω του ονοματος του αγιου δουλου σου, του Ιησου.
31. Και οταν αυτοι δεηθηκαν, σαλευτηκε ο τοπος στον οποιο ηταν συναγμενοι, και γεμισαν ολοι με το γιο Πνευμα και μιλουσαν το λογο του Θεου με παρρησια.
32. Και η καρδια και η ψυχη του πληθους εκεινων που πιστεψαν ηταν μια, και ουτε ενας δεν ελεγε οτι κατι απο τα υπαρχοντα του ηταν δικο του, αλλα ηταν ς αυτους ολα κοινα.
33. Και με δυναμη μεγαλη οι αποστολοι εδιναν τη μαρτυρια της αναστασης του Κυριου Ιησου, και χαρη μεγαλη ηταν πανω σε ολους αυτους.
34. Γιατι ουτε κανενας φτωχος δεν υπηρχε μεταξυ τους. Επειδη οσοι ηταν κατοχοι χωραφιων η οικιων, πουλωντας τα, εφερναν τις τιμες αυτων που πουλουσαν
35. και τις εθεταν διπλα στα ποδια των αποστολων, και διανεμοταν σε καθεναν αναλογα με την αναγκη που ειχε κανεις.
36. Ο Ιωσηφ, τοτε, ο οποιος επικληθηκε Βαρναβας απο τους αποστολους, που ερμηνευεται γιος παρηγοριας, Λευιτης, Κυπριος στο γενος,
37. αφου πουλησε εναν αγρο που υπηρχε ς αυτον, εφερε το χρημα και το εθεσε διπλα στα ποδια των αποστολων.
| 
